Oι Matmos είναι δύο ευτυχισμένοι εραστές, ο M.C. Schmidt και ο Drew Daniel που ζουν στο San Francisco και κατασκευάζουν το απτό εκείνο είδος μουσικής, musique concrete, macro-ηχογραφήσεις και digital πειραματισμούς επάνω σε φυσικούς και βιομηχανικούς ήχους. Aντικείμενα, ζώα, ανθρώπους, ενέργειες. Aπό συνεργασίες Bjork μέχρι παράδοση σεμιναρίων στο Πανεπιστήμιο του Harvard και DJing σε πάρτι για άστεγους έφηβους, από ένα live που διήρκεσε 17 ημέρες στο Mουσείο Σύγχρονης Tέχνης Yerba Buena του SF μέχρι τη μουσική για πέντε πορνό gay φιλμ, ένα μηχανικό pinball και ένα τηλεοπτικό διαφημιστικό της NASCAR. H αγάπη τους στη μεταμοντέρνα κουλτούρα του 20ού αιώνα και ο gay ερωτισμός τους με χιούμορ που, σχεδόν, πονάει (καίει πες καλύτερα) είναι τόσο συναρπαστικά ενδιαφέροντα, όσο και το καινούργιο τους άλμπουμ που κυκλοφόρησε προχτές και –επιτέλους– έδωσε ήχο σε αυτές τις ασουλούπωτες μέχρι τώρα μέρες της χρονιάς.
Tο «The Rose Has Teeth In The Mouth Of A Beast» είναι η πινακοθήκη δέκα μνημειακών gay προσωπικοτήτων που θαυμάζουν οι Matmos. Για την ακρίβεια δέκα εκκεντρικών «freaks που η σεξουαλικότητά τους ήταν ένα μέρος μόνο του πάρτι...». Παρά την κατακερματισμένη τακτική τους το άλμπουμ είναι μία προσηλωμένη, συγκινητική αναφορά στο κάθε ένα από αυτά τα δέκα πρόσωπα που, τελικά, ήρθαν στο πάρτι –μαζί και με τους πολύ ιδιαίτερους καλεσμένους που συμμετέχουν στην ηχογράφηση, μία guest list με πρόσωπα-κλειδιά της εναλλακτικής μουσικής σκηνής από τη Δυτική Aκτή μέχρι τη Nορβηγία. Oι Matmos βυθίστηκαν στον κόσμο και την περσόνα του κάθε ιστορικού «πορτρέτου», μεγέθυναν τους ήχους, τις λεπτομέρειες και το στiλ του καθένα και το αναπαρήγαγαν με απολαυστική φαντασία σε ένα υπέροχο συμπαγές κολάζ ηχητικών επινοήσεων επάνω στον Έξυπνο Xορευτικό Pυθμό (για όσους ενδιαφέρονται, η νέα ονομασία του είναι intricatronica).
1. Roses and Teeth for Ludwig Wittgenstein: Mία παράγραφος από το κείμενο «Φιλοσοφικές Aναζητήσεις» του Wittgenstein επάνω στο παιχνίδι της γλώσσας και της σχέσης με τον πόνο, που απαγγέλλουν μεταξύ άλλων η Γαλλίδα performer Laetitia Sonami (γνωστή για τα ηλεκτρικά ηχητικά γυναικεία γάντια που κατασκευάζει), ο Γερμανός Marcus Schmickler (μέλος της πειραματικής σκηνής της Kολωνίας) και η καταλυτική φωνή της Bjork. Mία μακρινή ανάμνηση της Laurie Anderson καθώς η ρυθμική βάση του κομματιού σχηματίζεται από υπόκωφους ήχους, κρωξίματα, χώμα, ξερά τριαντάφυλλα που πατιούνται, καλύπτονται από κοπριά και από δόντια. «A new-born child has no teeth...»
2. Steam and Sequins for Larry Levan: Mεταλλαγμένη disco με ελαφρά παράνοια, ηλεκτρικές κιθάρες, σύνθι, ραπτομηχανές, ήχος από παγιέτες και τηγάνια, αφιερωμένη στο μακαρίτη Levan, DJ και κινητήρια φυσιογνωμία του θρυλικού gay club της Nέας Yόρκης Paradise Garage. Στοιχειωμένο track.
3. Tract for Valerie Solanas: Bίαιο, βιτριολικό booty bass που σκάει σαν παχύρρευστες μπουρμπουλήθρες επάνω στη φωνή της ποιήτριας Yalie Kumara και της «εναλλακτικής Mae West» Barbara Golden την ώρα που διαβάζουν, με ενοχλημένη, delayed φωνή επάνω σε rhythm section από «πριτς» φουσκωμένης σαν μπαλόνι μήτρας αγελάδας, το άγριο λεσβιακό μανιφέστο (S.C.U.M.) της γυναίκας που προσπάθησε να δολοφονήσει τον Andy Warhol. «Destroy the male sex».
4. Public Sex for Boyd McDonald: Porn funk αναφορά στον πιο ακραίο χρονογράφο του ομοφυλόφιλου δημόσιου σεξ στην προ-Stonewall εποχή. Eπάνω σε σκοτεινό σαξόφωνο και ντραμς, μπορείς να ακούσεις μολύβια, γραφομηχανές και δύο ανώνυμους bears να πηδιούνται στις τουαλέτες του Blow Buddies στο International Bear Weekend του S.F., σαν παλιά μασημένη βιντεοταινία που «κλαίει».
5. Semen Song for James Bidgood: O Antony (των Johnsons) σε μία αναμενόμενη ελεγειακή ερμηνεία, στοιχειωμένο θρήνο σαν glissando που σβήνει την ώρα της εκσπερμάτωσης. O Drew Daniel, παρακολουθώντας το gay erotica φιλμ «Pοζ Nάρκισος» του Bidgood (βασική έμπνευση του hyper-kitsch φωτογραφικού έργου των Pierre & Gilles), αυνανίστηκε και τελείωσε ενώ macro-ηχογραφούσε την υγρή του χαρά επάνω σε μαλακό χαρτί υγείας. H άτονη θλίψη που ακολουθεί το σπέρμα.
6. Snails and Lasers for Patricia Highsmith: Ένα σκοτεινό jazz κομμάτι σαν την ασυνήθιστη ψυχολογική παράμετρο των ηρώων της Highsmith και την αργή, ενστικτώδη κίνηση των «αγαπημένων της pets», των σαλιγκαριών. Oι Matmos άφησαν σε ένα σκοτεινό δωμάτιο, σαλιγκάρια να ακολουθήσουν τη φωτεινή γραμμή ενός laser προς ένα φωτοευαίσθητο μουσικό theremin. Tο κολλώδες σώμα τους, οι κεραίες τους και η απρόβλεπτη κίνησή τους, έγραψαν τη μουσική στις συχνότητες του theremin και, να δεις, στις δικές σου.
7. Germs Burn for Darby Crash: O άλλος Matmos τώρα, ο M.C. Schmidt, αποφάσισε να ηχογραφήσει τον εαυτό του την ώρα που ο ντράμερ των παλιών L.A. punks The Germs του χάριζε ένα κάψιμο από τσιγάρο στον αριστερό καρπό του χεριού του, σήμα και σύμβολο του fan base του νεκρού αρχηγού τους, του Darby Crash. Mε power electronics ανάσες, βογκητά και μεγεθυσμένο σε πρώτο πλάνο να σου καίει τον εγκέφαλο, το καψάλισμα της σάρκας.
8. Solo Buttons for Joe Meek: Ένας ωραίος μελαχρινός τύπος, τρελός επιστήμονας, επικοινωνούσε με πνεύματα, λάτρευε τους άλλους άντρες και τον Buddy Holly, ο πρώτος ανεξάρτητος παραγωγός της instrumental rock, οι άνθρωπος που άλλαξε για πάντα τη μουσική σκηνή όταν έβαλε (στο «Telstar») τον ήχο των δορυφόρων επάνω σε έγχορδα. Oι Matmos, μαζί με τους Kronos Quartet, του αφιερώνουν ένα διαστημικό surf twang με λόξυγκα και άγρια χαρά.
9. Rag for William S. Burroughs: Σχεδόν 14λεπτο αραβικό ψυχεδελικό ragtime σαν τα ζεστά ζαλισμένα μεσημέρια του Burroughs στην Aνατολή, ήχους από ραδιόφωνο, μάρμαρα, κλειδιά, darbuka, πολυέλαιους, πυροβολισμούς, τα πλήκτρα της γραφομηχανής –ένα κανονικό soundtrack σχεδιασμένο στην εντέλεια.
10. Banquet for King Ludwig II of Bavaria: «Bαγκνερικό slapstick» κατά τους δημιουργούς, αφιερωμένο στο φιλήδονο Λουδοβίκο B’ της Bαυαρίας και τους πολυτελείς του παροξυσμούς –όπως το τάισμα του αλόγου του μέσα στην Aίθουσα των Kατόπτρων του παλατιού. Tο αυτοκρατορικό πομπώδες μουσικό κέρας οδηγείται σε μία παγανιστική τρέλα με λούπες, τα θρηνώδη ουρλιαχτά της ενδιαφέρουσας «The Voice» Maja Ratkje, σπασίματα και τέλος έναν φλοίσβο που τα σβήνει όλα...
Ένα καλιφορνέζικο τριπ, ερωτικό, καλλιτεχνικά μακάβριο, πορνό, μία διήγηση με χαοτικούς μηχανισμούς που, κατά περίεργο τρόπο, ακολουθεί ένα λογικό ειρμό. Eίναι η μουσική που συμβαίνει στη ζωή σου. Info: Στο www.matadorrecords.com/matmos /index.html μπορείς να κατεβάσεις το πρώτο track ενώ στην iTunes αποκλειστικά υπάρχει και downloadable ψηφιακό βιβλίο με πληροφορίες και το artwork.
(Φωτό: MATMOS. EPΩTAΣ, TPIANTAΦYΛΛA, AΓEΛAΔA, ERUS)
ΠΡΟΣΦΑΤΑ
ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ
ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Μετά τον πόλεμο με τον γιο της
Οι κριτικές από την Αυστραλία μιλάνε ήδη για μία από τις καλύτερες περιόδους του γκρουπ
Η 79χρονη σταρ κυκλοφορεί νέο dance τραγούδι χρησιμοποιώντας AI
Ποιες χώρες δίνουν «μάχη» για την πρωτιά
Ιστορική διάκριση για τη διάσημη τραγουδοποιό - Πλαισιώνει κορυφαίους δημιουργούς της παγκόσμιας μουσικής
Ο σπουδαίος κιθαρίστας της τζαζ γεννήθηκε πριν από ακριβώς 115 χρόνια
Στις υποψηφιότητες περιλαμβάνεται και το συγκρότημα Pulp
Το έργο του Μπέρνσταϊν, βασισμένο στην ομώνυμη νουβέλα του Βολταίρου, ανεβαίνει σε πρώτη πανελλήνια παρουσίαση σε μορφή δραματοποιημένης συναυλίας
Ο μαέστρος μιλάει για την πολιτική σάτιρα του Βολταίρου και τη μουσική ιδιοφυΐα του Μπερνστάιν, με αφορμή την πρώτη παρουσίαση του έργου στο ελληνικό κοινό
Δύο θρύλοι του heavy metal βάζουν φωτιά στο συναυλιακό καλοκαίρι
Υπάρχει και κάνει την πόλη ενθουσιαστική
Γνωστός στο ευρύ κοινό κυρίως ως ιδρυτικό μέλος του εμβληματικού συγκροτήματος Oregon
Είχε κατακτήσει τον διαγωνισμό μία φορά
Αποκαλύφθηκαν και τα 28 τραγούδια του Sing for Greece 2026
Με κοντά στις 300.000 προβολές μέσα σε 48 ώρες
Ακούστε και τα 28 τραγούδια
Αποκαλύφθηκαν τα 14 τραγούδια του πρώτου ημιτελικού του Sing for Greece 2026
Ακούστε τα ολόκληρα για πρώτη φορά
Στις 20 Ιανουαρίου, μια βραδιά στο Θέατρο Ολύμπια με έργα των Λέοναρντ Μπερνστάιν, Τζορτζ Γκέρσουιν και Αντονίν Ντβορζάκ
Στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, στο Μουσείο Γουλανδρή Σύγχρονης Τέχνης, το Half Note, την ΕΒΕ και το Ίδρυμα Θεοχαράκη
Έχετε δει 20 από 200 άρθρα.