Τι απαντά νέα έρευνα στο ερώτημα γιατί οι γυναίκες μπορεί να προσποιηθούν οργασμό
Νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε στο Social Psychological and Personality Scienceέδειξε ότι οι γυναίκες βάζουν σε δεύτερη μοίρα τη σεξουαλική τους ικανοποίηση, προκειμένου να προστατεύσουν τον ανδρισμό του συντρόφου τους.
Ειδικότερα, στις σχέσεις ετεροφυλόφιλων ζευγαριών, όταν οι γυναίκες πιστεύουν ότι οποιοσδήποτε σχολιασμός ή συζήτηση για την έλλειψη ικανοποίησής τους θα προκαλέσει αρνητικά συναισθήματα ή αντίδραση του ερωτικού συντρόφου τους, αλλάζουν οι ίδιες συμπεριφορά, δείχνουν ψευδώς ότι ικανοποιούνται και προσποιούνται οργασμούς για να τον προστατεύσουν.
Είναι γνωστό ότι το σεξ εξυπηρετεί πολλούς ψυχολογικούς σκοπούς. Φέρνει πιο κοντά τους εραστές, αποτελεί μέσο έκφρασης της αγάπης, αλλά και τρόπο ανακούφισης από το άγχος. Για τους άνδρες είναι παράλληλα ένας τρόπος να δείξουν τον ανδρισμό τους. Στο μεγαλύτερο ποσοστό του πληθυσμού επικρατεί η αντίληψη ότι πρέπει να επιδεικνύουν υψηλή σεξουαλική επάρκεια και ότι είναι υπεύθυνοι για τον οργασμό των γυναικών.
Οι γυναίκες αναγνωρίζουν τη μεγάλη σημασία που έχει για τους άνδρες η σεξουαλική επάρκεια και μπορεί να εμπλακούν σε παραπλανητική σεξουαλική επικοινωνία, όπως προσποίηση οργασμών ή απόκρυψη αρνητικών εμπειριών και απόψεων κατά τη μεταξύ τους συνεύρεση, προκειμένου να προστατεύσουν ή ακόμα και να ενισχύσουν την αντίληψης που έχουν οι σύντροφοί τους για την ικανοποίηση που προσφέρουν.
Ο λόγος είναι ότι όταν οι άνδρες που συνευρίσκονται με μια γυναίκα ερωτικά και αυτή δεν έχει οργασμό μαζί τους έχουν χαμηλότερη αίσθηση ανδρισμού και σεξουαλικής εκτίμησης. Επιπλέον, όταν αισθάνονται να απειλείται ο ανδρισμός τους, επικαλούνται παλαιότερες σεξουαλικές σχέσεις όπου δεν είχαν τέτοιου είδους προβλήματα.
Αυτή η νέα μελέτη εξέτασε το θέμα από την οπτική γωνία των γυναικών που προσπαθούν να προστατεύσουν την αίσθηση του ανδρισμού στους συντρόφους τους εις βάρος τους. Σύμφωνα με τους ερευνητές, οι γυναίκες δίνουν προτεραιότητα σε αυτό που νομίζουν ότι χρειάζονται οι σύντροφοί τους παραγκωνίζοντας τις δικές τους σεξουαλικές ανάγκες. Η πεποίθηση ότι η επιδίωξη ειλικρινούς επικοινωνίας για τη σεξουαλική τους ικανοποίηση θα απειλήσει τον ανδρισμό του συντρόφου τους, τις οδηγεί σε παύση οποιασδήποτε προσπάθειας. Μάλιστα, όσο πιο ανεξάρτητες οικονομικά είναι, τόσο μεγαλύτερες είναι οι πιθανότητες να προσποιηθούν οργασμό.
Πιο συγκεκριμένα, αμερικανοί ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι γυναίκες που κερδίζουν περισσότερα χρήματα από τους συντρόφους τους έχουν διπλάσιες πιθανότητες να προσποιηθούν οργασμό σε σχέση με εκείνες που δεν έβγαζαν. Βρήκαν, επίσης, ότι όσο εντονότερα αντιλαμβάνονταν τον ανδρισμό των συντρόφων τους ως εύθραυστο, τόσο μεγαλύτερη ήταν η προσποίηση οργασμών, τόσο χαμηλότερη ήταν η σεξουαλική τους ικανοποίηση και το ποσοστό οργασμών, λόγω του μεγαλύτερου άγχους.
Τέλος, από τα αποτελέσματα μιας πρόσθετης μελέτης, οι ερευνητές διέκριναν ότι οι γυναίκες που φαντάζονταν έναν σύντροφο του οποίου ο ανδρισμός ήταν επισφαλής ήταν λιγότερο πρόθυμες να έχουν μια ειλικρινή σεξουαλική επικοινωνία μαζί του. Τα ευρήματα αυτών των υπο-μελετών καταδεικνύουν τη σχέση που υπάρχει μεταξύ των αντιλήψεων των γυναικών για την ανασφάλεια του συντρόφου, του άγχους, της σεξουαλικής επικοινωνίας και της σεξουαλικής ικανοποίησης.
Υπάρχει πλήθος μελετών για το χάσμα που επικρατεί μεταξύ ανδρών και γυναικών όσον αφορά στην επίτευξη οργασμού. Μια μελέτη σε ανύπαντρους διαπίστωσε ότι το 81,5% των ανδρών ανέφεραν οργασμό κατά τη διάρκεια της σεξουαλικής δραστηριότητας, σε σύγκριση με το 62,9% των γυναικών. Μια άλλη μελέτη μεταξύ φοιτητών πανεπιστημίου ανέφερε ότι το 28,4% των γυναικών ισχυρίζονται ότι δεν βιώνουν ποτέ οργασμό κατά τη διάρκεια του σεξ, σε σύγκριση με μόλις το 2,7% των ανδρών, παρά τα παρόμοια ποσοστά σεξουαλικής δραστηριότητας, η οποία περιλαμβάνει όλους τους τρόπους με τους οποίους ένα άτομο θα μπορούσε να επιτύχει οργασμό, συμπεριλαμβανομένων, μεταξύ άλλων, της κολπικής επαφής, της πρωκτικής επαφής, της διέγερσης με το χέρι και της στοματικής διέγερσης. Ωστόσο, ενώ οι γυναίκες έχουν λιγότερους οργασμούς από τους άνδρες, δεν υπάρχει καμία διαφορά μεταξύ ανδρών και γυναικών στην ικανότητα επίτευξης οργασμού κατά τη διάρκεια του αυνανισμού.
Άρα όλα είναι θέμα χημείας και επικοινωνίας. Eίναι λανθασμένη η αντίληψη ότι οι γυναίκες είναι υποχρεωμένες να δέχονται το όποιο πρόβλημα του συντρόφου τους και να λειτουργούν πάντα με τρόπο που να προστατεύεται η αντίληψη που έχει ο ίδιος για τον ανδρισμό του. Αυτό οδηγεί σε κακή επικοινωνία μεταξύ των συντρόφων και σε κακή σεξουαλική ζωή των γυναικών. Από την άλλη πλευρά, οι άνδρες θα πρέπει να μπορούν να δεχτούν μια συζήτηση για τον τρόπο που ικανοποιείται η σύντροφός τους, να μην βάζουν μπροστά τον εγωισμό τους, ούτε φυσικά να νιώθουν μειονεκτικά εάν δεν επιτευχθεί οργασμός. Αυτό που χρειάζεται είναι η ειλικρινής επικοινωνία και η κατανόηση των σεξουαλικών αναγκών των συντρόφων.
Κανείς δεν μπορεί να διαβάσει το μυαλό του άλλου, οπότε μόνο μια συζήτηση για το τι ικανοποιεί τον καθέναν, με ποιον τρόπο αισθάνεται ωραία, πού επιθυμεί να επικεντρωθεί ο σύντροφος, θα προάγουν τη σεξουαλική ζωή τους και την ικανοποίηση. Δεν είναι ντροπή να συζητείται μια νέα επιθυμία ή φαντασίωση που φυσιολογικά έχουν και οι άνδρες και οι γυναίκες. Υπάρχουν ανεξάντλητοι τρόποι ικανοποίησης και κάποιοι θα είναι κοινοί, θα ευχαριστούν και τους δύο.
Από τους πιο δημοφιλείς είναι η χρήση λιπαντικών, που δίνουν μια διαφορετική αίσθηση και παράλληλα παρέχουν επαρκή λίπανση με αποτέλεσμα να αποφεύγεται το επώδυνο σεξ, το οποίο είναι ανασταλτικός παράγοντας ικανοποίησης. Επίσης, η είσοδος των σεξουαλικών παιχνιδιών στην ερωτική ζωή του ζευγαριού είναι ένας αποδεδειγμένα αποδοτικός τρόπος άντλησης ικανοποίησης και οργασμού, αφού προσφέρουν σεξουαλική διέγερση που δεν είναι δυνατή κατά τη διάρκεια του σεξ επισημαίνουν οι υπεύθυνοι του Sexopolis. Ιδίως οι γυναίκες που δυσκολεύονται να έρθουν σε οργασμό, είναι σίγουρο ότι θα καλύψουν τις ανάγκες και επιθυμίες τους, ιδίως εάν τα επιλέξουν παρουσία του συντρόφου τους.
Ένα επεισόδιο για τους φόβους που μας προστατεύουν, για εκείνους (τις φοβίες) που μας φυλακίζουν και για τη στιγμή που αρχίζουμε να αναρωτιόμαστε όχι «πώς θα σταματήσω να φοβάμαι», αλλά «τι είναι αυτό που φοβάται μέσα μου;».
Πώς οι επιπτώσεις της ακραίας ζέστης δεν περιορίζονται στην ατομική δυσφορία, αλλά επεκτείνονται στην εργασία, τη μάθηση και στην ευρύτερη λειτουργία της κοινωνίας.
17°
