«Θα μπορούσε κανείς να πει ότι το 2012 είναι κατά μια στενόχωρη έννοια η χρονιά της Ελλάδας. Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, η χώρα μας είναι στο στόμα της διεθνούς κοινότητας, στα σχόλια όλων των μέσων μαζικής ενημέρωσης, στη σκέψη εκατομμυρίων ανθρώπων που διαμορφώνουν και εκφράζουν άποψη για το ποιοι είμαστε, τι κάναμε, τι πρέπει να κάνουμε.
Και όλα αυτά μέσα στην αντίστιξη δύο ηχηρών, πραγματικών, αντιθετικών πόλων.
Από τη μια η εικόνα και ο οικουμενικός συμβολισμός της Ακρόπολης που μαγνητίζει επισκέπτες και αναμφίβολα και αδιάσπαστα ενώνει το νήμα της Ελλάδας με τον κόσμο.
Από την άλλη η τραγική αλήθεια της αυξανόμενης ζήτησης στα συσσίτια που διοργανώνονται στην Αθήνα που επίσης αναμφίβολα και αδιάσπαστα ενώνει το νήμα όλων μας με τις συνέπειες τις κρίσης που μας άλλαξε όλους.
Όταν άρχισα να φωτογραφίζω την Ακρόπολη, σκοπός μου ήταν να αποτυπώσω τον τρόπο με τον οποίο κυριαρχεί το αιώνιο και αναλλοίωτο φως και η ενέργεια που αντανακλά το μνημείο στο Αθηναϊκό τοπίο. Όταν ολοκληρώθηκε το λεύκωμα, η ζοφερή πραγματικότητα των συσσιτίων είχε παρέμβει αποφασιστικά σε ότι αφορά το μέλλον του «My Acropolis».
Έτσι, σήμερα, το οικουμενικό μήνυμα της Ακρόπολης μέσα από τις φωτογραφίες του «My Acropolis», φιλοδοξεί να γίνει όχημα ένωσης και κοινής δράσης, μια έκκληση σύμπραξης και αλληλεγγύης, καθώς τα έσοδα από την πώλησή του διατίθενται για την ενίσχυση των ολοένα αυξανόμενων συσσιτίων της Αθήνας.
Ελπίζω να συνεχίσουμε όλοι να αναζητούμε τρόπους συνθετικής συμβολής στη διάσπαση που χαρακτηρίζει τη δυσκολία των καιρών που ζούμε. Τίποτα και κανείς δεν περισσεύει”.
Info: Το «My Acropolis» διατίθεται σε όλα τα κεντρικά βιβλιοπωλεία στην τιμή των 25€.
Η φωτογράφος μιλάει στην ATHENS VOICE για όσα αποκαλύπτει μια φωτογραφία όχι μόνο για τον κόσμο αλλά και για τον άνθρωπο που βρίσκεται πίσω από την κάμερα
Μια συζήτηση τη ζωή και τη δουλειά του στη Λήμνο, τη σειρά του για το Ελληνικό που εντάχθηκε στη συλλογή του Smithsonian, αλλά και τη συνεχή του έρευνα γύρω από την οικονομία της προσοχής
Ο Κωνσταντίνος Ρήγος ανοίγει το προσωπικό του αρχείο και μοιράζεται σπάνιες και αδημοσίευτες φωτογραφίες από τη μακρόχρονη συνεργασία του με τον Γιώργο Μαζωνάκη
Ο Ανδρέας Καμπάς εξηγεί γιατί η Gen Z επιστρέφει στο φιλμ, πώς οι 36 πόζες γίνονται πράξη κοινωνικοποίησης και γιατί τα πραγματικά μυστικά δεν σβήνουν με ένα swipe.
Το πορτρέτο του Θεοδόση Τάσιου βρήκε τον δρόμο του σε μια διοργάνωση παγκόσμιας εμβέλειας, κερδίζοντας το ασημένιο βραβείο στην κατηγορία Portraiture/Personality του PX3 2026
Με εργαλεία του τις σκιές, τα χριστιανικά μοτίβα αλλά και εσκεμμένα θολές φιγούρες, ο Έλληνας καλλιτέχνης περνά τα δικά του μηνύματα για την πίστη, τη μνήμη αλλά και το άγνωστο
Στη νέα του έκθεση «?Trees Dance!», στη Nitra Gallery, ο φωτογράφος βρίσκει ζωή εκεί όπου το βλέμμα μας πατάει γκάζι. Μια προσωπική συνάντηση με τη φύση, που αρχίζει από τη μυρωδιά του καμένου.
Πενήντα χρόνια μετά την έκδοση του φωτογραφικού λευκώματος του Γιάννη Δήμου, οι εικόνες ενός κόσμου που σταθερά απομακρύνεται αποκτούν νέα σημασία. Τι μπορούν να πουν σήμερα στις γενιές που δεν τον γνώρισαν ποτέ;
17°
