Θέατρο Αποθήκη και Θέατρο Αλκμήνη: Δύο παραστάσεις για την τιμή, τη δικαιοσύνη και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια
Στο κέντρο της πόλης, το θέατρο Αποθήκη συνεχίζει να προτείνει παραστάσεις με ρυθμό, χιούμορ και φρέσκια ματιά — πάντα με τη γνωστή του αθηναϊκή αύρα. Στον Κεραμεικό, το θέατρο Αλκμήνη παραμένει σταθερό στέκι για το ανεξάρτητο θέατρο∙ μικρός χώρος, μεγάλες στιγμές και παραστάσεις που δεν φοβούνται να πουν κάτι αληθινό. Δυο ήρωες που η ζωή τους και η κοινωνική τους υπόσταση εξαρτάται από κάποιους άλλους. Οι παραστάσεις «Άνθρωπος χωρίς όνομα» και «Οι 12 ένορκοι» φωτίζουν τη διαχρονική ανθρώπινη ανάγκη για δικαιοσύνη και ηθική καθαρότητα.
Άνθρωπος χωρίς όνομα στο Θέατρο Αποθήκη
Η επιτυχημένη παράσταση «Άνθρωπος χωρίς όνομα» του Ονορέ ντε Μπαλζάκ, συνεχίζεται και φέτος στο Θέατρο Αποθήκη. Η Κωνσταντίνα Νικολαΐδη, που έχει αναλάβει τη διασκευή και τη σκηνοθεσία, μεταφέρει επί σκηνής τη νουβέλα «Ο συνταγματάρχης Σαμπέρ» του σπουδαίου Γάλλου λογοτέχνη.
Άνθρωπος χωρίς όνομα στο Θέατρο Αποθήκη
Φέτος, ο θίασος ανανεώνεται με την προσθήκη της Ντορέττας Παπαδημητρίου και του Φώτη Κουτρουβίδη, που συναντούν στη σκηνή τον Θανάση Κουρλαμπά και τον Ορέστη Τρίκα, δημιουργώντας μια δυνατή θεατρική ομάδα. Μαζί αναδεικνύουν τα διαχρονικά ερωτήματα που θέτει ο Μπαλζάκ: τι κάνει ένας έντιμος άνθρωπος όταν περιβάλλεται από ατιμία; Πώς αντιδρά όταν η ακεραιότητά του βάλλεται από διαφθορά, ψέματα και αδικία; Όπως γράφει ο ίδιος, «Η δυστυχία έχει τη δύναμη να ενθαρρύνει την ουσία της ύπαρξής μας. Αυξάνει την κακία των μοχθηρών, ενώ μεγεθύνει την καλοσύνη των ενάρετων». Η υπόθεση ακολουθεί τον συνταγματάρχη Σαμπέρ, ήρωα της μάχης του Εϊλό, που επιστρέφει στο Παρίσι το 1817, μετά από δέκα χρόνια, θεωρούμενος νεκρός. Ενώ δεν τον αναγνωρίζει κανείς, ο ίδιος καλείται να ξαναβρεί την ταυτότητα και την ουσία της ζωής του με τη βοήθεια του δικηγόρου Ντερβίλ.
Άνθρωπος χωρίς όνομα στο Θέατρο Αποθήκη
Η νουβέλα του Μπαλζάκ, γραμμένη το 1832 και μέρος του κύκλου «Ανθρώπινη κωμωδία», αναδεικνύει την αδικία, την υποκρισία και την ανθρώπινη ψυχή, ενώ η θεατρική μεταφορά της παράστασης αποκαλύπτει τη διαχρονικότητα και τη δύναμη των χαρακτήρων του μεγάλου Γάλλου συγγραφέα.
Η καθηλωτική παράσταση «Οι 12 ένορκοι» επιστρέφει, σε μετάφραση και σκηνοθεσία Κωνσταντίνας Νικολαΐδη, παρουσιάζοντας το διαχρονικό έργο που υμνεί τη δύναμη της λογικής, της δικαιοσύνης και της ανθρώπινης συνείδησης. Το θέατρο μετατρέπεται σε ένα ασφυκτικό δικαστικό δωμάτιο, όπου ένα 16χρονο αγόρι κατηγορείται για πατροκτονία. Η απόφαση των ενόρκων πρέπει να είναι ομόφωνη, αφού η ενοχή ισοδυναμεί με θανατική ποινή. Οι ένορκοι συγκρούονται, αμφισβητούν ο ένας τον άλλον, εκθέτουν προσωπικές πεποιθήσεις και ταυτόχρονα αμφιβάλλουν για τη δικιά τους ηθική κρίση. Κάθε χαρακτήρας ξεδιπλώνεται ως πεντακάθαρο ψυχογράφημα, δείχνοντας ότι πίσω από την αυστηρή λογική κρύβεται μια ανθρώπινη πολυπλοκότητα, γεμάτη αντιφάσεις και διχογνωμίες.
Οι 12 ένορκοι στο Θέατρο Αλκμήνη
Η φωνή της Νένας Μεντή προσθέτει μια επιπλέον διάσταση στο έργο, φωτίζοντας τη συγκλονιστική ψυχολογική ένταση των χαρακτήρων και δίνοντας σάρκα και οστά στις αφανείς σκέψεις και στους φόβους τους. Οι «12 ένορκοι» δεν είναι απλώς μια δικαστική ιστορία. Καθρεφτίζει τα ηθικά διλήμματα της κοινωνίας αλλά και του κάθε ανθρώπου ξεχωριστά, όταν καλείται να αποφασίσει για τη ζωή κάποιου άλλου.Το έργο παραμένει διαχρονικό, αποκαλύπτοντας τη λεπτή γραμμή που χωρίζει τη δικαιοσύνη από την προσωπική συνείδηση, προσκαλώντας τους θεατές σε έναν αναστοχασμό πάνω στο τι σημαίνει να είσαι άνθρωπος.
«Παρακαλούμε αντί στεφάνων, παρακολουθήστε μια θεατρική παράσταση ή διαβάστε ένα θεατρικό έργο, όπως θα ζητούσε και ο ίδιος», αναφέρει η οικογένειά του
Μια πολύχρωμη, απρόβλεπτη κωμωδία μυστηρίου από τον μετρ του είδους, Αλέξανδρο Ρήγα, που ξεκινά με έναν φόνο και καταλήγει να χωρέσει μέσα της σχεδόν ολόκληρη την Ελλάδα των τελευταίων δεκαετιών.
Ο Αμερικανός συνθέτης μιλά για την ενορχήστρωση του «Ορφέα» με σύγχρονα όργανα και για τη δύναμη της μουσικής ενός έργου που 419 χρόνια μετά εξακολουθεί να ακούγεται τολμηρό
14°
