Κι αυτός πράκτορας των Αμερικάνων είναι, φίλε!

Προ ημερών έγινε γνωστό ότι ο Στάνισλαβ Μεντβεντένκο δυο φορές πρωταθλητής του NBA με τους Λος Άντζελες Λέικερς των Κόμπε Μπράιαντ, Σακίλ Ο' Νιλ και Φιλ Τζάκσον, πουλάει τα χρυσά δαχτυλίδια του (που δίνονται μετά την απονομή του τίτλου) για να βοηθήσει την χώρα του, την Ουκρανία. Ένα από τα πολλά αρνητικά σχόλια στο ελληνικό οικοσύστημα των social media ήταν «και αυτός πράκτορας των Αμερικάνων είναι, φίλε». 

Κακοπροαίρετοι υπήρχαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν, όπως ασφαλώς και πράκτορες, τόσο στην υπηρεσία του «κακού» όσο και του «καλού». Όμως μπορεί να είναι πράκτορας ένας άνθρωπος που αποφασίζει να πουλήσει το πλέον σημαντικό παράσημο- το χρυσό δαχτυλίδι - που απέκτησε στον «πόλεμο» του ΝΒΑ για έναν πραγματικό πόλεμο; Μακάρι να ήταν όλοι οι πράκτορες έτσι. 

Σε έναν πόλεμο μεταξύ κρατών υπάρχει αυτός που τον προκαλεί, ρίχνοντας την πρώτη σφαίρα και αυτός που αμύνεται. Ο επιτιθέμενος και εισβολέας στην περίπτωση μας είναι η Ρωσία και ο αμυνόμενος είναι ο Ουκρανία. Ο Μεντβεντένκο και άλλοι συμπατριώτες του, γνωστοί αθλητές υπερασπίζονται απλά την πατρίδα τους. 

Ο δήμαρχος του Κιέβου, Βιτάλι Κλίτσκο και ο αδελφός του Βλαντιμίρ, αμφότεροι πρώην παγκόσμιοι πρωταθλητές της πυγμαχίας, έχουν περιουσία που ξεπερνά τα 50 εκατομμύρια δολάρια έκαστος. Κανείς τους δεν κρύφτηκε, κανείς δεν έμεινε στην άνεση των εκατομμύριων του. Πήραν από την πρώτη μέρα τα όπλα όπως έκαναν άλλωστε ο τενίστας Σεργκέι Στακχόφσκι και οι πυγμάχοι Ολεξάντρ Ούσικ και Βασίλι Λομαντσένκο.  

Στον αντίποδα υπάρχουν και οι πλούσιοι ουκρανοί πρώην αθλητές που δεν θέλουν να πολεμήσουν γιατί πολύ απλά εξαρτώνται από τα ρούβλια. Ένας από αυτούς είναι ο Ανατόλι Τίμοστσουκ, ένας εκ των πιο σημαντικών ποδοσφαιριστών στην ιστορία του ουκρανικού ποδοσφαίρου, ο απόλυτος recordman συμμετοχών με 144 παιχνίδια στην Εθνική ομάδα της χώρας. Ο Τίμοστσουκ όμως όχι μόνο δεν πήρε θέση κατά της ρωσικής εισβολής αλλά παραμένει στο τεχνικό τιμ της Zενίτ Αγίας Πετρούπολης, της ομάδας της πανίσχυρης Gazprom.

Μιλώντας τέλος για ρούβλια και για ανθρώπους που δουλεύουν ανοικτά υπέρ συμφερόντων, δεν έχει κανείς παρά να κοιτάξει το παράδειγμα του Γκέρχαρντ Σρέντερ, του πρώην γερμανού Καγκελάριου. Του έχουν αφαιρεθεί προνόμια, τιμητικοί τίτλοι και άλλα αξιώματα από γερμανικούς φορείς, όμως εκείνος παραμένει στο payroll του Πούτιν ως υπάλληλος του ρωσικού ενεργειακού κολοσσού Gazprom. Μπορεί να έφυγαν από δίπλα του συνεργάτες και φίλοι δεκαετιών, μπορεί να είναι το πλέον αρνητικό παράδειγμα λομπίστα, όμως στο τέλος του μήνα τον ενδιαφέρει απλά να μπαίνουν στον λογαριασμό του τα ουκ ολίγα ρούβλια του Κρεμλίνου. Τίποτα άλλο. Αν θέλουμε λοιπόν να ψάξουμε για πράκτορες ας ακολουθήσουμε το χρήμα...