Οι Nicci Gerrard και Sean French συνυπογράφουν μία από τις πλέον επιτυχημένες σειρές του σύγχρονου αστυνομικού. Μας μίλησαν λίγο πριν έρθουν σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.
«Blue Monday», «Tuesday’s Gone», «Σκοτεινή Τετάρτη», «Σημαδεμένη Πέμπτη», «Οργισμένη Παρασκευή»: τίτλοι οικείοι σε όσους εκτιμούν το νουάρ στην καλύτερη εκδοχή του φυλλομετρώντας το ημερολόγιο περιπετειών της ψυχοθεραπεύτριας - ερευνήτριας Φρίντα Κλάιν, μιας από τις ζωντανότερες ηρωίδες του αστυνομικού που αποτυπώθηκαν τα τελευταία χρόνια στο χαρτί. Με την «Οργισμένη Παρασκευή» να έχει μόλις μεταφραστεί από τις εκδόσεις Διόπτρα και με ένα ακόμη αυτοτελές μυθιστόρημα με τίτλο «Επιστροφή από το σκοτάδι» σε κυκλοφορία, οι Nicci French έρχονται στις 7 και 8 Ιουνίου σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα έχοντας πολλά να συζητήσουν με το ευρύ κοινό τους. Το ζευγάρι κουβέντιασε πρώτα με την A.V., η οποία παρουσιάζει και συντονίζει την εκδήλωση της Θεσσαλονίκης.
Πέντε χρόνια και έξι βιβλία μετά το «Blue Monday», την πρώτη εμφάνιση της Φρίντα Κλάιν, αισθάνεστε θλίψη όντας αντιμέτωποι με τον επικείμενο επίλογο των ιστοριών της;
Η Φρίντα Κλάιν είναι κομμάτι της ζωής μας εδώ και πολλά χρόνια. Μας απασχολεί καθημερινά, και θα είναι πολύ παράξενο να την αποχωριστούμε. Ήταν από την αρχή ξεκάθαρο ότι θα την ακολουθούσαμε σε έναν πεπερασμένο αριθμό ιστοριών με αναπόφευκτο τέλος. Δύστυχη, Φρίντα! Πέρασε δύσκολα εξαιτίας μας και απομένουν άλλες δύο δύσκολες ημέρες που πρέπει να επιζήσει, ενώ θα είναι πολύ οδυνηρές οι στιγμές κατά τις οποίες θα γράφουμε τις τελευταίες σελίδες της όγδοης ημέρας.
Πώς είναι να αποχαιρετάς ένα τόσο προσφιλές πρόσωπο όσο η διάσημη ψυχοθεραπεύτρια - ερευνήτριά σας; Οι συγγραφείς συχνά αναπτύσσουν ιδιόρρυθμη σχέση με τους χαρακτήρες τους. Οι ατελέσφορες προσπάθειες του Κόναν Ντόιλ να ξεκάνει τον Χολμς, η ανακληθείσα απόπειρα του Ράνκιν να συνταξιοδοτήσει τον Ρέμπους, αποτελούν τυπικά παραδείγματα. Τι ισχύει στην περίπτωσή σας;
Είναι όντως εντυπωσιακό φαινόμενο. Στην περίπτωση του Κόναν Ντόιλ, γίνεται αντιληπτό και στο γράψιμο. Οι όψιμες ιστορίες δεν ήταν εξίσου καλές. Όσο για εμάς, πιστεύουμε ότι στο όγδοο βιβλίο θα έχουν ειπωθεί όλα όσα αξίζει να εξιστορηθούν. Και ίσως είναι προτιμότερο να σταματήσουμε ενώ νοιαζόμαστε για την ηρωίδα.
Σε ποιο μοντέλο βασίστηκε ο χαρακτήρας στην απαρχή του;
Είχαμε πάντοτε έφεση προς την ψυχολογία και την ψυχανάλυση. Δεν υπάρχει τρομακτικότερο μέρος από το ανθρώπινο μυαλό. Ταυτόχρονα, έμοιαζε φυσιολογικό να επινοήσουμε έναν τέτοιο χαρακτήρα – διότι τι άλλο είναι ο ψυχαναλυτής αν όχι ένα είδος ντετέκτιβ που αναζητά στοιχεία ανάμεσα στα λεγόμενα των ασθενών του, διερευνώντας το χάος του ψυχισμού τους προκειμένου να βρει μια αφηγηματική συνοχή; Μας ιντριγκάριζε η ιδέα μιας απρόθυμης γυναίκας, η οποία παρότι δεν είχε την παραμικρή επιθυμία να γίνει ντετέκτιβ υποχρεωνόταν να το πράξει λόγω του έμφυτου χαρίσματός της. Εξίσου σημαντικό στοιχείο της μυθοπλασίας ήταν επίσης το γεγονός ότι ενώ η Φρίντα διέθετε το ταλέντο να ανακαλύπτει τα μυστικά των άλλων, διέθετε κάμποσα σθεναρά προφυλαγμένα δικά της.
Αναπόφευκτα σας έχει τεθεί πολλές φορές το ερώτημα: γιατί διαλέξατε να γράφετε μαζί;
Γνωριστήκαμε ως δημοσιογράφοι. Το να κουβεντιάζουμε για το διάβασμα και το γράψιμο ήταν θεμέλιο της σχέσης μας. Και ένα από τα μεγάλα «εάν» της συνύπαρξης αυτής ήταν το πώς θα μπορούσε να εξελιχθεί μια τέτοια συνεργασία. Η πιθανότητα υπήρχε. Η ιδέα για ψυχολογικό θρίλερ ήταν επίσης κοινή, οπότε αποφασίσαμε να τη μοιραστούμε, σαν πείραμα το οποίο στην πορεία αποδείχτηκε συναρπαστικότερο από οποιοδήποτε ατομικό συγγραφικό μας εγχείρημα.
Εμείς οι αναγνώστες τείνουμε να καλλιεργούμε άκρως ρομαντικές ιδέες γύρω από τους συγγραφείς και τους υποθετικά αστείρευτους χυμούς της έμπνευσής τους. Ποια είναι όμως η πραγματική αναλογία ανάμεσα στο ταλέντο και το μόχθο;
Το ταλέντο για ευνόητους λόγους δεν μπορεί να αναλυθεί. Γύρω από τη σκληρή δουλειά ωστόσο χωράει κουβέντα. Περνάμε το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου μας κουβεντιάζοντας γύρω από ιδέες, χαρακτήρες, πιθανές διορθώσεις σε ό,τι δουλεύουμε την εκάστοτε στιγμή. Η έμπνευση δεν γράφει βιβλία. Πίσω από κάθε ιστορία κρύβεται καθημερινή δουλειά με άφθονη επεξεργασία και αναθεωρήσεις. Ιδέες έχουν πολλοί, το ταλέντο γύρω μας περισσεύει. Μα το λαμπρό μυθιστόρημα που κουβαλάς στο μυαλό σου δεν θα προκύψει ποτέ αν δεν το αποτυπώσεις στο χαρτί. Υπάρχει μόνο ένας τρόπος να συμβεί αυτό: γράφοντας καθημερινά. Έχετε δίκιο σχετικά με τις ρομαντικές ιδέες που τρέφει το κοινό για τους λογοτέχνες. Το πρόβλημα είναι ότι για να γίνεις συγγραφέας, οφείλεις να γράψεις.
Γιατί μας έλκει τόσο ακαταμάχητα το έγκλημα και η ανθρωπογεωγραφία του υποκόσμου, από τον αποτροπιαστικό φονιά ως τον αρχετυπικό ντετέκτιβ;
Γιατί αγαπούν τα παιδιά ιστορίες για τέρατα και μάγισσες; Είναι βαθιά ανθρώπινη η ανάγκη να αντικρίσουμε τους φόβους μας καταπρόσωπο, να δούμε τι συμβαίνει όταν η ζωή παίρνει μια αναπάντεχα φρικτή τροπή. Η αστυνομική λογοτεχνία είναι ένα ασφαλές μονοπάτι προς τις πιο σκοτεινές γωνιές του ψυχισμού μας, είναι μια δίοδος προς τις μύχιες φοβίες μας. Σε κάποιο βαθμό, ο ντετέκτιβ είναι καθησυχαστική φιγούρα, ως φορέας της ιδέας ότι το χάος του κόσμου μπορεί να πάρει γνώριμο σχήμα και πως όλες οι ερωτήσεις δύνανται να απαντηθούν. Όμως το μοντέρνο αστυνομικό δεν εφησυχάζει, είναι αρκετά πιο σύνθετο. Ένα στοιχείο που θέλαμε πάντοτε να περάσουμε στα βιβλία μας είναι ότι η επίλυση ενός εγκλήματος δεν επιφέρει υποχρεωτικά την κάθαρση.
Θέλετε για να μας μιλήσετε για το Λονδίνο ως χαρακτήρα των μυθιστορημάτων σας;
Η Φρίντα Κλάιν είναι δεινή πεζοπόρος, και η βρετανική μητρόπολη αχώριστη σύντροφός της. Μας ήταν εξαρχής ξεκάθαρο ότι η σειρά θα είχε δύο πρωταγωνιστές. Τη Φρίντα και το Λονδίνο. Η πόλη είναι μεγάλος, ανεξέλεγκτος μυστηριώδης οργανισμός, χτισμένος γενιά τη γενιά, γεμάτος μυστικά, απόκρυφα μέρη και διασταυρούμενα ρεύματα. Η Φρίντα, η οποία υποφέρει από αϋπνίες, περιπλανιέται τις νύχτες, όμοια με τον Ντίκενς, αιώνες πριν. Είναι ο τρόπος της να ξεχνά τον εαυτό της, να κυκλοφορεί ανάμεσα στους ξένους, να σκέπτεται και να αισθάνεται. Μοιραζόμαστε τη συνήθειά της, μας συνεπαίρνει και εμάς καθημερινά αυτή η πόλη που εξάπτει τη φαντασία.
Brexit: αδιανόητη ή πολύ πιθανή εξέλιξη; Σε ποιο μέτωπο τάσσεστε και γιατί;
Ως πολίτες της Ελλάδας γνωρίζετε καλύτερα από τον καθένα μας ότι είναι σοβαρά ελαττωματική η Ευρωπαϊκή Ένωση. Η άρνηση να χρησιμοποιηθούν πόροι για να δημιουργηθούν θέσεις εργασίας είναι σχεδόν εγκληματική. Από την άλλη, πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι ο μοναδικός τρόπος να υπερασπιστούμε τις αξίες μας είναι ως μέρος μιας μεγάλης Ευρώπης. Πιστεύουμε ότι το Brexit θα ήταν απόλυτη καταστροφή – για την Ευρώπη συνολικά, μα προπάντων για τη Βρετανία και ειδικότερα για την Αγγλία. Το ενδεχόμενο είναι υπαρκτό. Σταδιακά όμως ο βρετανικός πληθυσμός κατανοεί, έστω και απρόθυμα, ότι είμαστε καλύτερα στη θέση που βρισκόμαστε. Στην Ευρώπη. Ευχόμαστε να μπορούσαμε να κάνουμε κάτι για το λαό της Ελλάδας. Αυτό όμως είναι ένα εντελώς διαφορετικό θέμα, το οποίο σε κάθε περίπτωση μπορεί να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικότερα με τη Βρετανία μέσα στους κόλπους της Ευρωπαϊκής Ένωσης και όχι εκτός των ορίων της.
info: Οι εκδόσεις Διόπτρα και τα Public σας δίνουν τη δυνατότητα να γνωρίσετε από κοντά το συγγραφικό ζεύγος της σειράς παγκόσμιων μπεστ σέλερ με πρωταγωνίστρια τη Φρίντα Κλάιν. Την Τρίτη 7 Ιουνίου στις 19.00 θα βρίσκονται στα Public Τσιμισκή. Ερωτήσεις στους Nicci French θα απευθύνει ο δημοσιογράφος της A.V. Δημήτρης Καραθάνος. Την Τετάρτη 8 Ιουνίου στις 21.00 επισκέπτονται το Public Cafe Συντάγματος, για να συναντήσουν το κοινό τους και να απαντήσουν στις ερωτήσεις της δημοσιογράφου Μαρίνας Τσικλητήρα. Όλα τα βιβλία της σειράς «Blue Monday» κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Διόπτρα.
Μια συζήτηση με αφορμή την κυκλοφορία του βιβλίου «Η νέα παγκόσμια τάξη, το δίκαιο της ισχύος» που συνέγραψε με τον καθηγητή και διεθνολόγο Κωνσταντίνο Φίλη
Δεν υπάρχει πιο δραματική πλοκή από το ίδιο το ανθρώπινο είδος. Γεννιέται ατελές, ζει ανάμεσα σε άλλους ατελείς, γερνά και πεθαίνει. Η Στράουτ δεν προσπαθεί να το εξηγήσει ούτε να το παρηγορήσει. Το καταγράφει.
17°
