Ρία Ελληνίδου: Κάθε φορά που φεύγω από την Ιεράπετρα, παίρνω μαζί μου κάτι απ’ την ενέργειά της
Υπάρχουν μέρη στην Ελλάδα μας που τα επισκέπτεσαι μία φορά και νιώθεις ότι σου ταιριάζουν. Για μένα η Ιεράπετρα είναι ακριβώς αυτό! Την επισκέφθηκα πρώτη φορά πριν από αρκετά χρόνια, δεν θυμάμαι πόσα ακριβώς, χωρίς να γνωρίζω ή να έχω ακούσει κάτι προηγουμένως. Κι όμως, ακόμα θυμάμαι καθαρά εκείνη την πρώτη εικόνα: το λευκό φως, τον αέρα από το Λιβυκό, το χρώμα της θάλασσας, τα παραδοσιακά σπίτια, τη ζεστασιά των ανθρώπων και μια αίσθηση ελευθερίας που δύσκολα περιγράφεται. Από τότε έχω επιστρέψει αρκετές φορές, κυρίως για live εμφανίσεις, που κάποιες φορές συνδυάζω με ολιγοήμερες διακοπές, αν το επιτρέπει το πρόγραμμά μου. Κάθε φορά συμβαίνει το ίδιο: την ερωτεύομαι απ’ την αρχή.
Αν με ρωτήσεις για παραλίες, δεν ξέρω ποια να επιλέξω. Η Αγία Φωτιά είναι από τα μέρη που πάντα με ελκύουν, με καθαρό, έντονο μπλε και βότσαλο. Το Κουτσουνάρι μαγεύει με την απεραντοσύνη του και την πλούσια αμμουδιά από γκριζωπό βοτσαλάκι. Η Φέρμα με τους ψηλούς βράχους και τα πεύκα έχει κάτι «άγριο» και επιβλητικό, ενώ η Αγριόμαντρα είναι από τα μέρη που νιώθεις ότι για να τα απολαύσεις πρέπει να τα κερδίσεις, αφού, για να βρεθείς στα κρυστάλλινα νερά της, πρέπει πρώτα να διασχίσεις ένα σύντομο φαράγγι. Ένα κεφάλαιο από μόνο του είναι το νησάκι Χρυσή –το Γαϊδουρονήσι των ντόπιων–, που αποτελεί τον ορισμό του επίγειου παραδείσου με το αρχαίο κεδρόδασος, τις τιρκουάζ παραλίες με τα εκατομμύρια κοχύλια και το μοναδικό φυσικό οικοσύστημα.
Η Ιεράπετρα, όμως, δεν είναι μόνο θάλασσα και βουτιές. Η βόλτα στο ενετικό φρούριο Καλές και μια στάση στην παλιά πόλη με τα παραδοσιακά στενά σοκάκια, αλλά και το σπίτι όπου λέγεται ότι έμεινε ο Ναπολέοντας γυρίζοντας από την Αίγυπτο έχουν τη δική τους γοητεία. Επίσης, το Φαράγγι του Χα, όσο άγριο κι αν είναι, σου θυμίζει τη δύναμη της φύσης και σε ανταμείβει με τις ομορφιές της, δίνοντάς σου το αίσθημα της ελευθερίας.
Αυθεντικότητα υπάρχει παντού – φυσικά και στο φαγητό! Σε δεκάδες ταβερνάκια δίπλα στη θάλασσα θα απολαύσεις φρέσκο ψάρι, χόρτα, παραδοσιακά κρητικά φαγητά όπως ντάκο με φρέσκια ντομάτα και ξινομυζήθρα, καλιτσούνια με μυρωδικά και κρεμμυδοντολμάδες, αλλά και το όνειρο κάθε κρεατοφάγου, το αντικριστό, που ψήνεται αργά στη φωτιά και σε μεθά με τη μυρωδιά του. Μια θέση στο τραπέζι έχει πάντα η ρακή, ενώ για να γλυκαθείς προτίμησε ξεροτήγανα, λουκούμια με προζύμι και το τοπικό φομάκι, μια «έκρηξη» γεύσης με φρέσκο τυρί, μέλι και κανέλα ή ξύσμα λεμονιού.
Το παζλ συμπληρώνουν οι άνθρωποι –φιλόξενοι, απλοί, χαμογελαστοί– και οι νύχτες. Οι παρέες ανοίγουν εύκολα και τα τραπέζια γίνονται ένα, ενώ στα μπαράκια με θέα τη θάλασσα το ποτό και η διασκέδαση συνοδεύονται με μουσικές από έντεχνο και ροκ μέχρι ξένη pop και ελληνικά hits. Φυσικά, μην παραλείψεις να βρεθείς σ’ ένα κρητικό γλέντι!
Κάθε φορά που φεύγω από την Ιεράπετρα, παίρνω μαζί μου κάτι απ’ την ενέργειά της. Ίσως γιατί με κάνει να νιώθω κάτι σπάνιο: πως εκεί ο χρόνος κυλά αλλιώς –πιο ανθρώπινα–, θυμίζοντάς μου πόσο όμορφα είναι τα απλά πράγματα!
Από το Δεσποτικό και το Σπήλαιο μέχρι τα παλιά μεταλλεία, τις βίλες του OMA και τα ίχνη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, μια διαφορετική διαδρομή στην Αντίπαρο
Η Claire και ο Χρήστος έχουν δημιουργήσει έναν χώρο που συνδυάζει την ιστορία του Πηλίου με την προσωπική τους αισθητική, τη μουσική, τα βιβλία, την τέχνη και τη φιλοξενία
17°
