Πολεμώντας το άγχος: Τι μπορούμε να κάνουμε όταν η ζωή μάς πνίγει
Για να ξεπεράσω το άγχος, διαβάζω συστηματικά διάφορα πράγματα, και σίγουρα ανάμεσά τους τον Kyiv Independent. Είναι ένα διαδικτυακό, αγγλόφωνο ειδησεογραφικό Μέσο με έδρα το Κίεβο. Ιδρύθηκε τον Νοέμβριο του 2021 —λίγους μήνες πριν από τη ρωσική εισβολή— από μια ομάδα δημοσιογράφων που αποχώρησαν από την εφημερίδα Kyiv Post. Λειτουργεί με χρηματοδότηση από συνδρομές αναγνωστών και δωρεές, και είναι ένας από τους πιο αξιόπιστους ανεξάρτητους φορείς ενημέρωσης διεθνώς για τις εξελίξεις στην Ουκρανία. Γιατί ξεπερνώ το άγχος διαβάζοντας τον Kyiv Independent; Νομίζω πως είναι προφανές.
Αλλά το θέμα μου είναι άλλο. Και σίγουρα όχι το δικό μου άγχος.
Τις προάλλες λοιπόν οι συντάκτες του Kyiv Independent έκαναν ένα γκάλοπ μεταξύ τους: είπαν τι πράγματα κάνουν για να ξεχνιούνται που η πόλη τους, τα σπίτια τους, οι άνθρωποί τους, τα ζωάκια τους, τα στέκια τους, οι γειτονιές τους, τα μαγαζιά που ψωνίζουν, η ζωή τους, η καθημερινότητά τους, το περιβάλλον τους και το μέλλον τους βομβαρδίζονται καθημερινά, από πυραύλους και ντρόουν, και οι σειρήνες είναι πλέον ο βασικός αστικός ήχος. Και νά τι είπαν:
Παίζουν με τα κατοικίδιά τους.
Αγοράζουν μικρά δωράκια στον εαυτό τους.
Περιποιούνται την εμφάνισή τους και φροντίζουν το ντύσιμό τους να είναι προσεγμένο, χωρίς να υπάρχει κάποιος ιδιαίτερος λόγος.
Επικοινωνούν τακτικά με φίλους και αγαπημένα πρόσωπα για ανάλαφρες συζητήσεις.
Κάνουν μικρές αλλαγές στη διακόσμηση του σπιτιού τους.
Ασκούνται όσο πιο συχνά μπορούν.
Πηγαίνουν να κάνουν χαμάμ.
Ακούνε μουσική, ψάχνουν νέους καλλιτέχνες, και φτιάχνουν λίστες με τραγούδια.
Μαγειρεύουν και πειραματίζονται με νέες γεύσεις.
Διαβάζουν λογοτεχνία.
Ξαναδιαβάζουν αγαπημένα βιβλία από την παιδική και εφηβική τους ηλικία.
Βλέπουν παλιές ταινίες και σειρές.
Κάνουν περιπάτους στα πάρκα ή σε γειτονιές που έχουν καιρό να επισκεφτούν.
Καλλιεργούν κάποιες καλλιτεχνικές δραστηριότητες (ζωγραφική, κεραμική, ή πλέξιμο κλπ.).
Φυτεύουν λουλούδια και φροντίζουν τα φυτά που ήδη έχουν.
Παίζουν επιτραπέζια παιχνίδια, παιχνίδια στρατηγικής με παρέα, ή φτιάχνουν παζλ.
Λύνουν σταυρόλεξα, Sudoku κ.τ.σ.
Προσπαθούν να φτιάξουν κάτι χρήσιμο με τα χέρια τους, όπως ένα μικροέπιπλο.
Μαθαίνουν μια ξένη γλώσσα από το ίντερνετ.
Βλέπουν βιντεοσκοπημένες θεατρικές παραστάσεις.
Βγαίνουν στον δρόμο και βγάζουν φωτογραφίες.
Κρατάνε καθημερινό ημερολόγιο.
Γράφουν.
Κάνουν διαλογισμό, ασκήσεις αναπνοής, και γιόγκα.
Ξεσκονίζουν τις παλιές συλλογές τους (από δίσκους βινυλίου, κόμικς κλπ.).
Κάνουν ένα χαλαρωτικό μασάζ στο σπίτι.
Ξυπνούν λίγο νωρίτερα, ώστε να πιουν τον πρωινό καφέ τους χωρίς βιασύνη.
Πηγαίνουν σε βιβλιοπωλεία και χαζεύουν τα ράφια χωρίς να έχουν σκοπό να αγοράσουν κάτι.
Παρακολουθούν την ανατολή ή το ηλιοβασίλεμα.
Ζυμώνουν ψωμί, φτιάχνουν σάλτσα ντομάτας και σπιτικές μαρμελάδες.
Οργανώνουν μικρά ρεφενέ δείπνα στο σπίτι, χωρίς επισημότητες.
Ακούνε podcast για θέματα που τους ενδιαφέρουν, άσχετα με τη δουλειά τους.
Γράφουν γράμματα με το χέρι.
Τακτοποιούν τα συρτάρια ή τη βιβλιοθήκη τους.
Παρακολουθούν μαθήματα για ένα αντικείμενο που από πάντα τούς συνάρπαζε, χωρίς να στοχεύουν σε επαγγελματική αξιοποίηση.
Σχεδιάζουν καταλεπτώς ένα μελλοντικό ταξίδι, κι ας αργήσει να πραγματοποιηθεί, ή ας μη γίνει ποτέ.
Γίνονται μέλη σε μια λέσχη ανάγνωσης, ή μια άλλη ομάδα με κοινά ενδιαφέροντα.
Γράφονται και συμμετέχουν εθελοντικά σε κοινοτικές δράσεις ή φιλοζωικές οργανώσεις.
Σας φαίνονται οικεία όλα αυτά; Προφανώς: για να ξεπεράσουν το άγχος της ζοφερής καθημερινότητας, οι άνθρωποι που τρώνε βόμβες στο κεφάλι τους, κάνουν ό,τι κι εμείς που μας στένεψε το τζιν.
21°
