Η Ύδρα της Έβελυν Καζαντζόγλου

Θυμάμαι όταν ήμουν μικρή και οι γονείς μου δεν είχαν αρκετό χρόνο να φύγουμε για μεγάλες διακοπές, «τσιμπούσαμε» ένα δελφίνι και επιλέγαμε κάτι κοντινό. Για ένα ψαράκι, για τη βόλτα, για τη μονοήμερη, για την εμπειρία, για την ανάμνηση. Αυτή η εμπειρία έγινε συνήθεια γιατί ερωτεύτηκα την Ύδρα κι από τότε κάθε μα κάθε χρόνο την επισκέπτομαι 2-3 φορές τουλάχιστον. Είναι πάντα ο πρώτος μου προορισμός με το που βγει ο ελληνικός ήλιος και είναι σίγουρα οι πρώτες φωτογραφίες του καλοκαιριού μου.

Αυτό το νησί το αγάπησα γιατί με κάνει να νιώθω «πλούσια» σε συναισθήματα. Τα μάτια μου γεμίζουν εικόνες και χρώματα και οι γεύσεις είναι πάντα πλούσιες. Φεύγεις από εκεί και νιώθεις σαν να έχεις καταφέρει κάτι. Μπορεί απλά να έχεις καταφέρει να ξεκουραστείς.

Πάντα φροντίζω να πηγαίνω με ένα πρωινό πλοίο έτσι ώστε όταν φτάσω, να πάω απευθείας για πρωινό εκεί μπροστά στα ταξί. Παραγγέλνω πάντα τα ίδια: χυμό πορτοκάλι και English breakfast – μπορεί να είναι κάποια παιδική ανάμνηση. Έχουμε γίνει φίλοι με τους σερβιτόρους και με ενημερώνουν για τα δρώμενα και τα νέα του νησιού. Ειδικά αν έχω φωτογράφιση με συμβουλεύουν τι καινούργιο θα μπορούσα να δω. Αγαπάνε το νησί τους. Μετά θα πάω για check in. Κυριολεκτικά δεν με νοιάζει που θα μείνω στην Ύδρα – δεν κάθομαι καθόλου στο δωμάτιο, εκτός αν βρίσκομαι στο Hydrea hotel που είναι στο λιμάνι κι έχει θέα τα πάντα, όποτε εκεί το απολαμβάνω. Μεσημέρι θα ζήσω τις βιντάζ καταστάσεις μου (έτσι το λέω εγώ). Θα πάμε Υδρονέτα για την ηλιοθεραπεία μας, το μπάνιο μας ή απλά για να χαλαρώσουμε ή να φάμε.

Αν θέλω να φωτογραφίσω ή να φωτογραφηθώ στο νησί θα επιλέξω πάντα απογευματινές ώρες, όταν το φως είναι χρυσό και το νερό φαίνεται σαν να έχει διαμάντια. Θα κατευθυνθώ συνήθως προς την πλευρά που είναι το γλυπτό του Jeff Koons γιατί από εκεί είναι πιο φωτεινά. Αν έχω χρόνο θα επισκεφτώ κάποια έκθεση. Το νησί εξάλλου είναι όλο μια τέχνη, γεμάτο καλλιτέχνες – όπου κι αν περπατάς νιώθεις πως βρίσκεσαι σε μια μεγάλη έκθεση. Αργότερα θα καταλήξω για βραδινό. Η Ύδρα έχει τόσες επιλογές και παντού θα φας ωραίο φαγητό. Είτε διαλέξεις κρέπα ή παγωτό στο λιμάνι, είτε αποφασίσεις να περπατήσεις λίγο παραπάνω για να φτάσεις στο Téchnê ή ακόμα πιο κάτω στο Castello (20 λεπτά περπάτημα), οι διαδρομές είναι όμορφες, χωρίς αμάξια και φασαρία.

Η Ύδρα σου αφαιρεί όλο το στρες. Αν πάλι θες να δεις κόσμο, πας πιο κεντρικά – έχει τα μπαρ του, αλλά και πάλι είναι άλλοι οι ρυθμοί. Eδώ συναντιούνται άνθρωποι απ’ όλο τον πλανήτη, πιστοί επισκέπτες κάθε χρόνο. Η Ύδρα είναι ένα νησί που αγαπώ και νομίζω φαίνεται σε κάθε εικόνα που επιλέγω να δημοσιεύσω.

*Η Έβελυν Καζαντζόγλου είναι Fashion Blogger και Content Creator.