Εθνική Λυρική Σκηνή: 7 νέες παραγωγές και 5 αναβιώσεις περιλαμβάνει το πρόγραμμα της νέας σεζόν
Ανακοίνωσε σήμερα η Εθνική Λυρική Σκηνή το πρόγραμμά της για τη σεζόν 2025-26, υπό τον κεντρικό θεματικό άξονα «Η όπερα του μέλλοντος από τη μήτρα του παρελθόντος». Υπό αυτό το πρίσμα, ο προγραμματισμός εστιάζει τόσο σε νέες παραγωγές όσο και αναβιώσεις από το παρελθόν. Μάλιστα, έπειτα από 65 χρόνια απουσίας, η ΕΛΣ επιστρέφει την επόμενη σεζόν στο αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου, ανεβάζοντας τη «Μήδεια» του Λουίτζι Κερουμπίνι. Παράλληλα, όπως φανερώνει και το σποτ που δημιουργήθηκε με αφορμή τον προγραμματισμό, η επόμενη χρονιά είναι επίσης αφιερωμένη στη συναισθηματική νοημοσύνη ως αντίπαλο δέος της τεχνητής νοημοσύνης. Από το πρόγραμμα δεν θα λείψουν οι συμπαραγωγές αλλά και οι συναυλίες, ενώ η σεζόν ξεκινά ήδη από τον Σεπτέμβριο με το συναυλιακό πρόγραμμα.
Εθνική Λυρική Σκηνή: τι περιλαμβάνει το πρόγραμμα για τη σεζόν 2025-26
Η σεζόν θα ανοίξει τον Σεπτέμβριο με τη συναυλιακή παρουσίαση του έργου «Floramirabilis» του Σπυρίδωνος Σαμάρα, ενώ η επίσημη έναρξη θα πραγματοποιηθεί τον Οκτώβριο με την «Τζοκόντα», μια μεγάλη διεθνή συμπαραγωγή της ΕΛΣ με το Ζάλτσμπουργκ και τη Βασιλική Όπερα του Λονδίνου.
Στα highlights της χρονιάς περιλαμβάνονται το «Ρέκβιεμ για το τέλος του έρωτα», σε μουσική του Γιώργου Κουμεντάκη και σκηνοθεσία του Δημήτρη Παπαϊωάννου, και φυσικά η «Μήδεια» του Λουίτζι Κερουμπίνι στην Επίδαυρο, βασισμένη στην εικαστική κληρονομιά των Μινωτή και Τσαρούχη. Η παράσταση αυτή επιλέχθηκε για να σηματοδοτήσει την επιστροφή της ΕΛΣ στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου, έπειτα από 65 χρόνια. Στην εκδοχή του 1961, σε σκηνοθεσία Αλέξη Μινωτή, τον ομώνυμο ρόλο είχε ερμηνεύσει η Μαρία Κάλλας.
Στον υπόλοιπο προγραμματισμό, ξεχωρίζουμε ακόμη την «Άννα Μπολένα», μια νέα προσέγγιση πάνω στο ιστορικό υλικό της ΕΛΣ, με σκηνοθεσία του Θέμελη Γλυνάτση και τα εμβληματικά κοστούμια του Νίκου Γεωργιάδη, αλλά και την αυθεντική εκδοχή της «Κάρμεν» του 1875, σε μια παραγωγή που μας έρχεται από τη Γαλλία, αναδεικνύοντας τον πλούτο του ρομαντικού λυρικού ρεπερτορίου. Η σεζόν περιλαμβάνει και την αναβίωση του «Φάλσταφ» του Βέρντι, καθώς και το οικογενειακό μιούζικαλ «Ιζαντόρα Ντακ», που απευθύνεται σε μικρούς και μεγάλους.
Το Μπαλέτο της ΕΛΣ θα παρουσιάσει μια νέα «Ζιζέλ», εμπνευσμένη από την κλασική χορογραφία του Πετιπά, μαζί με δύο επιτυχημένες παραγωγές του Κωνσταντίνου Ρήγου: τη «Λίμνη των κύκνων» και τη «Χρυσή εποχή». Παράλληλα, η σεζόν σηματοδοτεί την έναρξη των πρώτων διεθνών περιοδειών της ΕΛΣ, με την «Τραβιάτα» να ταξιδεύει στην Κίνα τον Σεπτέμβριο και τη Χρυσή εποχή στην Κύπρο και την Ιταλία. Στις 13 Νοεμβρίου, η Αίθουσα Σταύρος Νιάρχος θα φιλοξενήσει τα Διεθνή Βραβεία Όπερας, καθιστώντας την Αθήνα παγκόσμιο επίκεντρο της λυρικής τέχνης.
Η σεζόν 2025-26 είναι αφιερωμένη στον Νίκο Πετρόπουλο, με την παρουσίαση των εμβληματικών παραγωγών του Τόσκα και Τραβιάτα, ενώ η παραγωγή της Μήδειας και της Άννας Μπολένα αξιοποιεί δημιουργικά το ιστορικό αρχείο της ΕΛΣ -μακέτες, σκηνικά, φωτογραφίες, κοστούμια και σκηνοθετικά βιβλία- ως ζωντανό υλικό καλλιτεχνικής έμπνευσης.
Στο καλλιτεχνικό δυναμικό της σεζόν συμμετέχουν μεγάλα διεθνή ονόματα της όπερας, όπως η Ανίτα Ρατσβελισβίλι, ο Ρομπέρτο Αλάνια, η Μαρίνα Βιόττι, ο Τσαρλς Καστρονόβο, καθώς και κορυφαίοι Έλληνες λυρικοί τραγουδιστές, ανάμεσά τους οι Δημήτρης Πλατανιάς, Τσέλια Κοστέα, Τάσης Χριστογιαννόπουλος και η ανερχόμενη Μαρία Κοσοβίτσα, που θα κάνει το ντεμπούτο της ως Άννα Μπολένα. Τις παραγωγές υπογράφουν διακεκριμένοι σκηνοθέτες, σκηνογράφοι, ενδυματολόγοι και φωτιστές από την Ελλάδα και το εξωτερικό, ενώ την ορχηστρική διεύθυνση αναλαμβάνουν διεθνώς καταξιωμένοι μαέστροι όπως οι Θεόδωρος Κουρεντζής, Λουκάς Καρυτινός, Ζακ Λακόμπ και Πάολο Καρινιάνι.
«Παρακαλούμε αντί στεφάνων, παρακολουθήστε μια θεατρική παράσταση ή διαβάστε ένα θεατρικό έργο, όπως θα ζητούσε και ο ίδιος», αναφέρει η οικογένειά του
Μια πολύχρωμη, απρόβλεπτη κωμωδία μυστηρίου από τον μετρ του είδους, Αλέξανδρο Ρήγα, που ξεκινά με έναν φόνο και καταλήγει να χωρέσει μέσα της σχεδόν ολόκληρη την Ελλάδα των τελευταίων δεκαετιών.
Ο Αμερικανός συνθέτης μιλά για την ενορχήστρωση του «Ορφέα» με σύγχρονα όργανα και για τη δύναμη της μουσικής ενός έργου που 419 χρόνια μετά εξακολουθεί να ακούγεται τολμηρό
16°
