Αύγουστος στην Αθήνα: Όταν η πόλη κατεβάζει ταχύτητα, εσύ ανεβάζεις ποιότητα ζωής

Η έρημη αυγουστιάτικη Αθήνα έχει αποτελέσει πηγή έμπνευσης για αμέτρητους καλλιτέχνες ανά τα χρόνια. Στον κινηματογράφο, έχουμε ταινίες όπως τις «Ήσυχες μέρες του Αυγούστου», το «Κορίτσι με τις βαλίτσες», τα «Φτηνά Τσιγάρα», το «Σπιρτόκουτο» και το «Τσίου», που φωτίζουν διαφορετικές πλευρές τού τι σημαίνει να βρίσκεσαι στην ελληνική πρωτεύουσα, εν μέσω καύσωνα, κατά τη διάρκεια του πιο ήσυχου μήνα της πόλης, όταν οι περισσότεροι κάτοικοί της βρίσκονται σε διακοπές σ’ ένα νησί του Αιγαίου ή σε κάποιο ορεινό χωριό.

Στην πραγματικότητα, αυτό που θα προσπαθήσω να αποδείξω με επιχειρήματα είναι πως οι «διακοπές» στην Αθήνα τον Αύγουστο είναι μια καλή –έως και ιδανική για κάποιους– εναλλακτική αντί των διακοπών σε έναν από τους συνήθεις καλοκαιρινούς προορισμούς.

Κατ’ αρχάς, είναι η πιο οικονομική λύση, δεδομένου ότι τόσο τα ακτοπλοϊκά όσο και τα αεροπορικά εισιτήρια και η διαμονή σε κάποιο ελληνικό νησί, για παράδειγμα, έχουν ανέβει στα ύψη και ο μέσος εργαζόμενος πρέπει να σχεδιάζει τις διακοπές μίας εβδομάδας μέσα στον Αύγουστο μέχρι και μήνες πριν. Η διαμονή στην Αθήνα δεν απαιτεί επιπλέον έξοδα, εκτός ίσως από μερικές εξορμήσεις σε παραλίες της Αττικής, οι οποίες, παρεμπιπτόντως, είναι σχεδόν εξίσου άδειες με τους δρόμους και τα μαγαζιά της πόλης.

Καθώς οι ρυθμοί της δουλειάς πέφτουν αισθητά μέσα στον Αύγουστο, ακόμα και στην Αθήνα, στην ψυχρή αγκαλιά του κλιματιστικού, υπάρχει μια αίσθηση διαλείμματος και διακοπών, κατά την οποία μπορεί κανείς να δει εκείνες τις ταινίες στο Cinobo ή το Netflix που δεν είχε χρόνο να δει μέσα στον χειμώνα και, βέβαια, το απόγευμα, όταν σπάει λίγο η ζέστη, μπορεί να πάει σε κάποιο θερινό σινεμά ή να βγει για ένα ποτό με όσους φίλους βρίσκονται στην ίδια κατάσταση μ’ εκείνον, σε μέρη της πόλης που διαφορετικά δεν θα μπορούσε να πλησιάσει, γιατί δεν θα έβρισκε πάρκινγκ ούτε σε ακτίνα χιλιομέτρων.

Αυτό φυσικά διαφέρει από άνθρωπο σε άνθρωπο, όμως προσωπικά θεωρώ πως η ιδανική παραλία ή νησιώτικη χώρα είναι εκείνη που δεν μοιάζει με την Ερμού σε ώρα αιχμής. Τον Αύγουστο, καθώς τότε οι περισσότεροι παίρνουν τις άδειές τους, είναι πολύ πιθανό σε ένα νησί να μη βρίσκει κανείς ομπρέλα ή τραπέζι να καθίσει. Στην Αθήνα δεν υπάρχει περίπτωση να αντιμετωπίσεις τέτοιο πρόβλημα.

Αν διακοπές, έστω και λίγο, είναι για σένα και οι διακοπές από τον θόρυβο της πολυκοσμίας, με όσα αυτή συνεπάγεται, τότε η αυγουστιάτικη Αθήνα ίσως είναι ιδανική επιλογή. Άλλωστε, ακόμα και στην περίπτωση που έχεις ξεμείνει, δεν είναι ανάγκη οι διακοπές σου την επόμενη χρονιά να είναι ακριβώς ίδιες. Απλώς θα μπορούσες να δώσεις μια δεύτερη ευκαιρία σ’ αυτή την πόλη και –ποιος ξέρει;– ίσως και να εκπλαγείς.