Το ΚΘΒΕ ανακοίνωσε τον προγραμματισμό του για τη σεζόν 2026- 2027 με το σύνθημα «Όλα θέατρο»
Με οδηγό το κεντρικό σύνθημα «Όλα Θέατρο», το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος αποκαλύπτει τον νέο, πολυσυλλεκτικό καλλιτεχνικό του προγραμματισμό για τη σεζόν 2026-2027, επιβεβαιώνοντας τον σταθερό του ρόλο ως έναν ζωντανό οργανισμό καλλιτεχνικού διαλόγου, μνήμης και ευρείας πνευματικής αναζήτησης. Αγκαλιάζοντας τη μεγάλη παράδοση αλλά και τις σύγχρονες θεατρικές φόρμες, ο οργανισμός συνθέτει ένα πλούσιο μωσαϊκό είκοσι μίας παραστάσεων που απλώνονται σε όλες τις σκηνές της Θεσσαλονίκης, συνομιλώντας ανοιχτά με την κλασική λογοτεχνία, τη νεοελληνική δραματουργία, τις ανήσυχες νεανικές φωνές και τις διεθνείς τάσεις της σκηνικής πράξης.
Το πρόγραμμα της συγκεκριμένης σκηνής συνεχίζεται με το αριστούργημα του Μιχαήλ Μπουλγκάκοφ «Ο Μετρ και η Μαργαρίτα», όπου στη σοβιετική Ρωσία της δεκαετίας του '30 ο μάγος Βολάντ —η ενσάρκωση του Σατανά— εμφανίζεται για να αναστατώσει τη μοσχοβίτικη κοινωνία και να φέρει στην επιφάνεια τις ανθρώπινες αδυναμίες, σε θεατρική απόδοση/διασκευή Ντέγιαν Ντουκόφσκι και σκηνοθεσία Σλόμπονταν Ουνκόφσκι (Φεβρουάριος 2027).
Τέλος, ο Γιάννης Κακλέας σκηνοθετεί τη νέα παραγωγή του «Ιούλιου Καίσαρα» του Ουίλιαμ Σαίξπηρ, σε μετάφραση Κ. Καρθαίου, φέρνοντας ξανά στο προσκήνιο τα διαχρονικά ζητήματα της πολιτικής σκέψης, της εξουσίας, της πολιτικής δολοφονίας, της δημαγωγίας και της χειραγώγησης του πλήθους, σχεδόν πενήντα χρόνια μετά την τελευταία παρουσίαση του έργου από το ΚΘΒΕ (Απρίλιος 2027).
Στο Θέατρο Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών (ΘΕΜΣ), το πολιτικό δράμα με έντονα αστυνομικά στοιχεία «Ήλιος με ξιφολόγχες» του Γιώργου Σκαμπαρδώνη επιστρέφει για δεύτερη χρονιά, ζωντανεύοντας την περίοδο της μεσοπολεμικής Θεσσαλονίκης του 1931 και ακολουθώντας τον ταγματάρχη Γόρδιο Κλήμεντο, σε θεατρική διασκευή των Ελένης Ευθυμίου, Γιώργου Σκαμπαρδώνη και Δημήτρη Ζάχου και σκηνοθεσία Ελένης Ευθυμίου (6 Νοεμβρίου).
Ακολουθεί η «Μικρά Αγγλία» της Ιωάννας Καρυστιάνη, μια νέα παραγωγή βασισμένη στο πολυαγαπημένο μυθιστόρημα, σε διασκευή Αντώνη Γαλέου, σκηνοθεσία Τάσου Πυργιέρη και μουσική Γιώργου Ανδρέου, που σκιαγραφεί έναν κόσμο άρρηκτα δεμένο με τη θάλασσα και τα πάθη στην Άνδρο του μεσοπολέμου (19 Δεκεμβρίου).
Η εμβληματική νουβέλα κοινωνικού ρεαλισμού και ψυχολογικού θρίλερ «Η Φόνισσα» του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη ζωντανεύει επί σκηνής σε θεατρική απόδοση και σκηνοθεσία Αστέριου Πελτέκη, με σύμβουλο δραματουργίας την Αγγέλα Καστρινάκη και με τη σπουδαία Ρούλα Πατεράκη στον πρωταγωνιστικό ρόλο (Μάρτιος 2027). Παράλληλα, παρουσιάζεται το έργο «Αναζητώντας τον Θεμιστοκλή» του Pascal Rambert, το οποίο μπλέκει τη Μεγάλη Ιστορία του Θουκυδίδη και τη ναυμαχία της Σαλαμίνας με τις πρόβες, τις ζωές, τις ελπίδες, τις αντιπαλότητες και τις προδοσίες των ηθοποιών, σε μετάφραση Αλέξη Τζίμα και σκηνοθεσία του ίδιου του Pascal Rambert (Μάιος 2027).
Στο Φουαγιέ Θεάτρου Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών, η παράσταση-φόρος τιμής «Φάκελος Μέριλιν Μονρόε: Κωδικός Erase» της Ροδής Στεφανίδου επιστρέφει για δεύτερη χρονιά για να φωτίσει τη γυναίκα πέρα από την εικόνα με αφορμή τα εκατό χρόνια από τη γέννησή της, σε σκηνοθεσία Ένκε Φεζολλάρι και με την Αλεξάνδρα Παλαιολόγου στον ομώνυμο ρόλο. Ακολουθεί Η ξεκαρδιστική μαύρη κωμωδία με γρήγορο ρυθμό και αιχμηρό χιούμορ «Black Birthday» του Κώστα Σταύρου, σε σκηνοθεσία Νίκου Νικολάου, παρουσιάζει έναν αρρωστοφοβικό άντρα που οργανώνει την κηδεία του την παραμονή των εξηκοστών του γενεθλίων, μοιραζόμενος υπαρξιακούς φόβους και εξομολογήσεις με τον κολλητό του (από τις 23 Οκτωβρίου).
Το έργο του θεάτρου του παράλογου «Αμεντέ» (ή πώς να το ξεφορτωθούμε) του Ευγένιου Ιονέσκο, γραμμένο το 1954, παρουσιάζεται σε σκηνοθεσία Έλενας Πέγκα, όπου ένα ζευγάρι συγγραφέων προσπαθεί να επιβιώσει σε μια καθημερινότητα που διαλύεται, καθώς ένα μυστηριώδες πτώμα μεγαλώνει ανεξέλεγκτα μέσα στην κρεβατοκάμαρά τους (4 Δεκεμβρίου). Επιπλέον, η Ρούλα Πατεράκη αναμετριέται εκ νέου με το έργο της Λούλας Αναγνωστάκη στο «Ο ουρανός κατακόκκινος - Στο γαλαξία της Αναγνωστάκη», σκηνοθετώντας και ερμηνεύοντας τον εμβληματικό μονόλογο γύρω από τη Σοφία Αποστόλου, μια γυναίκα που παλεύει με το αλκοόλ, τις μνήμες και τα τραύματα της μεταπολιτευτικής Ελλάδας (Απρίλιος 2027).
Παρουσιάζεται επίσης η παράσταση «Η μάνα μου με πέταξε στη θάλασσα» της Βίλιας Χατζοπούλου, η οποία παρακολουθεί τον εσωτερικό μονόλογο μιας δασκάλας που ταξιδεύει το 1950 σε ένα μικρό νησί των Κυκλάδων, σε σκηνοθεσία Θέμη Πάνου και Βίλιας Χατζοπούλου, με τον Θέμη Πάνου να ερμηνεύει και να ισορροπεί ανάμεσα σε εσωτερικές και εξωτερικές γεωγραφίες (πρεμιέρα 25 Νοεμβρίου).
Λίγο πριν το τέλος του 2026 κάνει πρεμιέρα το δυστοπικό έργο «Ο κύκλος με την κιμωλία» του Μπέρτολτ Μπρεχτ, σε μετάφραση Γιώργου Δεπάστας και σκηνοθεσία Κυριακής Σπανού, θέτει το ερώτημα πώς μπορεί κανείς να φυλάξει την καλοσύνη και την τρυφερότητα μέσα σε έναν κόσμο πολέμου, εκμετάλλευσης και οικονομικής ανισότητας (20 Δεκεμβρίου). Ακόμη, η «Ραψωδία Ω» από την Ιλιάδα του Ομήρου, σε μετάφραση Δ. Ν. Μαρωνίτη και σκηνοθεσία Δαμιανού Κωνσταντινίδη, εστιάζει στη συγκλονιστική συνάντηση του Πρίαμου και του Αχιλλέα και την προσωρινή συμφιλίωση μέσα από το αμοιβαίο πένθος (Μάρτιος 2027). Τέλος, «Οι γίγαντες του βουνού», το τελευταίο, ανολοκλήρωτο και υπερρεαλιστικό αριστούργημα του Λουίτζι Πιραντέλλο, παρουσιάζεται σε μετάφραση, σκηνοθεσία και μουσική επιμέλεια Ευδόκιμου Τσολακίδη, θέτοντας το βαθύ υπαρξιακό ερώτημα για τη μοίρα και την επιβίωση της ποίησης σε έναν κόσμο που λατρεύει την ύλη και το κέρδος (Μάιος 2027).
Μονή Λαζαριστών – Μικρό Θέατρο
Στη Μονή Λαζαριστών – Μικρό Θέατρο, παρουσιάζεται σε πρώτη πανελλήνια παρουσίαση το σύγχρονο κοινωνικό-ψυχολογικό έργο «Το μισό του μηδέν» του Μηνά Βιντιάδη, σε σκηνοθεσία Γιώργου Κιουρτσίδη, το οποίο παρακολουθεί την πορεία ενός τραπεζικού υπαλλήλου ο οποίος, λόγω εκφυλιστικής ασθένειας, βλέπει το μυαλό του να μεταγράφει τις αναμνήσεις και να ακροβατεί ανάμεσα στη φαντασία και την πραγματικότητα. Το «Αράφ» του Γιάννη Τσίρου, σε σκηνοθεσία Βίλιας Χατζοπούλου, αποτελεί μια δυνατή αλληγορία για τη μετανάστευση και τη διαχείριση των προσφύγων, όπου η διάσωση ενός σκύλου από δύο νησιώτες μετατρέπεται σε αφορμή για κέρδος, καχυποψία και δοκιμασία των ανθρώπινων σχέσεων (Ιανουάριος 2027).
Ακολουθεί το νατουραλιστικό δράμα «Ο Πατέρας» του Αυγούστου Στρίντμπεργκ, γραμμένο το 1887 σε μετάφραση Νίκου Γκάτσου και σκηνοθεσία Πέρη Μιχαηλίδη, σκιαγραφεί μια αδυσώπητη σύγκρουση ανάμεσα στα δύο φύλα και μια βαθιά κατάδυση στην ψυχική κατάρρευση ενός άντρα κάτω από το βάρος της αμφιβολίας της πατρότητας (Μάρτιος 2027). Ακόμη, το έργο «To τέλος του μοναχικού διαβάτη» του Χριστόφορου Χριστοφή εξερευνά τη μνήμη, τον θάνατο και την ταυτότητα μέσα από τη συνάντηση δύο γυναικών με έναν απομονωμένο «μοναχικό διαβάτη» στο υπόγειο καταφύγιό του, σε σκηνοθεσία Αντώνη Αντωνάκου (Απρίλιος 2027).
Στην Παιδική Σκηνή στο Βασιλικό Θέατρο, παρουσιάζεται η «ΤζιτζιΜιτζιΧοτζιριά» της Στέλλας Μιχαηλίδου, μια ευφάνταστη, τρυφερή περιπέτεια γεμάτη μουσική και χιούμορ σε σκηνοθεσία της ίδιας της συγγραφέως, η οποία συμμετέχει στα «61α Δημήτρια», προάγοντας τις αξίες της ειρηνικής συνύπαρξης, της διαφορετικότητας και της φιλίας μέσα από την ιστορία ενός ξεχωριστού νεαρού μυρμηγκιού (Πρεμιέρα 23 Οκτωβρίου).
Τέλος, στην Εφηβική - Νεανική Σκηνή στη Μονή Λαζαριστών (Σκηνή Σωκράτης Καραντινός) ανεβαίνει το «Αντιγόνη Rex» της Lindsay Price, μια φρέσκια, σύγχρονη διασκευή της κλασικής «Αντιγόνης» του Σοφοκλή σε μετάφραση Δανάης Σταματοπούλου και σκηνοθεσία/δραματουργική επεξεργασία Λευτέρη Πλασκοβίτη, η οποία μεταφέρει τους προβληματισμούς γύρω από την εξουσία, τη δικαιοσύνη και την ατομική συνείδηση εντός ενός σύγχρονου σχολικού περιβάλλοντος (πρεμιέρα 19 Νοεμβρίου).
Η παράσταση των Θέμη Πάνου και Βίλιας Χατζοπούλου επιστρέφει στη σκηνή στο πλαίσιο της φθινοπωρινής δέσμης δράσεων «Απόηχοι» του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου
15°
