Πατέρας παιδιού με βαριάς μορφής αυτισμό παλεύει για μετάθεση κοντά στο σπίτι του μετά από απορριπτική απόφαση επιτροπής
Ο 15χρονος σήμερα Βασίλης διαγνώστηκε σε ηλικία μόλις τριών ετών με βαριά μορφή αυτισμού, σοβαρή νοητική στέρηση και πλήρη απουσία λόγου. Δεν μπορεί να αυτοεξυπηρετηθεί και έχει απόλυτη ανάγκη από σταθερότητα, ρουτίνα και συνεχή παρουσία των γονιών του.
Η οικογένεια ζει στην Αλεξάνδρεια Ημαθίας και από τη στιγμή της διάγνωσης του αυτισμού η ζωή της άλλαξε δραματικά. Ο πατέρας, Νίκος Λιολιόπουλος, εγκατέλειψε τη δουλειά του στα χωράφια για να βρίσκεται διαρκώς δίπλα στο παιδί του, συνοδεύοντάς το σε ειδικούς και θεραπείες. Η οικογένεια αναγκάστηκε να επιβιώσει με έναν μόνο μισθό.
«Εγώ είμαι στον Βασίλη από την πρώτη στιγμή. Με πολύ καλούς παιδαγωγούς και συνεχή δουλειά μπορώ να λέω ότι, παρά τα προβλήματα, είναι ένα παιδί πολύ καλά δουλεμένο», αναφέρει.
Τα οικονομικά δεδομένα, ωστόσο, τον ανάγκασαν να επιστρέψει στην εργασία. Το 2023 πέτυχε στις εξετάσεις και εισήχθη στην Εθνική Σχολή Δικαστικών Λειτουργών, ανοίγοντας ένα νέο επαγγελματικό κεφάλαιο.
Εδώ και έξι μήνες υπηρετεί στην Αμαλιάδα, 507 χιλιόμετρα μακριά από το σπίτι του.
Αρνητική απόφαση μετάθεσης χωρίς εξήγηση μπροστά στο οικογενειακό πρόβλημα αυτισμού
Η απόσταση αποδείχθηκε καθοριστική για την καθημερινότητα του παιδιού. Σύμφωνα με τον πατέρα, το τελευταίο διάστημα ο Βασίλης παρουσίασε έντονη νευρικότητα και αυξημένη επιθετικότητα, κυρίως προς τη μητέρα του.
«Ήθελε τη ρουτίνα του εδώ, με τον πατέρα του», σημειώνει.
Τον Νοέμβριο κατέθεσε αίτηση μετάθεσης στο Υπουργείο Δικαιοσύνης, προσκομίζοντας πλήρη ιατρικό φάκελο και όλα τα απαραίτητα δικαιολογητικά. Η πενταμελής επιτροπή απέρριψε το αίτημα, χωρίς – όπως καταγγέλλει – να του δοθεί καμία αιτιολόγηση.
«Ζητάω να μάθω ένα γιατί. Διάβασαν τον φάκελό μου, είδαν την περίπτωσή μου και με έκοψαν. Γιατί;» διερωτάται.
Και προσθέτει: «Πώς μπορεί να αντιμετωπίζεται ένας άνθρωπος έτσι σήμερα από το κράτος; Πώς μπορεί να τα φέρει πέρα ένας γονέας όταν αντιμετωπίζει αυτό το πρόβλημα;».
Σταθερότητα και ασφάλεια ο καθοριστικός παράγοντας
Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι κάθε άτομο στο φάσμα του αυτισμού αποτελεί μοναδική και εξατομικευμένη περίπτωση. Ωστόσο, κοινός παρονομαστής είναι η ανάγκη για σταθερό και προβλέψιμο περιβάλλον.
Η συμβουλευτική ψυχολόγος – ψυχοθεραπεύτρια και εξειδικευμένη στις διαταραχές αυτιστικού φάσματος, Ιωάννα Φαντζίκη, τονίζει ότι «σε αυτές τις περιπτώσεις βασικό ρόλο παίζει η σταθερότητα, η προβλεψιμότητα και η ασφάλεια στο περιβάλλον του ατόμου, ώστε να εξασφαλίζεται ποιότητα ζωής και ηρεμία στην καθημερινότητα».
Μπροστά στο αδιέξοδο, ο κ. Λιολιόπουλος έχει ήδη λάβει άδεια άνευ αποδοχών ενός μήνα. Στο τραπέζι βρίσκεται ακόμη και η παραίτηση.
«Η όποια θυσία κάνω για τον Βασίλη μου είναι μεγαλύτερη από όλες τις ανέσεις και τα οικονομικά του κόσμου», λέει.
Το δίλημμα είναι σκληρό: οικονομική ασφάλεια ή παρουσία δίπλα στο παιδί του. Για τον ίδιο, η απάντηση μοιάζει ήδη δεδομένη.
Ένα podcast που δεν έχει συγκεκριμένο αντικείμενο, γιατί το θέμα του το διαμορφώνουν κάθε φορά οι ακροατές του, στέλνοντας τις (επί παντός επιστητού) ερωτήσεις τους στους συντελεστές
17°
