- CITY GUIDE
- PODCAST
-
18°
Είναι λίγο παράξενο αυτό το ρητό – δηλαδή πώς αλλιώς; Και γιατί σου κολλάει μετά «μα ο νέος είναι ωραίος», για να μην παρεξηγηθεί ο νέος; Σκορδοκαΐλα του, του νέου. Ο παλιός είναι που ασχολείται.
Κάθε φορά που κάποιος πενηντάρης λέει «εμείς δεν είμασταν έτσι» πάνω σε κουβέντα για τους εικοσάρηδες, αρχίζω να πέφτω σε νάρκη αυτόματα: εννοείται ότι «δεν είμασταν έτσι» επειδή είμασταν πολύ χειρότεροι, και τα μισά ζόρια που τραβάμε τώρα προέρχονται από το μαρινάρισμα (σε αλκοόλ, ντραγκς, φούμες) που φάγαμε στη διάρκεια της εκτεταμένης εφηβείας μας. Η οποία εφηβεία χοντρά-χοντρά κράτησε απ’ τα 14 ως τα 45, και σε αρκετές περιπτώσεις αντέχει ακόμα. Τι, είμασταν πιο φιλότιμοι; Σιγά τα αυγά. Κι εμείς κοροϊδεύαμε τον κόσμο, τους/τις γκόμενους/ες, καθηγητές, γονείς και εργοδότες μας. Ακούγαμε καλύτερη μουσική; Ίσως, αν ήμουν η μοναδική που άκουγε και Barry Manilow. Εκτός από Pink Floyd. Για να μη θυμηθούμε τους Millie Vanilli.
Διαβάζαμε πιο πολλά βιβλία; Ψέματα. Κάναμε πως διαβάζαμε για να δείχνουμε βαθυστόχαστοι στα γκομενικά μας. Είχαμε το «Αντί» στην τσέπη αλλά ίσα που του ρίχναμε μια ματιά, κι αυτό όταν υπήρχε πιθανότητα να χτυπήσουμε κουλτουριάρη/α. Που όση κουλτούρα κι αν διέθετε, ήτανε τάλε-κουάλε – κι αυτός/ή μόνο τα περιεχόμενα αποστήθιζε.
Όχι πως είμασταν υποκριτές, τη δουλίτσα μας κοιτάζαμε: να τελειώνουμε με μαθήματα και υποχρεώσεις για να βρούμε τους κολλητούς, να βγούμε το βράδυ, να κάνουμε χαβαλέ. Ό,τι κοιτάζει δηλαδή κι ένας σημερινός 20χρονος που ακόμα δεν τον έχει πιάσει η μαρινάτα ή δεν έχει μπει καν στη χύτρα. Ο παλιός είναι αλλιώς σήμερα επειδή… είναι μπαγιάτικος, πάει και τελείωσε, και ο νέος είναι ωραίος επειδή είναι φρεσκαδούρα. Το ρητό στέκει περισσότερο σαν παρηγοριά για τον παλιό παρά σαν κολακεία για τον νέο, και έχει πρακτική χρησιμότητα μόνο σε συγκεκριμένες περιπτώσεις: όταν ο 40άρης μπαμπάς δείχνει στον έφηβο γιο του πώς ανάβει ένα τζάκι, π.χ., ή όταν ένα παραδοσιακό εστιατόριο φτιάχνει κυριλέ μενού για να το τρίψει στα μούτρα του μοντέρνου (εστιατορίου). Αν και εδώ που τα λέμε το μοντέρνο εστιατόριο δεν έχει παρά να πάει σε πέντε-έξι παλιακά ώστε να τσιμπήσει τρικ, κι ο έφηβος μπορεί να μη μάθει ποτέ πώς ανάβει ένα τζάκι χωρίς να στερηθεί τίποτα ή να μείνει κοντός, ας πούμε. Ωραία είναι όλα αυτά αλλά έχω χάσει τον ειρμό εντελώς και κάτι άλλο ήθελα να πω (το οποίο χάνεται στα βάθη της υστερίας), επομένως πάμε σε εστιατόρια.
Πήγαμε στο “Prunier”, που είναι κυριλέ, παλαιάς κοπής, καθώς πρέπει, με παραδοσιακά γαλλικά πιάτα και με χειροποίητες πατατούλες τηγανητές να συνοδεύουν τα γεύματα. Το σέρβις στο “Prunier” είναι εξίσου άψογο με τα φιλέτα, τις σαλάτες, τα πρώτα και τα κρασιά του – εδώ θα κόλλαγα ίσως το «ο παλιός είναι αλλιώς». Τρως πολύ ήσυχα, μιλάς χωρίς να σε ακούνε από τα διπλανά τραπέζια (που άλλη όρεξη δεν είχανε, να ακούνε εσένα – αλλά λέμε). Νομίζω ότι δεν έχει αλλάξει τίποτα στο μαγαζί τα τελευταία εκατό χρόνια, και δεν σε χαλάει αυτό, ειδικά αν είσαι στάνταρ πελάτης ή/και άνω των 50. Ίσα-ίσα που πολύ το χαίρεσαι.
Άλλο βράδυ πήγαμε στο ολοκαίνουργιο, μοντέρνο “Small Talk”. Καταρχήν έχει παρκαδόρο, πράγμα τέλειο γιατί εκεί που βρίσκεται μπορεί να ψάχνεις για πάρκινγκ χρόνια χωρίς ελπίδα. Είναι καλόγουστο και προσεγμένο, και τα ορεκτικά του μας φάνηκαν νοστιμότερα από τα κυρίως, ίσως επειδή πεινούσαμε. Η μουσική είχε κάποια θέματα – ενώ στην αρχή ήταν λογική σε ένταση και επιλογές, κάπου γύρω στις 11 άρχισε να γίνεται του παραλόγου εντελώς: δυνατή, μοντερνουίτα, αμιξάριστη, γενικά κουλή. Ο (γλυκός κατά τα άλλα) σερβιτόρος μάς είπε ότι «όλα τα μαγαζιά αυτή την playlist έχουν», πράγμα που δεν μας παρηγόρησε. Ίσως το “Small Talk” να απευθύνεται στον νέο που είναι ωραίος και όχι στον παλιό που είναι αλλιώς, τι να πούμε; Δεν είπαμε τίποτα. Οι τιμές στο “Prunier” είναι περίπου σαν αυτές στο “Small Talk”, 45-60 ευρώ (το κάτι παραπάνω, προς το 60άρι δηλαδή, πέφτει στο “Prunier”). Η λογική είναι περίπου κοινή – καλό φαγητό σε πολιτισμένο μαγαζί… απλώς άλλο εννοεί «καλό φαγητό» ο παλιός, άλλο ο νέος, και το ίδιο ισχύει για το «πολιτισμένο μαγαζί».
Ε, και μια μέρα έφαγα υπέροχα σνακς στο “Nice’n’easy”, για να σπάσει πια η ιστορία με τον παλιό και τον νέο (άιντε από κει). Είναι στη γνωστή περατζάδα της Σκουφά, trendy, γρήγορο, ευχάριστο και ανεβαστικό. Μια χαρά, είτε παλιός είσαι είτε νέος – είτε στο ενδιάμεσο (οπότε έχεις πήξει πια με το σημερινό μας θέμα και δικαίως φωνάζεις «έλεος!»…).
Prunier, Υψηλάντου 63, Κολωνάκι, 210 7227.379
Small Talk, Ναϊάδων 2 & Αντήνωρος, Παγκράτι, 210 7222.607
Nice’n’easy, Ομήρου 60 & Σκουφά, 210 3617.201
ΠΡΟΣΦΑΤΑ
ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ
ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Παιχνίδια, δράσεις και πολλές εκπλήξεις στις 14 και 15 Νοεμβρίου, στο Παλιό Αμαξοστάσιο του Ο.ΣΥ. στο Γκάζι
Η απόφαση του Δήμου Αθηναίων αφορά τη μείωση των απαιτούμενων εγγυήσεων
Οι ρυθμίσεις για την πάροδο Βουρνάζου και τον χώρο του μετρό
Η πρωτεύουσα μπαίνει σε γιορτινούς ρυθμούς - Το πρόγραμμα της ανοιχτής εκδήλωσης
Ένα δωρεάν παιχνίδι για καθέναν από τους πρώτους 500 επισκέπτες
Tο όνομά της είναι συνδεδεμένο με τα ξενύχτια και τις μουσικές στιγμές μιας ολόκληρης εποχής
Πώς το Χάλογουιν έφτασε να έχει γίνει αναπόσπαστο κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας; Τι σχέση έχουμε εμείς με τις κολοκύθες και τα φαντάσματα;
Στις 28 και 29 Νοεμβρίου, το Εκθεσιακό Κέντρο Περιστερίου
Η πόλη χρειάζεται καλύτερες και περισσότερες συγκοινωνίες, καθώς η κατάσταση είναι πλέον οριακή.
Το ιστορικό club της Αθήνας κλείνει απόψε και ο DJ που βρέθηκε εκεί από το ξεκίνημά του αφηγείται τη διαδρομή του, από τα πρώτα Χριστούγεννα του 1995 μέχρι το τελευταίο τραγούδι
Από τις αρχές του 20ού αιώνα τούτη η έκταση των τριάντα στρεμμάτων αποτελεί ένα είδος παραδείσου εντός της πόλης
Ψυχολογικά προφίλ, συνήθειες, στάσεις, στιλ, τύποι ηχορύπανσης, προστατευόμενα είδη
Εκεί όπου η διεθνής μόδα συναντά την ελληνική δημιουργικότητα
Πιλοτικό πρόγραμμα διάρκειας 30 μηνών
Ο Δήμος Αθηναίων διεκδικεί χρηματοδότηση για ένα σύστημα ενημέρωσης σε πραγματικό χρόνο, με 4.352 αισθητήρες
Με αφορμή το 4ο Good Stories Summit, η Αγγελική Κοσμοπούλου μιλά για τη δύναμη των ανθρώπινων ιστοριών, και τους ανθρώπους που αποφασίζουν να κάνουν τη διαφορά
Για τις μέρες που ψάχνεις ένα καινούργιο στέκι, μια διαφορετική εμπειρία ή απλώς μια καλή αφορμή να βγεις
Μια απρόβλεπτη μουσική συμφωνία, μια μικρή ανάπαυλα από τον ρυθμό της καθημερινότητας
Κορυφαίος City Break προορισμός και πρωτιά για το Γραφείο Συνεδρίων και Επισκεπτών
Αποχαιρετά το κοινό του με έξι τελευταίες βραδιές και ένα μεγάλο φινάλε στις 7 Νοεμβρίου
Έχετε δει 20 από 200 άρθρα.