Bala Patisia: Το νέο γήπεδο για όλους στα Kάτω Πατήσια

Βρισκόμαστε στη συμβολή των οδών Σαμαρά και Καμπούρογλου στα Κάτω Πατήσια. Γύρω μας υψώνονται δυο θεόρατες πολυκατοικίες, οι οποίες μοιάζουν να έχουν περικυκλώσει το μικρό παρκάκι της γειτονιάς. Το γκρίζο τοπίο, όμως, σπάει το πράσινο τερέν του ολοκαίνουργιου γηπέδου που μόλις έχει ολοκληρωθεί στην περιοχή. Βρισκόμαστε στην καρδιά της Αθήνας και έχουμε φτάσει για να παίξουμε μπάλα σ’ ένα από τα ομορφότερα αστικά - ποδοσφαιρικά τοπία της πόλης. 

Από μια πρώτη ματιά, το γήπεδο πληροί όλες τις προδιαγραφές για ποδοσφαιρικούς αγώνες 5x5. Ειδικός χλοοτάπητας, τέρματα και φυσικά σύρματα τα οποία δεν θα αφήνουν τις μπάλες να κατευθυνθούν στα γύρω μπαλκόνια. 

Πώς φτάσαμε, όμως, ως εδώ και τι σημαίνει για την τοπική κοινωνία η δημιουργία αυτού του γηπέδου; Όλα ξεκίνησαν το περασμένο καλοκαίρι όταν το Curing the Limbo απηύθυνε κάλεσμα για δράσεις στην πόλη. 

Το Curing the Limbo είναι ένα ευρωπαϊκό πιλοτικό πρόγραμμα του Δήμου Αθηναίων το οποίο έχει σταθεί δίπλα στους πρόσφυγες οι οποίοι έχουν λάβει ή ζητούν άσυλο στη χώρα και τους έχει υποστηρίξει στη διαδικασία ένταξης και προσαρμογής τους στην πόλη, εξασφαλίζοντάς τους μόνιμη κατοικία και παρέχοντας, μεταξύ άλλων, μαθήματα γλωσσών και εργασιακή συμβουλευτική. 

Ο Αντώνης Σηφάκης ενημερώθηκε για το κάλεσμα και σε συνεργασία με τους πρόσφυγες που συμμετέχουν στο Curing the Limbo, έριξε την ιδέα: να δημιουργηθεί ένας αθλητικός - ποδοσφαιρικός πολυχώρος, στον οποίο θα συναντιούνται και θα συνδιαλέγονται οι κάτοικοι των Κάτω Πατησίων, μιας από τις πιο πολυπολιτισμικές και ποικιλόμορφες ιστορικά γειτονιές της πόλης. Το όνομα του project: Bala Patisia. 

Όπως υποστηρίζει η Μελίνα Δασκαλάκη, Πρόεδρος της Εταιρίας Ανάπτυξης και Τουριστικής Προβολής Αθηνών και εντεταλμένη σύμβουλος του Δήμου Αθηναίων για το προσφυγικό, η οποία υποστήριξε από την πρώτη στιγμή τη δημιουργία αυτού του γηπέδου, «στην πορεία του προγράμματος αντιληφθήκαμε ότι το πιο σημαντικό κομμάτι στη διαδικασία ένταξης αυτών των ανθρώπων είναι να γίνουν κομμάτι της ζωής της πόλης, της καθημερινότητάς της. Να δουν οι ίδιοι τους εαυτούς τους μέσα σ’ αυτή και οι γύρω τους να τους αντικρίσουν ως ενεργά μέλη της κοινότητας. Αυτό είναι το τελευταίο στάδιο της όλης διαδικασίας, μια πραγματική αποδοχή και μια οργανική ένταξη στη ζωή της πόλης. Γιατί ακόμα κι αν βρει κανείς δουλειά και σπίτι, δε σημαίνει πως έχει ενταχθεί σ' αυτή. Μπορεί να παραμένει περιθωριοποιημένος. 

Αυτό το πετυχαίνουμε με το να δημιουργούμε δράσεις στις οποίες μπορούν να συμμετέχουν εξίσου τόσο Έλληνες όσο πολίτες τρίτων χωρών. Το πιο σημαντικό όμως σ' αυτές τις ενέργειες είναι να αφήνουν κάτι πίσω στην πόλη. Να καταλάβουν πως με κάποιο τρόπο ωφελούνται και οι ίδιοι οι πρόσφυγες - μετανάστες, άμεσα ή έμμεσα, από τη δράση τους. 

Οι αθλητικές δραστηριότητες, και δη το ποδόσφαιρο, το έχουν αυτό. Καταφέρνουν να ενώνουν τους ανθρώπους πολύ εύκολα. Αυτό συμβαίνει γιατί το ποδόσφαιρο είναι για όλους, όχι μόνο για τους έχοντες και κατέχοντες. Ενσαρκώνει το όνειρο όλων εκείνων των νεαρών ποδοσφαιριστών που ξεκινούν από πολύ χαμηλά και θέλουν να κάνουν το όνειρό τους πραγματικότητα» σημειώνει. 

Η διαδικασία, όμως, της επιλογής του γηπέδου το οποίο επρόκειτο να φιλοξενήσει αυτές τις δράσεις ήταν πολύ δύσκολη, όπως υποστηρίζει ο κ. Σηφάκης, καθώς στην περιοχή οι δημόσιοι αθλητικοί κοινόχρηστοι χώροι δεν είναι αρκετοί. 

Αυτό αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα όχι μόνο της περιοχής αλλά ολόκληρης της πόλης. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της έλλειψης είναι πως στην περιφέρεια του Δήμου Αθηναίων υπάρχουν μόλις 3 γήπεδα που πληρούν τις προδιαγραφές για επίσημους αγώνες (Αλεπότρυπα, Ρουφ, Ακαδημία Πλάτωνος), με αποτέλεσμα οι περισσότερες από 10 αθηναϊκές ομάδες που φιλοξενούνται σ' αυτά, να αναγκάζονται να κάνουν προπονήσεις στο μισό γήπεδο για να βγει το πρόγραμμα. 

Ύστερα από αρκετοί έρευνα στην περιοχή, επιλέχθηκε τελικά η αλάνα στη συμβολή των οδών Σαμαρά και Καμπούρογλου. Ο χώρος, όμως, δεν έμοιαζε σε τίποτα με τη σημερινή του εικόνα. 

Σύμφωνα με τους ντόπιους, το γήπεδο κατασκευάστηκε την δεκαετία του 1980 και μέχρι πριν από μερικά χρόνια χρησιμοποιούνταν για αγώνες μπάσκετ. Οι μπασκέτες, ωστόσο, αφερέθηκαν, ο χώρος ερειπώθηκε, ενώ τα παιδιά που έφταναν σ’ αυτό για να παίξουν, έθεταν πολλές φορές τη σωματική τους ακεραιότητα σε κίνδυνο καθώς το τερέν ήταν ακατάλληλο και τα σύρματα της περίφραξης είχαν σκίστει σε αρκετά σημεία. 

Το γήπεδο επρόκειτο να είχε ολοκληρωθεί ως το τέλος του 2020, ωστόσο, το lockdown πήγε αρκετά πίσω τις εργασίες. Όπως υποστηρίζει ο Αντώνης Σηφάκης, υπεύθυνος του προγράμματος Bala Patisia, ο οποίος επισκεπτόταν συχνά το χώρο για να παρακολουθεί την πρόοδο των εργασιών, το πιο ενθαρρυντικό κομμάτι όλους αυτούς τους μήνες της αναμονής ήταν πως η τοπική κοινωνία αγκάλιασε το έργο και περίμενε πως και πως την ανακαίνιση του γηπέδου. 

«Υπήρχε αρκετός κόσμος που μας ρωτούσε συνέχεια για το γήπεδο και μας βοήθησε όταν το είχαμε ανάγκη. Στόχος μας είναι να δημιουργηθεί μια ακαδημία ποδοσφαίρου, η οποία θα αποτελείται από πρόσφυγες, μετανάστες και παιδιά που ζουν στη γειτονιά. Ήδη πολλά απ’ αυτά έχουν ενδιαφερθεί να λάβουν μέρος. Το γήπεδο θα είναι ανοιχτό για όποιον θέλει να αθληθεί. Δεν θα το κλειδώνουμε. Είναι δημόσιος χώρος. 

Θέλουμε όλο το πάρκο να γίνει ελκυστικό και στο μέλλον να κάνουμε κι άλλες δράσεις, όπως μαθήματα ποδηλάτου ακόμη και προβολές ταινιών τα καλοκαίρια στον τοίχο της πολυκατοικίας που βρίσκεται ακριβώς δίπλα.

Όλοι οι κάτοικοι της Αθήνας δικαιούνται υψηλού επιπέδου κοινόχρηστους χώρους και θεωρούμε το γήπεδο πως θα αναβαθμίσει την περιοχή. Εξαρτάται, όμως, από μας και τους κατοίκους να προστατέψουμε το χώρο και να τον συντηρήσουμε» καταλήγει ο κ. Σηφάκης.

Τα εγκαίνια του γηπέδου πρόκειται να πραγματοποιηθούν την Τετάρτη 16 Ιουνίου, κατά τα οποία θα λάβουν χώρα διάφορες δραστηριότητες, οι οποίες θα περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων μαθήματα freestyle ποδοσφαίρου από επαγγελματίες του είδους. 

Σημ: Η δράση αποτελεί μέρος του co-Athens που υλοποιείται από το ευρωπαϊκό πιλοτικό πρόγραμμα του Δήμου Αθηναίων #CuringtheLimbo μέσω της Εταιρείας Ανάπτυξης και Τουριστικής Προβολής του Δήμου Αθηναίων (ΕΑΤΑ). Το πρόγραμμα συγχρηματοδοτείται από το ΕΤΠΑ στο πλαίσιο του προγράμματος UIA.