Ο Αστέριος Πελτέκης μιλά για το όραμά του στο ΚΘΒΕ, τη «Λυσιστράτη» και τη διεθνή εξωστρέφεια του ελληνικού θεάτρου.
Ο Αστέριος Πελτέκης αποτελεί ιδιαίτερη περίπτωση στην ιστορία του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος. Είναι ο πρώτος καλλιτεχνικός διευθυντής στην ιστορία του οργανισμού που γνωρίζει το «σπίτι» του εκ των έσω: υπήρξε σπουδαστής της Δραματικής του Σχολής, ηθοποιός στις σκηνές του για χρόνια, και πλέον, από το 2022, ο άνθρωπος που κρατά το τιμόνι του. Η ανανέωση της θητείας του το 2025 ήρθε ως επισφράγιση μιας πορείας που συνδυάζει την καλλιτεχνική ευαισθησία με τη βαθιά γνώση της πολιτιστικής διαχείρισης. Με μια διαδρομή που εκτείνεται από τις μεγάλες σκηνές μέχρι την τηλεόραση, ο Αστέριος Πελτέκης φέρνει στο ΚΘΒΕ έναν αέρα ανανέωσης.
— Είστε ο πρώτος καλλιτεχνικός διευθυντής του ΚΘΒΕ που αποφοίτησε από τη σχολή του. Πώς είναι να επιστρέφετε ως επικεφαλής και κατά πόσο η γνώση του χώρου εκ των έσω λειτούργησε ως εφόδιο; Καταρχάς αποτελεί τιμή, η οποία με την ανανέωση της θητείας μου επιβεβαιώνει ότι η σχέση μου με τον νέο αυτό ρόλο είχε θετικό αποτύπωμα. Η γνώση του οργανισμού από τη θέση του ηθοποιού ή του σκηνοθέτη αποτελεί μια τελείως διαφορετική υπόθεση από αυτή του καλλιτεχνικού διευθυντή. Ακόμα και οι άνθρωποι με τους οποίους είχες μια σχέση στο παρελθόν σε αντιμετωπίζουν διαφορετικά όταν αλλάζει η συνθήκη. Σε κάποια πράγματα η γνώση των ανθρώπων και του χώρου είναι βοηθητική. Σε αρκετά άλλα λειτουργεί αντίθετα. Όταν, για παράδειγμα, από συνάδελφος ηθοποιός καλείσαι να αποφασίσεις αν θα συνεχίσει κάποιος να έχει σύμβαση εργασίας με το θέατρο, βρίσκεσαι μπροστά σε ένα δίλημμα το οποίο δεν θα ήταν το ίδιο χωρίς τη συναισθηματική εμπλοκή.
— Αναλάβατε το 2022, σε μια δύσκολη συγκυρία. Τι παραλάβετε και ποιοι άξονες οδήγησαν στην ανάκαμψη του οργανισμού και την ανανέωση της θητείας σας; Παρέλαβα έναν οργανισμό έπειτα από μια πολύ δύσκολη συγκυρία οικονομικής απαξίωσης και πανδημίας, που σίγουρα δεν είχε καλή εικόνα. Με πολλή δουλειά και συστηματικό προγραμματισμό, η κατάσταση ισορρόπησε και παρουσίασε ταχεία ανάπτυξη. Το κοινό τίμησε τις επιλογές μας, τα οικονομικά ενισχύθηκαν και, με τη σημαντική αρωγή του Υπουργείου Πολιτισμού, σήμερα παρουσιάζουμε μια εικόνα συνεχούς εξέλιξης. Τα στοιχεία της εξωστρέφειας, η περιοδεία των παραστάσεων και η συμμετοχή σε δίκτυα του εξωτερικού ενισχύουν τον ρόλο του φορέα. Οι σπουδαστές της Δραματικής Σχολής μας χαίρουν της εκτίμησης σπουδαίων σκηνοθετών, ενώ το Διαβαλκανικό Δίκτυο Παραστατικών Τεχνών, που δημιουργήσαμε, με έδρα τη Θεσσαλονίκη, αποτελεί μια επιβεβαίωση της επιτυχημένης πολιτικής μας.
— Το φετινό καλοκαίρι σκηνοθετείτε τη «Λυσιστράτη». Ποια είναι η δική σας προσέγγιση σ’ αυτό το κλασικό κείμενο;
Τα κείμενα του αρχαίου δράματος, ιδίως οι κωμωδίες του Αριστοφάνη, συνιστούν έναν δύσκολο γρίφο. Υπάρχει πάντοτε η πρόκληση να αποδεικνύουμε τη διαχρονικότητά τους, χωρίς να τα ευτελίζουμε ή να υποκύπτουμε στις παγίδες της εύκολης επικαιρότητας. Σε συνεργασία με τον Κωνσταντίνο Μπούρα στη μετάφραση, δημιουργήσαμε μια σταθερή βάση. Προσπαθήσαμε να διατηρήσουμε την ποιητικότητα και τον λυρισμό του Αριστοφάνη, μεταφέροντάς τα σε μια καθολικότητα της ανθρώπινης ιστορικής διαδρομής και εμπλουτίζοντάς τα με σύγχρονα στοιχεία. Η εμπλοκή των θεών αποτελεί μία ακόμη πτυχή της προσέγγισης, ενώ η επιλογή των συνεργατών, με προεξάρχουσα την Ελισάβετ Κωνσταντινίδου στον κεντρικό ρόλο, συμπληρώνει το παζλ.
— Η παράσταση θα ταξιδέψει και στη Ρώμη, στο Teatro di Ostia. Πόσο σημαντική είναι η διεθνής διαδρομή και τι εμπόδια συναντάτε στην εξωστρέφεια;
Η εξωστρέφεια και η παρουσίαση του ελληνικού πολιτισμού αποτελούν ουσιαστική πτυχή των στόχων που έχω θέσει. Είναι μεγάλη τιμή η πρόσκληση των παραγωγών μας στο εξωτερικό. Δυστυχώς, ορισμένες «αρτηριοσκληρώσεις» εξακολουθούν να μας εμποδίζουν. Υπήρξε ενδιαφέρον από την Αυστρία και τη Μολδαβία, όμως ο χρόνος διεξαγωγής των φεστιβάλ, σε συνδυασμό με τις τυπικές διαδικασίες και τις υποχρεώσεις των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, καθιστούν τη συμμετοχή μας δύσκολη έως απαγορευτική. Παρ’ όλα αυτά, θα συνεχίσουμε να προσπαθούμε για τη μέγιστη δυνατή εξωστρέφεια.
— Στη «Λυσιστράτη» συνυπάρχουν γνωστά ονόματα με το δυναμικό του ΚΘΒΕ. Πόσο κρίσιμο είναι να διατηρείται ένας σταθερός δημιουργικός πυρήνας στη Θεσσαλονίκη; Η ιδιαιτερότητα της Θεσσαλονίκης σε σχέση με την απασχόληση των ηθοποιών καθιστά καταλυτικής σημασίας τη διατήρηση ενός βασικού πυρήνα στο ανσάμπλ του θεάτρου. Οι ηθοποιοί στην Αθήνα έχουν περισσότερες επιλογές (κινηματογράφο, τηλεόραση, διαφήμιση), κάτι που επιτρέπει τη συνεχή μετακίνησή τους. Στη Θεσσαλονίκη αυτό δεν είναι εύκολο να συμβεί. Είναι σημαντικό να υπάρχει ένας βασικός πυρήνας σπουδαίων ηθοποιών όλων των ηλικιών ως βάση για καλούς θιάσους, τους οποίους συμπληρώνουμε με δυνάμεις από την υπόλοιπη χώρα. Εύχομαι να δημιουργηθούν, τόσο από την πολιτεία όσο και από την ιδιωτική πρωτοβουλία, οι προϋποθέσεις στην πόλη για μια βιώσιμη καλλιτεχνική κοινότητα.
— Ποιο θα θέλατε να είναι το αποτύπωμα της δικής σας περιόδου στο ΚΘΒΕ;
Ένα λιθαράκι για τη μεγαλύτερη ανάπτυξη του πολιτιστικού και πολιτισμικού αποτυπώματος της τέχνης μας, με στόχο μια καλύτερη και πιο ανθρώπινη κοινωνία. Η δημιουργία μιας μεγάλης καλλιτεχνικής κοινότητας στην πόλη. Και, σε πρακτικό επίπεδο, με την αρωγή της πολιτείας, η δημιουργία ενός σύγχρονου, ως προς την υλικοτεχνική του υποδομή, θεάτρου που να μπορεί να είναι ανταγωνιστικό σε ευρωπαϊκό και, γιατί όχι, σε παγκόσμιο επίπεδο.
Info
ΚΘΒΕ, «Λυσιστράτη» του Αριστοφάνη
Σκηνοθεσία - δραματουργική απόδοση: Αστέριος Πελτέκης
Πρεμιέρα: 30 Ιουνίου, Θέατρο Δάσους
Θα περιοδεύσει σε Ελλάδα και Κύπρο
Ρώμη, Teatro di Ostia , 4-5 Ιουλίου
Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου, 21 και 22 Αυγούστου
Τα παιδικά του χρόνια, οι άνθρωποι που σημάδεψαν τη ζωή του, η στιγμή που σκέφτηκε να εγκαταλείψει τη σκηνή, το τίμημα της επιτυχίας, και η νέα αρχή που κάνει με το «Δεσποινίς Μαργαρίτα».
«Παρακαλούμε αντί στεφάνων, παρακολουθήστε μια θεατρική παράσταση ή διαβάστε ένα θεατρικό έργο, όπως θα ζητούσε και ο ίδιος», αναφέρει η οικογένειά του
Μια πολύχρωμη, απρόβλεπτη κωμωδία μυστηρίου από τον μετρ του είδους, Αλέξανδρο Ρήγα, που ξεκινά με έναν φόνο και καταλήγει να χωρέσει μέσα της σχεδόν ολόκληρη την Ελλάδα των τελευταίων δεκαετιών.
18°
