Τα 3 πράγματα που σου αρέσουν περισσότερο στην πόλη;
Η Ομόνοια, τα 24ωρα καφέ-τυροπιτάδικα, η Πατησίων.
Τα 3 πράγματα που, αν έλειπαν, θα έκαναν την Αθήνα λίγο ομορφότερη;
Η αγένεια στους δρόμους, η Πλάκα, οι καλλιτέχνες που απαντάνε σοβαρά και ευαίσθητα στις ερωτήσεις «τι σου αρέσει πιο πολύ σε αυτή την πόλη;»
Η πρώτη δουλειά που έκανες στην Αθήνα;
Διανομέας φυλλαδίων.
Η πιο τρελή αθηναϊκή ιστορία που έχεις ακούσει;
Ένας άνθρωπος που ζούσε με τη γυναίκα του και το παιδί του και μια Κυριακή πρωί είπε ότι πάει να πάρει τσιγάρα και δεν ξαναγύρισε ποτέ.
Ο αγαπημένος σου αθηναϊκός θόρυβος;
Τα αυτοκίνητα να περνάνε νύχτα στην Πατησίων.
Ποιο είναι το γκρουπ που δικαιούται να γράψει το σάουντρακ της Αθήνας;
Οι Τρύπες.
Τι είναι αυτό που κάνει κάποιον Αθηναίο;
Το ότι όλη αυτή η φασαρία και η βρώμα και η απόγνωση, κάπως, με κάποιον τρόπο του αρέσει, δεν ονειρεύεται να πάει σε ένα χωριό να ηρεμήσει.
Πού αλλού θα μπορούσες να ζήσεις στην Ελλάδα;
Πουθενά, μόνο Αθήνα.
Ποιο είναι το καλύτερο μέρος για να απομονώνεσαι στην Αθήνα;
Το δωμάτιό μου.
Ποιο είναι το πρώτο πράγμα που θα έκανες αν ήσουν δήμαρχος για μια μέρα;
Θα καθιέρωνα μια μέρα την εβδομάδα υποχρεωτικής σιωπής, ούτε μουσικές, ούτε κουβέντες, ούτε τίποτα.
Πού ζεις τώρα;
Σε ένα δυάρι στην Καλλιθέα στη Σκρα 50, είναι το πατρικό μου, ζω εδώ γιατί δεν πληρώνω ενοίκιο.
Ποιο είναι το αγαπημένο σου εστιατόριο στην Αθήνα;
Δεν πάω ποτέ σε εστιατόρια, τρώω μόνο πρόχειρα, τυρόπιτες, πίτσες στο χέρι κ.λπ.
Ποιο είναι το αγαπημένο σου μπαρ στην Αθήνα;
Δεν πάω δυστυχώς σε μπαρ, είμαι κάπως αντικοινωνικός.
Ο μεγαλύτερος αθηναϊκός φόβος σου;
Να με χτυπήσουν με το μηχανάκι και να πεθάνω στην άσφαλτο ανάμεσα σε ξένους ανθρώπους που με κοιτάνε να πεθαίνω από περιέργεια.
Σε ποιες πόλεις του εξωτερικού έχεις ζήσει; Ένα μειονέκτημα και ένα πλεονέκτημά τους σε σχέση με την Αθήνα;
Για λίγο στη Λισαβόνα, πολύ πιο ήσυχη και ανθρώπινη, αλλά μου έλειπε πολύ η φασαρία και ο θυμός της Αθήνας.
Ποιο είναι το αγαπημένο σου πιάτο στην Αθήνα;
Τσίζμπεργκερ από τα Γκούντις.
Ποια είναι η καλύτερη μέρα της εβδομάδας στην Αθήνα;
Η Δευτέρα, γιατί όλα επιστρέφουν στη συνηθισμένη καθημερινότητα.
Το αγαπημένο σου αθηναϊκό θέατρο;
Το Bios.
Το αγαπημένο σου αθηναϊκό καφέ;
Όπου δεν συχνάζουν κάγκουρες, ηθοποιοί και πετυχημένοι που κάθονται και ανοίγουν τον apple.
Ένα επίθετο που χαρακτηρίζει ακριβώς τους Αθηναίους;
Απελπισμένοι.
Ένα επίθετο που δεν ταιριάζει καθόλου στους Αθηναίους;
Κομψοί.
Ποιο είναι το πρώτο αθηναϊκό στιγμιότυπο που θυμάσαι;
Τον Βέγγο να σταματάει στο ψιλικατζίδικο της γειτονιάς να ζητήσει ένα ποτήρι νερό και όλους να τον κοιτάνε μαγεμένοι.
Πώς φαντάζεσαι την Αθήνα σε 50 χρόνια;
Χωρίς εμένα.
Τι σου λείπει από την Αθήνα της παιδικής σου ηλικίας;
Τα παιδιά που έπαιζαν όλη μέρα στους δρόμους.
«Αθηναϊκές» λέξεις που δεν υπάρχουν πια;
«Δικέ μου», «μου τη δίνεις», «σπάσε».
Ποιος σκηνοθέτης θα ήθελες να γυρίσει μία ταινία για την Αθήνα;
Ο Κουστουρίτσα.
Η πιο τυπική αθηναϊκή ταινία που έχεις δει;
«Οι ήσυχες μέρες του Αυγούστου».
Ο αγαπημένος σου περίπατος στην Αθήνα;
Στα στενά της Ομόνοιας ανάμεσα σε όλο αυτό το πλήθος των αποτυχημένων.
Αν η Αθήνα ήταν ένα πρόσωπο, ποιο θα ήταν αυτό;
Οποιοσδήποτε ήρωας από το «Σπιρτόκουτο» (η ταινία του Γιάννη Οικονομίδη).
Η καλύτερη θέα στην Αθήνα;
Η θέα αυτών που περιμένουν νύχτα κατακουρασμένοι σε μια στάση λεωφορείου.
*Ο Κώστας Κουτσολέλος είναι ηθοποιός και σκηνοθέτης. Μαζί με τη Βάσω Καμαράτου έγραψαν, σκηνοθετούν και παίζουν στο «Lasciatemi morire», ενώ παίζει και στο «Φιντανάκι» του Παντελή Χορν, σε σκηνοθεσία Ανέστη Αζά, δύο έργα που παρουσιάζονται στην Πειραματική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου.
Το ιστορικό club της Αθήνας κλείνει απόψε και ο DJ που βρέθηκε εκεί από το ξεκίνημά του αφηγείται τη διαδρομή του, από τα πρώτα Χριστούγεννα του 1995 μέχρι το τελευταίο τραγούδι
Με αφορμή το 4ο Good Stories Summit, η Αγγελική Κοσμοπούλου μιλά για τη δύναμη των ανθρώπινων ιστοριών, και τους ανθρώπους που αποφασίζουν να κάνουν τη διαφορά
15°
