O Σαμαράς είναι μόνο σαμαρικός

Άκουσα τον υφυπουργό εξωτερικών Χάρη Θεοχάρη να ισχυρίζεται ότι ο Αντώνης ο Σαμαράς είναι «ακροδεξιός» και παρότι δεν είναι η πρώτη φορά που το ακούω, δεν μπορώ να συνηθίσω στην ιδέα ότι υπάρχουν τόσοι πολιτικοί, ακόμα κι από την παράταξη του πρώτου αντιμνημονιακού, που δεν έχουν ακόμα καταλάβει τι ακριβώς είναι, από ιδεολογικής απόψεως, ο Αντώνης ο Σαμαράς.

 Γιατί ο Αντώνης ο Σαμαράς, από ιδεολογικής απόψεως πάντα, είναι σαμαρικός. Η μόνη ιδέα που υπηρετεί με συνέπεια είναι αυτή του εαυτού του και των φιλοδοξιών του. Εμφανίζεται φυσικά ως υπερπατριώτης αλλά στην πραγματικότητα η ζημιά που έχει κάνει στην πατρίδα προσπαθώντας να ικανοποιήσει τις προσωπικές του φιλοδοξίες ξεπερνάει κατά πολύ την οποιαδήποτε προσφορά. Γιατί ο υπερπατριώτης Αντώνης Σαμαράς είναι αυτός που:

• Πολέμησε με λύσσα τα ονόματα «Σλαβομακεδονία» ή «Νέα Μακεδονία» στα οποία είχε μάλλον συμφωνήσει η κυβέρνηση Μητσοτάκη με αποτέλεσμα, αντί για όρους που δηλώνουν με σαφήνεια ότι η ΠΓΔΜ της Μακεδονίας είναι κάτι εντελώς διαφορετικό από την ελληνική Μακεδονία, το γειτονικό κράτος να ονομαστεί «Βόρεια Μακεδονία», όνομα που εύκολα δημιουργεί αλυτρωτικές ονειρώξεις. Λες και δεν έφτανε το ότι η «πατριωτική» στάση του Σαμαρά και των συνοδοιπόρων του, η για δεκαετίες άρνηση σε όνομα με το συνθετικό Μακεδονία, οδήγησε όλο τον πλανήτη να αποκαλεί το κράτος των γειτόνων «Μακεδονία» σκέτο.
• Είναι αυτός που πολέμησε όσο λίγοι το κόμμα που τον ανέδειξε ιδρύοντας την «Πολιτική Άνοιξη» και έριξε την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας με πρωθυπουργό τον Κωνσταντίνο τον Μητσοτάκη ανοίγοντας τον δρόμο για την επάνοδο του Αντρέα του Παπαντρέου.
• Είναι αυτός που, προκειμένου να αντιπολιτευτεί τον ΓΑΠ και να γίνει πρωθυπουργός, κήρυξε τον αντιμνημονιακό αγώνα ανοίγοντας τον δρόμο και για τον μίμο του Αντρέα του Παπαντρέου νομιμοποιώντας την παλαβή αντισυστημική διαμαρτυρία.
• Είναι αυτός που δεν επέτρεψε στην κυβέρνηση Παπαδήμου να ολοκληρώσει το έργο της επειδή δεν μπορούσε να περιμένει να μπει στο Μαξίμου.
• Είναι αυτός που λίγους μήνες πριν τις εκλογές του 2015 έκανε εκείνον τον ανασχηματισμό με τον οποίο δήλωνε εκ νέου υποταγή στον λαϊκισμό τον οποίο ο ίδιος είχε πυροδοτήσει με τα Ζάππεια.
• Σήμερα ξεσπαθώνει εναντίον της κυβέρνησης του κόμματός του ξαναστρώνοντας το έδαφος για την επέλαση της παλαβομάρας (αυτή τη φορά αντί για τους Τσιπροκαμμένους πριμοδοτεί τους Τσιπροβελοπουλοκαρυστιανούς) μοιάζοντας περισσότερο με κακομαθημένο παιδί που θυμώνει επειδή τα άλλα παιδάκια δεν του κάνουν τα χατίρια παρά με statesman. Σε μια περίοδο που το ζητούμενο είναι η ηρεμία και η σταθερότητα εκείνος βάζει φιτιλιές των οποίων ο μοναδικός στόχος φαίνεται να είναι η με νύχια και με δόντια διατήρηση του στην επικαιρότητα. Παριστάνει τον τουρκοφάγο ενώ τέτοια όρεξη όσο ήταν πρωθυπουργός δεν έδειξε (και πολύ καλά έκανε).
• Μοιάζει να είναι έτοιμος να υποστεί τον διασυρμό ενός κόμματος που θα πάρει 3 και 4% (ταπεινωτικό ποσοστό για έναν πρώην πρωθυπουργό) απλώς και μόνο για να το στερήσει από τον Μητσοτάκη.

Με λίγα λόγια, ο χαρακτηρισμός «ακροδεξιός» είναι νομίζω ιδιαιτέρως ατυχής για τον Αντώνη τον Σαμαρά. Ο σωστός χαρακτηρισμός είναι «σαμαρικός». Η ιδεολογική του πυξίδα μοιάζει να καθορίζεται από την εικόνα που φαντάζεται όταν βλέπει τον καθρέφτη του και από την αδυναμία του να αποδεχθεί ότι καμιά φορά υπάρχουν και σημαντικότερα διακυβεύματα από την ανάγκη του να καθοδηγεί και την ικανοποίηση του γινατιού. Και μπράβο του.

Η ιδεολογική του πυξίδα μοιάζει να καθορίζεται από την εικόνα που φαντάζεται όταν βλέπει τον καθρέφτη του και από την αδυναμία του να αποδεχθεί ότι καμιά φορά υπάρχουν και σημαντικότερα διακυβεύματα από την ανάγκη του να καθοδηγεί και την ικανοποίηση του γινατιού