Η Σκιάθος του Σπύρου Πέγκα

Έχω µια φίλη που συχνά λέει ότι η Σκιάθος και η Σκόπελος είναι για τους Βολιώτες ό,τι είναι τα πρώτα δύο πόδια της Χαλκιδικής για τους Θεσσαλονικείς. Η Σκιάθος είναι έντονη, κοσµοπολίτικη, και η Σκόπελος είναι ήρεµη, ιδανική για ξεκούραση. Eντάξει, εντάξει, υπάρχει και η Αλόννησος – το πιο µυσταγωγικό νησί, κάτι σαν το τρίτο πόδι της Χαλκιδικής! Το σκεφτόµουν αυτό το 2012, όταν ήµουν αντιδήµαρχος Τουριστικής Ανάπτυξης και Διεθνών Σχέσεων του Δήµου Θεσσαλονίκης και είχαµε ξεκινήσει µε τον Γιάννη Μπουτάρη την προσπάθεια για ακτοπλοϊκή σύνδεση της Θεσσαλονίκης µε τις Σποράδες, κάτι που καταφέραµε το 2013 και µετά ξανά το 2016. Στη διάρκεια αυτής της προσπάθειας, επισκέφτηκα πολλές φορές τη Σκιάθο και έχοντας στο µυαλό µου τη χαριτωµένη παροµοίωση µε το πρώτο πόδι της Χαλκιδικής, τη γύρισα όλη µε σκοπό να αποδείξω ότι είναι κι αυτή, ίσως, λίγο παρεξηγηµένη.

Ένα πράγµα που πραγµατικά βρίσκω υπέροχο στις παραλίες των Σποράδων είναι ότι το δάσος φτάνει σχεδόν µέχρι τη θάλασσα, τα δέντρα φτάνουν πραγµατικά µέχρι την παραλία. Είναι υπέροχη αυτή η αίσθηση, να κολυµπάς και γυρνώντας το κεφάλι σου προς τα έξω να βλέπεις καταπράσινη τη στεριά. Τέτοια παραλία είναι οι Κουκουναριές, ίσως η πιο γνωστή παραλία του νησιού. Η άµµος της είναι χρυσαφένια, γυαλίζει στον ήλιο. Θυµάµαι πως φεύγοντας έψαχνα έναν τρόπο να πάρω µια χούφτα µαζί µου, να έχω αυτή την ανάµνηση του χρυσαφένιου ήλιο όλο τον χειµώνα. Άλλη µαγική παραλία είναι και τα Λαλάρια, παραλία απόµακρη, που µπορείς να φτάσεις µόνο από τη θάλασσα, µε λευκά βότσαλα, ολοστρόγγυλα. Ο ήχος που κάνουν όταν τα παίρνει το κύµα λειτουργεί θεραπευτικά. Φεύγοντας, κάνε και µια βουτιά στη Σκοτεινή και τη Γαλάζια σπηλιά, δύο σηµεία που επίσης δεν µπορείς να επισκεφτείς παρά µόνο µε βάρκα.

Η Σκιάθος είναι νησί µε µεγάλη ιστορία. Κατοικείται από τους προϊστορικούς χρόνους, οπότε έχει πολύ ενδιαφέρον και για εκείνους που αναζητούν θραύσµατα του παρελθόντος στους τόπους που επισκέπτονται. Εγώ ξεχωρίζω το Μπούρτζι, στο λιµάνι, που κτίστηκε σαν ενετικό κάστρο και ακολούθησε όλη τη σύγχρονη ιστορία του νησιού. Είναι καταπληκτικό να σκεφτείς ότι το κτίριο αυτό στις αρχές του 20ού αιώνα ήταν δηµοτικό σχολείο. Φαντάζεσαι ότι τα παιδιά έκαναν πράγµατι µάθηµα σε ένα τόσο καταπληκτικό σηµείο; Μπορείς να στοχαστείς πάνω σε αυτό πίνοντας ένα ωραίο after six cocktail στο οµώνυµο Gastro bar που θα σου ετοιµάσει ο φίλος µου ο Δηµήτρης Ρίζος. Και µην αµελήσεις να επισκεφτείς την τουαλέτα! Όταν δεις τη θέα από εκεί θα µε θυµηθείς. Βέβαια, πριν φύγεις κάνε ένα πέρασµα από το σπίτι του Παπαδιαµάντη, κάτι σαν χαιρετισµό στον σπουδαίο λογοτέχνη. Ο χώρος είναι φροντισµένος και διατηρηµένος καταπληκτικά, µε έναν τρόπο σε φέρνει κοντά στην εποχή και στην ατµόσφαιρα των διηγηµάτων του.

Ειδική αναφορά, τέλος, στην κουζίνα του νησιού. Ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια, η Σκιάθος παρά τη διαρκώς αυξανόµενη προσέλευση επισκεπτών, µοιάζει να µην επαναπαύεται. Αντίθετα, δηµιουργεί και καθιερώνει µία δική της κουζίνα, µε κυρίαρχο το ψάρι, συνδυασµένο µε λαχανικά και όσπρια. Τα εστιατόρια πια πολλά και ποιοτικά. Βέβαια, ξεχωρίζει εδώ και δέκα χρόνια η Μαρµίτα µε την υπέροχη αυλή της. Ο πρώην συνέταιρος και φίλος µου Πάνος έχει εγκατασταθεί µόνιµα στο νησί και έχει στήσει τον πιο γευστικό και φιλόξενο γαστρονοµικό χώρο της Σκιάθου. Μην τον χάσετε. Κράτηση απαραίτητη (tip: δώστε το όνοµά µου!).

*Ο Σπύρος Πέγκας είναι Υποψήφιος Δήµαρχος Θεσσαλονίκης, πρώην Αντιδήµαρχος Τουρισµού και Διεθνών Σχέσεων Δήµου Θεσσαλονίκης.