Galerie Pont: ένας μικρός χώρος τέχνης που ενώνει το κλασικό με το σύγχρονο
Την Παρασκευή 13 Φεβρουαρίου ξεκινά ένα μεγάλο πρότζεκτ με τον τίτλο «C'est ma place», που θα διαρκέσει έναν χρόνο και θα φιλοξενήσει γύρω στους 20 καλλιτέχνες
Στην Galerie Pont θα δεις από εκθέσεις τέχνης μέχρι performance art και installations
Πριν από δύο χρόνια η Μυρτώ Τζάκη και ο Βασίλης Στόγιας αποφάσισαν να φτιάξουν τον δικό τους χώρο έκφρασης και δημιουργικότητας. Έτσι δημιούργησαν την Galerie Pont στη Νεάπολη Εξαρχείων. Αυτό το διάστημα δουλεύουν πάνω σε ένα μεγάλο πρότζεκτ που θα διαρκέσει έναν χρόνο, φιλοξενώντας πολλές διαδοχικές ατομικές ή διατομικές εκθέσεις. Πρόκειται για το «C'est ma place», που ξεκινά στις 13 Φεβρουαρίου με την ατομική έκθεση του Απόλλωνα Γλύκα.
Galerie Pont: Μια γέφυρα ανάμεσα στο κλασικό και το σύγχρονο
Η Μυρτώ Τζάκη μεγάλωσε μέσα στις αντίκες. Η ενασχόλησή της με την τέχνη ίσως ήταν ενδεχομένως μονόδρομος. Ωστόσο, με τα χρόνια, η πορεία της την οδήγησε στη σύγχρονη τέχνη και ένα διαφορετικό μονοπάτι από αυτό που είχαν επιλέξει οι γονείς της. Οπότε όταν αποφάσισε να φτιάξει τον δικό της χώρο μαζί με τον σύντροφό της -και επίσης καλλιτέχνη- Βασίλη Στόγια, θέλησε να παντρέψει το παλιό με το σύγχρονο. Και κάπως έτσι γεννήθηκε η Galerie Pont. Η ίδια την ορίζει περισσότερο ως «χώρο τέχνης» και συνάντησης καλλιτεχνών. Γι’ αυτό και επιλέγει τη γαλλική λέξη «pont» (γέφυρα), ώστε ο χώρος να ενώνει το παρελθόν της με τις αντίκες -μερικές από τις οποίες φιλοξενούνται στον χώρο- με το παρόν, τη σύγχρονη τέχνη και τους ανθρώπους που μοιράζονται παρόμοιες σκέψεις και ανησυχίες πάνω στην τέχνη αλλά και τον κόσμο.
Όπως μου ανέφερε η Μυρτώ Τζάκη, «Μεγαλώσαμε με τον αδερφό μου, τον Γιώργο, μέσα στις αντίκες. Οπότε σέβομαι τις αντίκες και τα έργα τέχνης. Ο αδερφός μου, μάλιστα, που ζει πλέον στο Παρίσι, ασχολείται ακόμα με τις αντίκες. Είχαμε αρκετά σπάνια κομμάτια, κάποια από τα οποία έχω ακόμα μέχρι σήμερα. Και μάθαμε να τα φροντίζουμε, να τα σεβόμαστε και να μεγαλώνουμε μαζί τους. Και να μεγαλώνουμε και με τις ιστορίες των προκάτοχων τους. Όλες οι αντίκες κουβαλάνε μια ιστορία, κουβαλάνε τη δική τους ενέργεια. Από την οποία δεν μπορείς και να ξεφύγεις εύκολα. Δηλαδή όταν μπαίνεις να φτιάξεις μετά το δικό σου χώρο, τι γίνεται με όλο αυτό που κουβαλάς; Αυτό ήταν που με απασχόλησε όταν εντέλει έφτιαξα την Gallerie Pont μαζί με τον Βασίλη». Η Μυρτώ σπούδασε Διακόσμηση Εσωτερικών Χώρων και στη συνέχεια φοίτησε στην ΑΣΚΤ, οπότε άρχισε να προσανατολίζεται στη σύγχρονη τέχνη. Στην πορεία της πριν αποφασίσει να φτιάξει τον δικό της χώρο, δούλεψε για δυο χρόνια μαζί με τον Γιάννη Μετσικώφ, ως βοηθός του: «Τον εκτιμώ και τον αγαπώ πολύ. Είναι υπέροχος και ως δάσκαλος. Είναι σχολείο».
Και καθώς έψαχνε τον δρόμο της μέσα από διάφορα μονοπάτια, τελικά οδηγήθηκε στην Galerie Pont. Όταν ήρθε ο Βασίλης Στόγιας στη ζωή της, μοιράζονταν τα ίδια θέλω όχι μόνο στη ζωή αλλά και στην τέχνη. Οπότε πήραν την απόφαση να δημιουργήσουν έναν χώρο που θα μοιράζονταν τα θέλω τους με άλλους ανθρώπους του χώρου. Όπως μου ανέφεραν, «είμαστε και οι δύο σύγχρονοι καλλιτέχνες. Έχουμε φίλους οι οποίοι είναι σύγχρονοι καλλιτέχνες και φιλοξενούμε έργα τους στην γκαλερί. Και προσπαθήσαμε να κάνουμε αυτή τη συνομιλία με τις αντίκες και τα πιο παλιά αντικείμενα που έχουμε στην γκαλερί. Συνεργαζόμαστε με καλλιτέχνες που στηρίζουμε και πιστεύουμε στη δουλειά τους και συνεργαζόμαστε καλά, ώστε η διάδραση μεταξύ μας να μας πηγαίνει παρακάτω, σε νέα πρότζεκτ. Χωρίς να το επιδιώξουμε, αρκετοί από τους καλλιτέχνες με τους οποίους συνεργαζόμαστε είναι στην ίδια φάση με εμάς: με οικογένεια, με παιδιά, ένα πρόγραμμά που βγαίνει δύσκολα, ενώ αρκετοί από αυτούς κάνουν αναγκαστικά και άλλες δουλειές»...
Η πρώτη μεγάλη έκθεση της γκαλερί πριν από δυο χρόνια ήταν η πέρφορμανς του Νίκου Σταθόπουλου, στο Πέραμα, με τον τίτλο «Στο Πέραμα δεν ακούγεται σφυριά». Ήταν μια περφόρμανς που κράτησε ώρες και ο καλλιτέχνης ήθελε να δείξει την αλλαγή του τοπίου στο Πέραμα, όπως το είχε ζήσει μικρός. Η Γκαλερί στήριξε την περφόρμανς και έπειτα την έφερε στον χώρο της, σε βίντεο-προβολή.
Νίκος Σταθόπουλος, «Στο Πέραμα δεν ακούγεται σφυριά»: Βιντεοπροβολή της περφόρμανς στην Galerie Pont
To δεύτερο μεγάλο πρότζεκτ ήταν το «C’est ma place» (αυτή είναι η θέση μου), που πραγματοποιήθηκε την περασμένη χρονιά. Το θέμα κινήθηκε γύρω από μια καρέκλα του 19ου αιώνα, που φιλοξενείται στην Galerie Pont. Εδώ η έννοια της θέσης, της τοποθέτησης στον χώρο τέθηκε με έναν κυριολεκτικό τρόπο μέσα από μια καρέκλα. 14 καλλιτέχνες εμπνεύστηκαν από αυτήν την καρέκλα και έφτιαξαν τα δικά τους έργα σε συνομιλία με αυτήν, ενώ η έκθεση πραγματοποιήθηκε σε έναν χώρο που παραχωρήθηκε από την πολυκατοικία όπου στεγάζεται η Galerie και αγκάλιασε θερμά αυτό το πρότζεκτ. Οι συμμετέχοντες καλλιτέχνες με τα έργα τους μπήκαν στη διαδικασία να χτίσουν γέφυρες ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν, το κλασικό και το σύγχρονο.
Η εμπειρία από αυτήν την έκθεση -που κράτησε έναν μήνα- έδωσε το έναυσμα στη Μυρτώ και το Βασίλη να πάνε ένα βήμα παραπέρα. Το «C'est ma place 2» ξεκινάει στις 13 Φεβρουαρίου και θα διαρκέσει περίπου έναν χρόνο. Σχεδόν 20 καλλιτέχνες καλούνται να εργαστούν πάνω στη θεματική «c'est ma place» και να παρουσιάσουν τις δικές τους θέσεις σε μικρές -σχεδόν διαδοχικές- ατομικές και διατομικές εκθέσεις. Κάθε καλλιτέχνης έρχεται να ορίσει, να διεκδικήσει ή και να αμφισβητήσει τη θέση του στον χώρο, την κοινωνία, την ιστορία της τέχνης, με τον δικό του δημιουργικό τρόπο και τα προσωπικά του μέσα έκφρασης. Μέσα από διαφορετικά μέσα και προσεγγίσεις, το όλο πρότζεκτ έρχεται να μιλήσει για ζητήματα που μας αφορούν όλους, όπως το ανήκειν, η ορατότητα, η ταυτότητα, αλλά και η ανάγκη ατομικής τοποθέτησης σε έναν κόσμο που διαρκώς αλλάζει.
Από το περσινό πρότζεκτ «C'est ma place» της Galerie Pont
Από το περσινό πρότζεκτ «C'est ma place» της Galerie Pont
17°
