Ένα ντοκιμαντέρ, τρεις επιζώσες ακραίας έμφυλης βίας, μια υπενθύμιση για γυναίκες και θηλυκότητες που επιβίωσαν, ότι δεν είναι μόνες
Λουλούδια με τις φίλες της. Ίσως πέφτει στις πλάτες μας το βάρος να μεγαλώσουμε τις μανάδες μας. Έγινε η απώλεια συνήθειά μας. Μοιάζουν σκόρπιες ατάκες αλλά είναι κουβέντες που ξεστομίζει κάθε μια από τις τρεις επιζώσες έμφυλης βίας που παίρνουν τον λόγο στο ντοκιμαντέρ των Μαρίας Λούκα και Νίνας – Μαρίας Πασχαλίδου “Survivors: Ξαναγράφοντας τον μύθο της”. Η Γεωργία Παΐζη, χορογράφος - intimacy co-ordinator, η Όλγα Στέφου, δημοσιογράφος και η Ήβη Καϊσερλή, τρανς γυναίκα και σεξεργάτρια, μοιράζονται με ειλικρίνεια και απλότητα τη μέρα που άλλαξε τη ζωή τους, τη στιγμή που συναντήθηκαν με την ακραία έμφυλη βία, το δευτερόλεπτο που η καθαρή τύχη αποφάσισε να μη γίνουν στατιστική, στη λίστα των γυναικοκτονιών, μία αχόρταγη μαύρη τρύπα που κάθε χρόνο «ρουφάει» γυναικείες ζωές.
Ένας βιασμός μετά από άγριο ξυλοδαρμό, μία εξουσιαστική σχέση ομηρίας με βίαια ξεσπάσματα, ένα παραλίγο φονικό επεισόδιο τρανσφοβικής βίας που έφτασε στη Δικαιοσύνη.
Αυτές είναι οι ιστορίες των τριών γυναικών που χρόνια μετά το πλέον επώδυνο βίωμά τους προσπαθούν να ανακτήσουν την εμπιστοσύνη στον εαυτό τους και τον κόσμο, να κάνουν ειρήνη με το μέσα τους, να επανοικειοποιηθούν αναμνήσεις και ονόματα. Για να συμβεί αυτό, η ποιήτρια Παυλίνα Μάρβιν, σε διπλό «ρόλο» αφηγήτριας και καθοδηγητικής φωνής, ζητά από τις τρεις γυναίκες, μέσω της δημιουργικής γραφής να ταυτιστούν με την ηρωίδα κάποιου αρχαίου μύθου.
Σε μία προσέγγιση που συναντά τη φροντίδα και τη θεραπεία, η Μάρβιν ζητά από τη Γεωργία, την Όλγα και την Ήβη να ταυτιστούν με μία ηρωίδα που παραδοσιακά κακοποιήθηκε από κάποια δύναμη της αρρενωπότητας και μέσω της ταύτισης με τον μύθο, να αποκαταστήσουν τη θέση τους στην πραγματικότητα, το στίγμα τους σε έναν κόσμο που μετράει το γυναικείο τραύμα όπως βολεύει και όπως δεν ενοχλεί.
Σε αυτό το ταξίδι, όπου η αποθεραπεία περπατάει χέρι – χέρι με το τραύμα, η Γεωργία διαλέγει την Περσεφόνη, η Όλγα την Ευρώπη και η Ήβη την Άλκηστη. Κάθε μια από τις τρεις επιζώσες αποκαθιστά σπασμένα κομμάτια του μύθου, τακτοποιεί σχέσεις –όχι χωρίς κόστος– με οικεία πρόσωπα, επιχειρεί επανοικειοποίηση περιοχών του νου και της καρδιάς, με αναστοχασμό, φροντίδα και επίγνωση.
Σταδιακά, η Περσεφόνη εγκαθίσταται για πάντα στον πάνω κόσμο, η Ευρώπη γλιτώνει από τον ταύρο που την ξεγέλασε και η Άλκηστις αφήνει επιτέλους τον σύζυγο να πεθάνει, όπως του κληρώθηκε, αντί να πάρει, ανυστερόβουλα, τη θέση του.
Το ντοκιμαντέρ των Λούκα – Πασχαλίδου είναι μια μικρή σπουδή στο πώς μέσα σε ασφαλές περιβάλλον, φωτίζονται ιστορίες που γεννήθηκαν στο σκοτάδι και σταδιακά μετατρέπονται σε εργαλείο ενδυνάμωσης.
Σε παραγωγή της MarniFilms η ταινία παρουσιάζεται σε Αθήνα, Βόλο, Λάρισα και Ρέθυμνο μέσα από το Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ CineDoc 2026-27, ενώ οι προβολές διοργανώνονται στο πλαίσιο των εκδηλώσεων ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης για την Παγκόσμια Ημέρα για την Εξάλειψη της Βίας κατά των Γυναικών (25η Νοεμβρίου).
Οι σκηνοθέτριες για την έμπνευση πίσω από το ντοκιμαντέρ τους
«Ως γυναίκες και οι δύο, έχουμε βιώσει περιστατικά έμφυλης βίας σε εποχές που ήταν πολύ δύσκολο να μιλήσεις για μια τέτοια εμπειρία και κυρίως να ακουστείς. Οπότε, φέρουμε αυτό το τραύμα στη βιογραφία μας και προσπαθούμε να το επεξεργαστούμε, να το εντάξουμε στη μεγαλύτερη ιστορία του τι σημαίνει να είσαι γυναίκα στην πατριαρχία και να το μετασχηματίσουμε δημιουργικά μέσα στην κινηματογραφική γλώσσα. Η έμφυλη οπτική υπάρχει στο έργο της καθεμιάς μας και με αυτή την παρακαταθήκη συνεργαζόμαστε στην ταινία μας Survivors – Ξαναγράφοντας τον Μύθο της, στρέφοντας πλέον το βλέμμα μας στη ζωή μετά τη βία. Πολλές γυναίκες που βιώνουν οι ίδιες ή ένα οικείο τους πρόσωπο έμφυλη βία, υποφέρουν και νιώθουν ότι βρίσκονται σε τοίχο.
Αυτό που τις πληγώνει προβάλλεται μέσα από πατριαρχικά στερεότυπα ως φυσικοποιημένη κατάσταση, ως εκδήλωση «έρωτα» ή ως δική τους ενοχή. Με δεδομένο, λοιπόν, ότι μέχρι πρόσφατα τέτοια θέματα παρέμεναν αποσιωπημένα σ’ ένα βαθμό και δεν έφτανε στην δημόσια σφαίρα η αδιαμεσολάβητη φωνή των γυναικών, η ταινία πρώτα απ’ όλα βάζει στο κέντρο της τον λόγο, τη μνήμη, τη σιωπή, τη σωματικότητα των πρωταγωνιστριών», γράφουν οι Μαρία Λούκα και Νίνα – Μαρία Πασχαλίδου στο σκηνοθετικό τους σημείωμα και συνεχίζουν: «Με τις τρεις γυναίκες που παρακολουθούμε, την Όλγα, την Ήβη, την Γεωργία έχουμε συνδεθεί και έχουμε χτίσει σχέση εμπιστοσύνης και φροντίδας. Για εμάς είναι ιδιαίτερα σημαντικό ότι η ταινία δίνει χώρο στις αφηγήσεις τους και μέσω του εργαστηρίου φτιάχνει τον χώρο που οι τρεις αυτές ιστορίες συναντιούνται με τους μύθους της Περσεφόνης, της Άλκηστης και της Ευρώπης. Χαρτογραφούν τη ρίζα της έμφυλης βίας και καταπίεσης στις απαρχές του χρόνου και ξαναγράφουν τη μυθολογία όπως οι ίδιες πιστεύουν πως πρέπει να γραφτεί.Δεν είναι μια ταινία για την έμφυλη βία αλλά μια κινηματογραφική διαδρομή προς την επούλωση, μιαεξερεύνηση στον ψυχικό κόσμο των γυναικών εκείνων που κατόρθωσαν να βγουν ζωντανές από αυτή την καταστροφή, να προχωρήσουν, να δυναμώσουν και να ανοίξουν ένα μονοπάτι διαφυγής και ελπίδας για τις γυναίκες και τις θηλυκότητες που βρίσκονται σε κίνδυνο».
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΡΟΒΟΛΩΝ
ΑΘΗΝΑ: 19, 20, 21, 23/11/2026
ΠΡΕΜΙΕΡΑ:
Πέμπτη 19 Νοεμβρίου, 19:30
Γαλλικό Ινστιτούτο (Σίνα 31, Αθήνα)
Θα ακολουθήσει Q&A με τις σκηνοθέτιδες Μαρία Λούκα και Νίνα Μαρία Πασχαλίδουκαι τις πρωταγωνίστριες Ήβη Καϊσερλή, Γεωργία Παΐζη, Παυλίνα Μάρβιν, Όλγα Στέφου. Συντονίζει η Χριστίνα Γαλανοπούλου, δημοσιογράφος (Σύμβουλος Διεύθυνσης AthensVoice).
Παρασκευή 20 Νοεμβρίου, 18.00
Θα ακολουθήσει Q&A με τη Δέσποινα Καλλέα, μητέρα της Κυριακής Γρίβα, την Άννα Απέργη, Special Advisor Expert, Diversity Charter Greece και μέλος της Εθνικής Επιτροπής για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και τη δικηγόρο Ιωάννα Στεντούμη. Συντονίζει η Ελεωνόρα Ορφανίδου, δημοσιογράφος (Αθήνα 9,84).
Σάββατο 21 Νοεμβρίου, 18.00
Θα ακολουθήσει Q&A με τη δημοσιογράφο Ξένια Κουναλάκη και τη σκηνοθέτρια Εύα Στεφανή. Συντονίζει η Ιωάννα Μπρατσιάκου, δημοσιογράφος (Η Καθημερινή).
Δευτέρα 23 Νοεμβρίου, 18.00
Θα ακολουθήσει Q&A με την Άννα Βουγιούκα, ερευνήτρια, κοινωνική επιστημόνισσα, υπεύθυνη συνηγορίας του Κέντρου Διοτίμα, την ηθοποιό Ζέτα Δούκα και την ποιήτρια Λένα Καλλέργη.
Συντονίζει η Νιόβη Αναζίκου, ντοκιμαντερίστρια, δημοσιογράφος και πρόεδρος του WIFTGR.
ΛΑΡΙΣΑ Παρασκευή 13 Νοεμβρίου, 20:00
«Χατζηγιάννειο» Πνευματικό Κέντρο (διεύθυνση: Ρούσβελτ 59)
Προπώληση στο ταμείο του χώρου την ημέρα της προβολής.
Θα ακολουθήσει Q&A με τις σκηνοθέτιδες Μαρία Λούκα και Νίνα Μαρία Πασχαλίδου.
ΒΟΛΟΣ Σάββατο 14 Νοεμβρίου, 20:00
«Αχίλλειον» Δημοτικό Κινηματοθέατρο Βόλου(διεύθυνση: Κουμουνδούρου και Ιάσωνος)
Σε συνδιοργάνωση με την Εταιρία Κοινωνικής Παρέμβασης και Πολιτισμού (ΕΚΠΟΛ) της Περιφέρειας Θεσσαλίας - είσοδος ελεύθερη.
Θα ακολουθήσει Q&A με τις σκηνοθέτιδες Μαρία Λούκα και Νίνα Μαρία Πασχαλίδου.
ΡΕΘΥΜΝΟ Σάββατο 28 Νοεμβρίου, 20:00
Χώρος Πολιτισμού «Σημείο» (διεύθυνση: Πατριάρχου Αθηναγόρα 17)
Προπώληση στο ταμείο του χώρου την ημέρα της προβολής.
Θα ακολουθήσει Q&A με τη σκηνοθέτρια Νίνα Μαρία Πασχαλίδου.
Βραβεία Κοινού Ε.Κ.Κ.Ο.ΜΕ.Δ.
Με στόχο την ενίσχυση του ελληνικού ντοκιμαντέρ και της συμμετοχής των τοπικών κοινωνιών σε πολιτιστικές δράσεις, το Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ CineDoc συνεχίζει και φέτος τη συνεργασία του με τη διεθνή πλατφόρμα Votemo, καθιερώνοντας τοπικά Βραβεία Κοινού σε Αθήνα, Βόλο και Ρέθυμνο.
Στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ CineDoc 2026-27, το ντοκιμαντέρ SURVIVORS είναι υποψήφιoγια το Βραβείο Κοινού στην Αθήνα, τον Βόλο και το Ρέθυμνο. Οι θεατές της κάθε περιοχής, θα έχουν την ευκαιρία να ψηφίσουν online, σκανάροντας το QR code που θα τους δοθεί τις ημέρες των προβολών. Μετά το τέλος της ταινίας, η πλατφόρμα ψηφοφορίας θα παραμένει ανοιχτή για 24 ώρες.
Τα Βραβεία Κοινού του Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ CineDoc 2026-27 είναι μια χορηγία του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου, Οπτικοακουστικών Μέσων και Δημιουργίας (Ε.Κ.Κ.Ο.ΜΕ.Δ.) - CreativeGreece.Η απονομή των βραβείων θα πραγματοποιηθεί τον Απρίλιο του 2027.
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΚΗΝΟΘΕΤΡΙΩΝ Μαρία Λούκα
Η Μαρία Λούκα είναι ντοκιμαντερίστρια και συγγραφέας. Έχει αναλάβει το σενάριο και την αρχισυνταξία για αρκετές εκπομπές και ντοκιμαντέρ. Το 2023 έκανε πρεμιέρα το ντοκιμαντέρ που συν- σκηνοθέτησε «Πένθος – Αυτοί που μένουν» (βραβείο ντοκιμαντέρ στο Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου στο Βερολίνο και στο Φεστιβάλ Πελοποννήσου). Το «Survivors» που συν- σκηνοθετεί με τη Νίνα Μαρία Πασχαλίδου είναι η δεύτερη ταινία της.Έχει γράψει τα κείμενα για τρεις θεατρικές παραστάσεις, ενώ τον Μάρτιο του 2021 εκδόθηκε η πρώτη της νουβέλα «Μια γυναίκα απολογείται» από τις εκδόσεις Τόπος. Έχει συμμετάσχει στη συγγραφή άλλων έξι βιβλίων.Έχει παραδώσει πλήθος ομιλιών και σεμιναρίων πάνω σε θέματα του ερευνητικού και θεωρητικού της ενδιαφέροντος. Πλέον, είναι project coordinator στο Ινστιτούτο Eteron.
Για τη δουλειά της έχει βραβευτεί το 2013 με το Δημοσιογραφικό Βραβείο «Ελένη Βλάχου», το 2018 με το Migration Media Award κι έχει προταθεί 4 φορές για το European PressPrize.
Νίνα Μαρία Πασχαλίδου
Η Νίνα Μαρία Πασχαλίδου είναι ντοκιμαντερίστρια και δημοσιογράφος. Η ταινία της «Kismet» σε παραγωγή AlJazeera και ARTE και Anemon, με θέμα τις τουρκικές σαπουνόπερες και την χειραφέτηση των γυναικών, προβλήθηκε σε συνολικά 60 χώρες. Οι ταινίες της έχουν λάβει πολλά διεθνή βραβεία και υποψηφιότητες, ανάμεσα τους το Β' βραβείο στο IDFA (Διεθνές Φεστιβάλ του Άμστερνταμ), το Youth Jury Award στο Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, το Prix Europa Awards, το International BroadcastAwardΒiography στα New York Festivals και το 1ο Βραβείο στο Greek Film Festival, Picture of the Year Awards και Webby Award. ενώ η ίδια ήταν υποψήφια για το γαλλογερμανικό βραβείο δημοσιογραφίας για τη σειρά «Europe: Un Continent Bouleverse» του ARTE. H τελευταία της ταινία σε παραγωγή A Jazeera, «The TempeTragedy: A Father'sFight», διηγείται την ιστορία του Πάνου Ρούτσι και τον αγώνα του για δικαιοσύνη μετά την απώλεια του γιου του Ντένις στο τραγικό σιδηροδρομικό δυστύχημα που σημάδεψε τη χώρα.
Σπούδασε MME και δημιουργική γραφή στο BostonUniversity και ολοκλήρωσε το MBA στο BentleyUniversity, ενώ παρακολούθησε προγράμματα στο LaFemis, στο Παρίσι και στο NYU της Νέας Υόρκης. Eίναιεπίσης fellow στο School of Foreign Service του Georgetown University. Συνεργάζεται με την εφημερίδα «Η Καθημερινή» καθώς και με το διεθνές δίκτυο AlJazeera.
Credits
Το CineDoc προβάλλει και διανέμει βραβευμένα ελληνικά και ξένα ντοκιμαντέρ. Στόχος του Φεστιβάλ είναι να αναδείξει το ντοκιμαντέρ ως μία από τις πιο επιδραστικές μορφές τέχνης. Πιστεύουμε στη δύναμή του να μας εμπνέει, να αλλάζει τις αντιλήψεις μας και να επηρεάζει τον τρόπο που βλέπουμε τον κόσμο και τη ζωή μας.
Εδώ και 16 χρόνια, το CineDoc πραγματοποιείται κάθε χρόνο από τον Σεπτέμβριο έως τον Απρίλιο, παρουσιάζοντας μία νέα ταινία κάθε μήνα, σε συνεργασία με πολιτιστικούς και κινηματογραφικούς φορείς. Οι προβολές πλαισιώνονται από συζητήσεις και δράσεις που φέρνουν το κοινό σε επαφή με σκηνοθέτες και ειδικούς, ανοίγοντας έναν ευρύτερο διάλογο γύρω από τις θεματικές των ταινιών.
Το Φεστιβάλ πραγματοποιείται σε συνδιοργάνωση με το Γαλλικό Ινστιτούτο, τον κινηματογράφο Δαναό, την Περιφέρεια Θεσσαλίας, τον Δήμο Λαρισαίων,το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, τον χώρο πολιτισμού «Σημείο» στο Ρέθυμνο και την κινηματογραφική λέσχη «Γυμνός Οφθαλμός» στην Πάτρα.
Με αφετηρία την Αθήνα, οι προβολές ταξιδεύουν στη Θεσσαλονίκη, τον Βόλο, τη Λάρισα, το Ρέθυμνο και την Πάτρα, αλλά και σε χωριά της Θεσσαλίας και ελληνικά νησιά. Παράλληλα, το CineDoc διευρύνει διαρκώς το δίκτυο προβολών του σε όλη τη χώρα, μέσα από συνεργασίες με κινηματογραφικές λέσχες, σχολεία, τοπικές κοινότητες, καθώς και πολιτιστικούς και περιβαλλοντικούς φορείς, με δράσεις που πραγματοποιούνται καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους.Χορηγός του Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ CineDoc 2026-27 είναι το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου, Οπτικοακουστικών Μέσων και Δημιουργίας (ΕΚΚΟΜΕΔ).
Το ντοκιμαντέρ καταγράφει τη σκληρή πραγματικότητα της εμπορίας ανθρώπων (human trafficking), της σεξουαλικής κακοποίησης και της έμφυλης εκμετάλλευσης
Το «You Can See Everything» έρχεται στις ελληνικές αίθουσες μετά από μια μυστική πρεμιέρα, ρεκόρ εισπράξεων και κριτικές που σπάνια διαβάζει κανείς για ντοκιμαντέρ.
Πρόκειται για έναν απολαυστικό συνδυασμό χιούμορ και συγκίνησης, με το κουίρ στοιχείο να εμφανίζεται σε κάθε σεκάνς και να δένει υποδειγματικά με το μέινστριμ.
Η μητρότητα σε γκορ αισθητική και με στοιχεία μεταφυσικού τρόμου –που φτάνει στα όρια του body horror– σε ένα φιλμ που παρακολουθείται με άνεση λόγω της ατμόσφαιράς του
14°
