ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Γιατί χαμογελά η Τζοκόντα; - Τι υποστηρίζει νέα μελέτη

Για την απάντηση «επιστρατεύθηκαν» δώδεκα εθελοντές

Athens Voice News
Newsroom
1’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ
344381-715655.jpg
EPA/HORACIO VILLALOBOS

Μελέτη που δημοσιεύτηκε στην επιστημονική επιθεώρηση Scientific Reports έρχεται να υποστηρίξει πως το αινιγματικό χαμόγελο της Τζοκόντας - που έχει προβληματίσει χιλιάδες καλλιτέχνες, επιστήμονες και απλούς φιλότεχνους - είναι απλώς η έκφραση μια «ευτυχισμένης» γυναίκας.

Οι ερευνητές υπογραμμίζουν πως η γοητεία που ασκεί παγκοσμίως ο διάσημος πίνακας του Λεονάρντο ντα Βίντσι, οφείλεται «σε μεγάλο βαθμό στην ανεξιχνίαστη έκφραση του προσώπου της Τζοκόντας» και τονίζουν πως κατάφεραν να λύσουν εν μέρει το μυστήριο.

Οι ερευνητές παρουσίασαν σε δώδεκα εθελοντές μια σειρά από ασπρόμαυρες εικόνες με αποτυπωμένο το χαμόγελο της Μόνας Λίζας με διάφορες παραλλαγές στην καμπύλη των χειλιών. Οι εικόνες ήταν ανάκατες: κάποιες έδειχναν το αυθεντικό χαμόγελο, τέσσερις με τις άκρες των χειλιών ελαφρώς ανυψωμένες, σε ένδειξη χαράς, άλλες τέσσερις με τις άκρες των χειλιών προς τα κάτω, που παραπέμπουν στη θλίψη κ.λπ. Και αυτό τριάντα φορές στη σειρά.

«Λαμβάνοντας υπόψη μας ότι το έργο έχει περιγραφεί πολλές φορές από τους ιστορικούς της τέχνης, αναμέναμε ότι το πρωτότυπο θα ήταν πιο διφορούμενο» σημείωσε σχετικά ο Γιούργκεν Κορνμάιερ, νευροεπιστήμονας στο Πανεπιστήμιο του Φράιμπουργκ, στη Γερμανία.

Ο ίδιος πρόσθεσε: «Προς μεγάλη μας έκπληξη, οι συμμετέχοντες είπαν το πρωτότυπο χαμόγελο δείχνει ευτυχία σχεδόν στο 100% των δοκιμών». 

Με πληροφορίες από ΑΠΕ - ΜΠΕ

ΕΓΓΡΑΦΕΙΤΕ ΣΤΟ NEWSLETTER ΜΑΣ

Tα καλύτερα άρθρα της ημέρας έρχονται στο mail σου

ΠΡΟΣΦΑΤΑ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Ελίζαμπετ Στράουτ, Πες μου τα πάντα, εκδόσεις Άγρα
Ελίζαμπετ Στράουτ, Πες μου τα πάντα: Ένα βιβλίο για τις ζωές που δεν γίνονται αφήγημα

Δεν υπάρχει πιο δραματική πλοκή από το ίδιο το ανθρώπινο είδος. Γεννιέται ατελές, ζει ανάμεσα σε άλλους ατελείς, γερνά και πεθαίνει. Η Στράουτ δεν προσπαθεί να το εξηγήσει ούτε να το παρηγορήσει. Το καταγράφει.

I was a stranger
I was a stranger: Aπό το Χαλέπι της Συρίας ως τα παράλια της Μικράς Ασίας και τα ελληνικά νησιά

Παρότι η γραφή του Μπραντ Άντερσεν διαθέτει τη συνέπεια και την ειλικρίνεια που απαιτεί η διαχείριση ενός τόσο λεπτού ζητήματος, οριακά αποφεύγει τη μετατροπή του σε μελό

Έχετε δει 20 από 200 άρθρα.

// EMPTY