Τούλα Λιασή: Ατομική έκθεση «Συγχρονίζοντας την Ιστορία» στη Δημοτική Πινακοθήκη Λάρνακας
Η Δημοτική Πινακοθήκη Λάρνακαςπαρουσιάζει την έκθεση «Συγχρονίζοντας την Ιστορία» της Τούλας Λιασή, στην οποία θα παρουσιαστούν περισσότερα από 55 εικαστικά έργα (πίνακες, φωτογραφίες, βίντεο, και εγκαταστάσεις).
Το καινούριο εικαστικό έργο της Τούλας Λιασή, Συγχρονίζοντας την Ιστορία επικεντρώνεται στο πατρικό της σπίτι στην κατεχόμενη Αγία Τριάδα και αφορά κυρίως την ιστορία και τα αντικείμενά του. Επιδίωξή της είναι να διασώσει μέσα από την τέχνη της αυτά τα αναμφισβήτητα ιστορικά αντικείμενα, που δεν μπορούν να παραμείνουν ιδιωτικά, και να τα μετουσιώσει σε εικαστικά τεκμήρια μνήμης και ταυτότητας, αντίστασης και επιβίωσης, ενός μικρού αριθμού ανθρώπων, στον σιωπηλό αλλά ηρωικό τους αγώνα. Έναν τιτάνιο αγώνα αυταπάρνησης και αυτοθυσίας, που δυστυχώς μέχρι σήμερα δεν έφερε τη νίκη.
Ο επιμελητής της έκθεσης Ξένιος Συμεωνίδης αναφέρει για το έργο της: «Η Τούλα Λιασή, δημιουργεί μια νέα συνθήκη, μετατρέπει το “σπίτι” από έναν υπαρκτό τρισδιάστατο χώρο σε έναν τρίτο ενδιάμεσο νοητικό τόπο, σε μια χωροχρονική κάψουλα με τα αντικείμενα να κυριαρχούν και να ενσωματώνονται στον χώρο ως τεκμήρια ενός νέου “παραδεκτού” παρόντος. Δεν την ενδιαφέρει το προφανές. Δημιουργεί ένα νέο αφήγημα, ένα παλίμψηστο. Μια νέα γραφή που επικάθεται πάνω στην παλιά, με τα αντικείμενα να αντιμετωπίζονται ως ίχνη, ως θραύσματα κάποιας πρότερης κατάστασης. Η συγχρονισμένη ιστορία της καλλιτέχνιδας επαναφέρει αυτό που προ πολλού έχουμε στερηθεί – την αρετή της τόλμης. Δημιουργεί και συγχρονίζει δύο παρόντα, νέα χρονικά γεγονότα στα οποία θα επαναπροσδιορίσει την ύπαρξή της, την ταυτότητά της, τη δική της αλήθεια. Θα ανακαλύψει ότι τίποτα από το παρελθόν δεν είναι περιττό, απλώς του λείπει η αυτοτέλεια της ουσίας. Αυτοτέλεια που χαρίζεται μόνο από την τέχνη. Τη δική της τέχνη».
Όταν τα κοµµάτια ταιριάζουν, εγκατάσταση, παλιά εργαλεία. 70×130 εκ., 2022
Τούλα Λιασή - Βιογραφικό σημείωμα
Η Τούλα Λιασή γεννήθηκε στην Αγία Τριάδα Καρπασίας το 1957 και έζησε εκεί μέχρι τα δεκαοκτώ της χρόνια. Το 1975, αφού παρέμεινε για έναν χρόνο εγκλωβισμένη στο χωριό της, έφυγε για να σπουδάσει πρώτα στην Ελλάδα και αργότερα στην Ολλανδία, όπου ολοκλήρωσε τις σπουδές της στις εικαστικές τέχνες.
Στην Αθήνα σπούδασε σχέδιο και ζωγραφική στη Σχολή Βελουδάκη (1977–1980), με καθηγητές τους Θόδωρο Πάντο και Σπύρο Κουκουλομάτη. Συνέχισε τις σπουδές της στη Βασιλική Ακαδημία Καλών Τεχνών στη Χάγη (1980–1984) με υποτροφία του Ροταριανού Ομίλου της πόλης Zwijndrecht. Αργότερα, διεκπεραίωσε σπουδές στον τομέα των Καλών Τεχνών στην Εκπαίδευση (ΒΑ) στην Ακαδημία Willem de Kooning (2004–2006), καθώς και μεταπτυχιακές σπουδές στο Piet Zwart Institute (ΜΑ) στο Ρότερνταμ (2013–2015). Από το 1980 ζει και εργάζεται ως καλλιτέχνης στη Χάγη, ενώ για εννέα χρόνια υπηρέτησε σε ολλανδικά σχολεία Μέσης Εκπαίδευσης ως καθηγήτρια εικαστικών. Τα τελευταία χρόνια όμως, εργάζεται και στη γενέτειρα της Αγία Τριάδα στην Καρπασία. Η Τούλα Λιασή έχει πραγματοποιήσει διάφορες ατομικές και ομαδικές εκθέσεις στην Κύπρο, Ολλανδία, Ελλάδα, Βέλγιο και Γαλλία.
Τα κάθετα στρώµατα της καθηµερινότητας, εγκατάσταση, ξύλινα κιβώτια και σκαµνάκια, µεταλλικά και πλαστικά χωνιά, 200×42×31 εκ., 2022
Τις δύο τελευταίες δεκαετίες το εικαστικό έργο της Τούλας Λιασή πραγματεύεται τις δύσκολες πτυχές της νεότερης κυπριακής ιστορίας. Οι εμπνεύσεις της πηγάζουν από τις προσωπικές της εμπειρίες και βιώματα που σχετίζονται με το θέμα των αγνοουμένων και των εγκλωβισμένων της Καρπασίας. Θέματα που, παρότι είναι πολύ προσωπικά, είναι ταυτόχρονα και δημόσια.
Μέχρι σήμερα, έχει χρησιμοποιήσει την εικαστική της ιδιότητα για τη δημιουργία των εικαστικών έργων Αχαιών Ακτή/Achaeans Coast (2004) και Σκουριασμένες Μαρτυρίες/Rusted Evidence (2013), τα οποία είναι και τα δύο αφιερωμένα στους εγκλωβισμένους. Και στα δύο έργα, επεδίωξε μέσα από φωτογραφικά κολάζ, με φωτογραφίες από σκουριασμένα, κατεστραμμένα αντικείμενα της καθημερινής τους ζωής, να δείξει την αναπόφευκτη φθορά του χρόνου και την έμμεση επίδρασή του στη ζωή τους.
Το έργο Πού Ήσουν;/Where Have You Been? (2018) –αφιερωμένο στους αγνοουμένους της Κύπρου– είναι εμπνευσμένο από την ιστορία του αγνοούμενου αδελφού της, Γιαννάκη Λιασή, που βρέθηκε σε ομαδικό τάφο και ταυτοποιήθηκε με τη μέθοδο DNA το 2014. Μια ιστορία που ενώ φαινομενικά μπορεί να θεωρηθεί προσωπική, στην πραγματικότητα συνδέεται με την πρόσφατη τραγική ιστορία της Κύπρου. Μέσα από το πρότζεκτ, θέλησε όχι μόνο να προβάλει αισθητικούς τρόπους για να βλέπουμε τραγικά γεγονότα και οδυνηρές καταστάσεις, αλλά και να δείξει πώς η τέχνη έχει τη δύναμη να ασχολείται με επώδυνα ανθρώπινα συναισθήματα και ταυτόχρονα να πραγματεύεται ζητήματα πολιτικής, ιστορίας και μνήμης.
Η εκφοβιστική εξιστόρηση του κόκκινου, κολάζ φωτογραφιών, ακρυλικό, 75×60 εκ., 2023
Η έκθεση «60 χρόνια ΜΙΕΤ. Αναγνώσεις μιας συλλογής» στο Μουσείο Μπενάκη αναδεικνύει την ιστορία της ελληνικής τέχνης του 20ού αιώνα μέσα από έργα που παρουσιάζονται για πρώτη φορά στο κοινό
Με αφορμή την αναδρομική του έκθεση, ο ζωγράφος μιλάει για τη γενιά του ’30, τους δασκάλους της Σχολής Καλών Τεχνών, το φως του Μολύβου και τη ζωγραφική ως τρόπο ζωής
Από το μεγάλο αφιέρωμα στον Στίβεν Αντωνάκος και τη μεγάλη έκθεση «Είσαι ό,τι φοράς» στο Μουσείο Μπενάκη μέχρι την ατομική έκθεση του Μιχάλη Κιούση στην Γκαλερί Άλμα
Η έκθεση με τον τίτλο«Stephen Antonakos: Υστερόγραφα Χρόνου και Χώρου» εγκαινιάζεται στις 18 Μαρτίου- το εξώφυλλο του καλλιτέχνη στην Athens Voice το 2008
17°
