- CITY GUIDE
- PODCAST
-
17°
Καταρίνα Φριτς: Ο Χρυσός Λέων της Μπιενάλε της Βενετίας στη Συλλογή Γ. Οικονόμου
Στην πρώτη της έκθεση στην Ελλάδα δείχνει πρόσφατα γλυπτά αλλά και πρώιμα έργα της από τις αρχές της δεκαετίας του 1980
Η Καταρίνα Φριτς εκθέτει στη Συλλογή Γιώργου Οικονόμου
Με τις ιδιαίτερες φόρμες που σφυρηλατεί και βάφει σε έντονα χρώματα, έχει αναπτύξει ένα συγκεκριμένο γλυπτικό λεξιλόγιο που περιλαμβάνει μια τυπολογία καθημερινών αντικειμένων, ζώα και ανθρώπους, αλλά και εγκαταστάσεις βασισμένες στο μυθολογικό και σουρεαλιστικό. Έχοντας διακριτή παρουσία στην εικαστική σκηνή από τις αρχές του 1980, η Καταρίνα Φριτς έλαβε πριν από λίγο καιρό την πλέον διάσημη καλλιτεχνική διάκριση διεθνώς, τον Χρυσό Λέοντα για το σύνολο του έργου της στην 58η Μπιενάλε της Βενετίας (από κοινού με την Σεσίλια Βικούνια). Είναι, λοιπόν, τουλάχιστον ευτυχής συγκυρία που από τις 18 Ιουνίου θα έχουμε την ευκαιρία να δούμε πρόσφατα αλλά και παλιότερα γλυπτά της καθώς και να την συναντήσουμε στον χώρο της Συλλογής Γιώργου Οικονόμου στο Μαρούσι. Λίγο πριν τα εγκαίνια της έκθεσής της, συγκεκριμένα στις 11:00, η Γερμανίδα καλλιτέχνιδα θα συνομιλήσει με την επιμελήτρια της έκθεσης Τζέσικα Μόργκαν και τη διευθύντρια της συλλογής, Σκάρλετ Σμάτανα (απαραίτητη η κράτηση θέσης στο info@economoucollection.com).
Η Καταρίνα Φριτς και το έργο της
Αυθεντία στην ανάπτυξη κλίμακας, η Φριτς είναι γνωστή για το στήσιμο της δουλειά της με τρόπους που απαιτούν την προσοχή μας, αφήνοντας συνήθως μια αίσθηση εσωτερικής οπτικής αντήχησης ή μιας μυστηριώδους αίσθησης (gestalt) που ο θεατής βρίσκει δύσκολο να απορρίψει ή να ξεχάσει. Για την πρώτη παρουσίαση της δουλειάς της στην Ελλάδα επίλεξε να δείξει πρόσφατα γλυπτά δίπλα σε μερικά από τα πρώτα της έργα που έκανε κατά τη διάρκεια και λίγο μετά το τέλος των σπουδών της στην Ακαδημία Τεχνών του Ντίσελντορφ στις αρχές της δεκαετίας του 1980.
Η ίδια έχει πει «Ποτέ δεν αντιμετωπίζω μια έκθεση απλώς ως μια ακολουθία έργων αλλά πάντα κοιτώ την μεγάλη εικόνα». Κάθε έργο της έκθεσης επιλέχθηκε για αυτό το συνολικό περιβάλλον. Στο ισόγειο βρίσκονται τρία έργα, τα Ei / Egg, Laterne / Lantern και Schädel / Skull, τα οποία έγιναν το 2017 και είναι προορισμένα να εκτίθενται μαζί με τον τρόπο που η καλλιτέχνιδα συνηθίζει να ομαδοποιεί τα έργα της, βάση ιδεών, χρωμάτων και μορφών, δημιουργώντας έτσι στην πράξη τους δικούς τους συσχετισμούς. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, έργα που είναι απατηλά απλά στη σύλληψή τους (μια φυσική μορφή, ένα φωτιστικό που μοιάζει εποχής και ένα οικείο σύμβολο της θνησιμότητας) περιπλέκουν το ένα το άλλο, δημιουργώντας μετατοπίσεις στα πιο οικεία νοήματα τους, ενώ παράλληλα εισάγουν εντελώς καινούριους συνειρμούς.
Στον δεύτερο όροφο, η Φριτς επιδιώκει να προκαλέσει συνειρμούς με αφετηρία την πλούσια ναυτική ιστορία του ελληνικού λαού αλλά και το προσωπικό της ενδιαφέρον για τις ιστορίες, τα όνειρα και τα πλάσματα του βυθού. Το έντονα πορτοκαλί Oktopus / Octopus (2008) στέκεται σαν δείγμα σε ένα τρίποδο λευκό τραπέζι, αλλά παρά το ότι βρίσκεται «έξω από τα νερά του» το μυθικό αλλά υπαρκτό πλάσμα συνεχίζει να συσφίγγει με το υψωμένο πλοκάμι το σώμα ενός μαυροντυμένου δύτη. Η θρυλική ευφυΐα του ζώου και ο χαμαιλεοντισμός του που το κάνει να προσαρμόζεται στο χρώμα του περιβάλλοντός του υποδηλώνουν το χταπόδι, και όχι τον άνθρωπο, ως πραγματικό νικητή στο πεδίο της θάλασσας. Αυτή η εντύπωση επιβεβαιώνεται και από την παρακείμενη μεγέθυνση ενός χαρακτικού του 19ου αιώνα που απεικονίζει έναν δύτη που βρήκε το σώμα μιας επιβάτιδας σε ένα ναυάγιο ατμόπλοιου. Ενώ τα χέρια της γυναίκας είναι διπλωμένα στο πάτωμα, τα χέρια του έκπληκτου δύτη είναι σηκωμένα σε ένδειξη σοκ, δημιουργώντας έτσι ένα κύμα χειρονομιών και δράσης κατά μήκος μιας σεξουαλικά φορτισμένης εικόνας.
Η Φριτς αντιμετώπισε την έκθεση αυτή ως μια ευκαιρία να εξερευνήσει ένα θέμα που την ενδιαφέρει σταθερά, το λυκόφως, τις αμφίβολες, ευμετάβολες και ασταθείς διαθέσεις, τα οράματα και τις ψυχικές καταστάσεις που έρχονται τη στιγμή που η μέρα γίνεται νύχτα. Ανάμεσα στις επιρροές της είναι η δουλειά του Τζόρτζιο ντε Κίρικο (που γεννήθηκε, ίσως όχι τυχαία, στο Βόλο, στην Ελλάδα, το 1888). Ο δραματικός τρόπος με τον οποίο ο Ντε Κίρικο απομονώνει τα τοπία των μορφών ανακαλείται στην έκθεση της διάσημης γλύπτριας στον τρίτο όροφο, όπου κάθε ξεχωριστό αντικείμενο παίρνει τα χαρακτηριστικά ενός συμβόλου. Η ίδια έχει πει: «Σκέφτομαι με εικόνες». Η παρουσίαση της δουλειάς της στη Συλλογή Γιώργου Οικονόμου φέρνει μαζί εικόνες στις οποίες συναισθήματα, αναμνήσεις, ιστορίες και εμπειρίες ξεπερνούν το υποκειμενικό και παράγουν μία αφθονία κοινών συνειρμών και ερμηνειών.
Την έκθεση επιμελείται η Τζέσικα Μόργκαν σε στενή συνεργασία με την καλλιτέχνιδα και τη Σκάρλετ Σμάτανα και θα συνοδεύεται από έκδοση με κείμενα της Μόργκαν και της Ζακλίν Μπέρκχαρντ.
INFO:
Katharina Fritsch
Συλλογή Γιώργου Οικονόμου, λεωφόρος Κηφισίας 80, Μαρούσι
Εγκαίνια Σάββατο 18 Ιουνίου, 12-8μμ
Διάρκεια έκθεσης: μέχρι τον Μάρτιο 2023
Ημέρες και ώρες λειτουργίας: Δευτέρα-Παρασκευή 10:00-18:00, Τετάρτη 10:00-20:00, Κυριακή 19 Ιουνίου, 12:00-20:00
ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ
ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Το εκθεσιακό πρότζεκ ξεκίνησε την προηγούμενη σεζόν και θα ολοκληρωθεί μέχρι το τέλος της σεζόν 2026-2027
66 καλλιτεχνικές πλατφόρμες, περισσότεροι από 1.100 καλλιτέχνες από 22 χώρες και ένα τετραήμερο πρόγραμμα με εκθέσεις, performances, συζητήσεις και δράσεις
Μια μεγάλη έκθεση για τον Νοτιοαφρικανό καλλιτέχνη που έκανε το σχέδιο, την κινούμενη εικόνα και το θέατρο έναν ενιαίο χώρο αφήγησης
Οι γυναίκες στην Κύπρο πλέκουν εδώ και δέκα χρόνια σχέσεις εμπιστοσύνης πέρα από σύνορα, κοινότητες και γλώσσες
Η ανθρώπινη μορφή και η κίνηση ως συναίσθημα και εσωτερικός διάλογος
Με αφορμή τα 200 χρόνια από τον θάνατο του μεγάλου λογοτέχνη, η διεθνής έκθεση «Ιούλιος Βερν 200: Η Συναρπαστική Εμπειρία» κάνει στάση στο Κέντρο Πολιτισμού Ελληνικός Κόσμος
Ο Κώστας Πράπογλου επιμελείται την ομαδική έκθεση που απλώνεται σε 4 διαφορετικούς χώρους
Η έκθεση Jeff Koons: «Αφροδίτη» του Lespugue στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης παίρνει παράταση
Το «Σκοτεινό γυαλί» του Αλέξανδρου Καπετάνου, σε επιμέλεια Χριστόφορου Μαρίνου, μεταφέρει στη ζωγραφική τους πολυελαίους του θεατρικού έργου, ανάμεσα στη μνήμη, το σκοτάδι και ένα φως που μόλις διακρίνεται
Ένας νέος θεσμός πολιτιστικής και καλλιτεχνικής αποκέντρωσης γεννιέται στις Κυκλάδες, στη Νάξο
Η «FROM CHANIA TO PAROS 1995-2026» συγκεντρώνει στην Πάρο καλλιτέχνες που συνδέθηκαν με μια εικαστική διαδρομή τριών δεκαετιών, από την γκαλερί «Τζάμια-Κρύσταλλα» μέχρι το t.k. place Art Gallery
Αντικείμενα και τεκμήρια της Ελλάδας των 80s, πολιτικές γελοιογραφίες της Μεταπολίτευσης, αρχιτεκτονικές μινιατούρες της προσεισμικής Κεφαλονιάς, φιγούρες του Καραγκιόζη και υλικό για τη σχέση μουσικής και κινηματογράφου
Μια συζήτηση για το graffiti αλλά κυρίως για τη μνήμη μια πόλης που δεν καταγράφεται πάντα στα επίσημα αρχεία της
Επτά καλλιτέχνες από την Ελλάδα και το εξωτερικό συναντήθηκαν στο Βιτάλι της Άνδρου για να ερευνήσουν το φυσικό τοπίο και την χλωρίδα του νησιού,
Ο επιμελητής μάς συστήνει τα έργα της συλλογής του
Σύγχρονη τέχνη, γλυπτική, φωτογραφία γεμίζουν το καλοκαίρι μας με όμορφες εικόνες
Ένα πρότζεκτ αφιερωμένο στον ρόλο και την έννοια του χορού
Ο ζωγράφος παρουσιάζει παράλληλα τις εκθέσεις «Κλεμμένος Πειρατής» και «Beauty and Blue» στην Kapopoulos Fine Arts και στο «Πάτμιον» Πνευματικό Κέντρο.
Η πρώτη Cycladic Biennale ανοίγει τον διάλογο ανάμεσα στη σύγχρονη τέχνη, τη μνήμη και τον νησιωτικό χώρο, μετατρέποντας το νησί σε έναν ανοιχτό εκθεσιακό χάρτη
Η έκθεση Jeux des Échos παρουσιάζεται στην Galerie Basia Embiricos, στο Marais, στο πλαίσιο του Paris Design Week 2026
Έχετε δει 20 από 200 άρθρα.