Ταβέρνα Αρχοντικό: Μπιφτέκι βουτύρου και σούβλες στο Άδενδρο της Θεσσαλονίκης.
Ο θρύλος που θέλει το μεγαλύτερο, ζουμερότερο και καταπληκτικότερο μπιφτέκι βουτύρου της Βόρειας Ελλάδας να σερβίρεται στο Άδενδρο έπρεπε να διερευνηθεί και να τσεκαριστεί πάραυτα. Το Άδενδρο, μια κωμόπολη του Δήμου Χαλκηδόνας, θα το βρεις μόνο με gps αν ξεκινήσεις από τη Θεσσαλονίκη, αλλιώς κινδυνεύεις να κάνεις κύκλους αναμεταξύ των επαρχιακών δρόμων καταμεσής των ποταμών Λουδία και Αξιού, όπως παρατρίχα θα συνέβαινε και με εμάς εκείνο το απόγευμα Σαββάτου που είπαμε να διαλευκάνουμε τον θρύλο. Χάρη στην καθοδήγηση του γκουγκλ, δεν χαθήκαμε, αντίθετα παρκάραμε ακριβώς μπροστά από την ταβέρνα Αρχοντικό της οικογένειας Χαρινά. Η οποία οικογένεια κατάφερε να συνδέσει το όνομά της με ένα τιπ που διακινείται ευλαβικά αναμεταξύ των κρεατοφάγων της Θεσσαλονίκης: εδώ ψήνονται και σουβλάρονται, λέει, πράματα και θάματα.
Οπότε νά ’μαστε να ανοίγουμε μια κόκκινη Ναουσαία του Μπουτάρη από το 2017, τσιμπολογώντας τα μερακλίδικα «πρώτα». Ήτοι πατάτες τηγανητές Οσκαρικές, μπουγιουρντί για Χρυσό Φοίνικα Καννών, καπνιστή μελιτζανοσαλάτα που παίρνει άνετα το Σαν Σεμπαστιάν και μια ιλιγγιωδώς τεράστια πράσινη σαλάτα με τα πάντα όλα μέσα της, Τσινετσιτά σκέτη. Αναμένοντας με έξαψη να καταφτάσουν και οι ποικιλίες από τις κρεατοσχάρες που παραγγείλαμε, παρατηρούμε πόσο άξια είναι αυτή η οικογένεια Χαρινά και πώς ξέρει να περιποιείται την εκλεκτή πελατεία.
Παρένθεση: με τρελαίνει ο όρος «εκλεκτή πελατεία» και πάντα ήθελα να τον χρησιμοποιήσω. Χωρίς ειρωνεία και δίχως ίχνος εξυπνακισμού, θεωρώ πως όποιος χρησιμοποιεί τον όρο «εκλεκτή πελατεία» και σέβεται, και κατέχει, και βάζει τα πιο δυνατά του για να ικανοποιήσει αυτούς που τον τιμούν.
Τέλος παρένθεσης και να τα μας τα λουκουμάκια: η τηγανιά από μοσχάρι, η μπριζόλα γάλακτος και το κοκορετσάκι του Αρχοντικού, ψημένα σε ευλογημένες φωτιές, προφανώς και καθαγιάστηκαν, ναι, ως στιγμής, τα καλά λόγια που ακούσαμε για την ταβέρνα τους βγαίνουν αλήθεια σκέτη και πέρα για πέρα.
Ζητήσαμε το μπιφτέκι να έρθει τελευταίο και, μέχρι να καταφθάσει, για να παρατείνω την αγωνία της κριτικής επιτροπής μας, διηγήθηκα στην παρέα όλα τα σχετικά με το μπιφτέκι του μέγιστου και ευγενούς ταβερνιάρη Γεώργιου Μπατζάβαλη από την Αργολίδα: δεν έχω ξαναδοκιμάσει ωραιότερο, αλλά και δεν έχω ξαναδεί μεγαλύτερο σε όγκο και αποπλάνηση μπιφτέκι από αυτό που δοκίμασα στο χωριό Καρατζάς - εκεί ιερουργεί ο κύριος Μπατζάβαλης. Εύλογα επομένως αναρωτιέμαι πότε θα καλοψηθεί και το αντίστοιχο του Αρχοντικού για να διαπιστώσω πώς απαντά στην Πελοπόννησο η Βόρεια Ελλάδα.
Έρχεται, καταφθάνει, προσγειώνεται, ζήτω! Το μπιφτέκι του Αρχοντικού, σαν ιπτάμενος δίσκος, με τις πινελιές βούτυρο να λιώνουν και να απορροφώνται από το κυρίως σώμα, υπόσχεται πολλά. Δοκιμάζω με συγκίνηση και όντως νιώθω την απόλαυση στο έπακρο, καθώς η οικογένεια Χαρινά το σερβίρει παρέα με μια σαλάτα πάπρικα-αλοιφή που κάνει την ευδαιμονία μας να αγγίξει το ζενίθ. Ναι, ο θρύλος του ωραιότερου και μεγαλύτερου μπιφτεκιού του νομού Θεσσαλονίκης, είναι πέρα για πέρα αληθινός, όντως το μέγεθος του «λουκουμιού» είναι μέγκα πάουερ και η γεύση του τζετ και απαίκτου. Ζουμερό, χωρίς μπαχάρια, καρυκεύματα και φο ενισχυτικές παπάτζες, τα 350 γραμμάρια αυτού του 100 τοις εκατό μοσχαρίσιου κιμά, με λίγο αλάτι, κάνουν το αποτέλεσμα να υμνείται δικαίως και να αποθεώνεται από όλους τους καλοφαγάδες της περιφέρειας.
Άξιζε το ταξίδι, σας το συνιστώ θερμά και μάλιστα απορώ γιατί η Wikipedia γράφει πως το Άδενδρο έχει 1 σχολείο, 1 παιδικό σταθμό, 1 νηπιαγωγείο και 2 ομάδες (την ποδοσφαιρική Δόξα Αδένδρου και την ομάδα καλαθοσφαίρισης και πετοσφαίρισης Γαλαξίας) και δεν γράφει τίποτα για την ταβέρνα Αρχοντικό και την κουζίνα της οικογένειας Χαρινά, που εξαιτίας τους, ειδικά τα Σαββατοκύριακα, γίνεται στο χωριό αυτό το έλα να δεις. Αν θέλω όμως να είμαι τίμιος, αδέκαστος και έγκυρος μπιφτεκιέρ- κρεατοεξπέρ, πρέπει να δηλώσω πως μπορεί το μπιφτέκι που μόλις σας περιέγραψα να είναι όντως το πιο μεγάλο στον βορρά, αλλά επ’ ουδενί μπορεί να κοντράρει το μέγεθος του μπατζαβάλειου έπους που δοκίμασα στην Πελοπόννησο. Τα του Καίσαρος τω Καίσαρι, μακριά από εμένα η ρετσινιά του Μακεδονομάχου…
Ο κατάλογος δεν επιδιώκει εντυπωσιασμό, αλλά ισορροπία, συνέπεια και καθαρό γευστικό αποτύπωμα, με πιάτα που στηρίζονται στην απλότητα της καλής πρώτης ύλης.
Ο ιδιοκτήτης και σεφ Βαγγέλης Δαμίγος, έχει διαμορφώσει τη μαγειρική του φιλοσοφία μέσα από πολυετή πορεία σε απαιτητικές κουζίνες της Ισπανίας, της Δανίας, της Αγγλίας και της Αθήνας
17°
