Στη Θεσσαλονίκη τετραγώνισαν το κρουασάν κι έκαναν το brunch επιστήμη

Πάνω από 600 χιλιάδες αυγά παράγονται καθημερινά από τις πτηνοτροφικές επιχειρήσεις της Νεοχωρούδας. Το χωριό ανήκει στον δήμο Ωραιοκάστρου και από το 1958 που ξεκίνησε η οργανωμένη πτηνοτροφία ως και σήμερα η Νεοχωρούδα θεωρείται τοπ, κλάση άλφα σε ό,τι έχει να κάνει με τα αυγά «ημέρας». Ο Τσακίρης, ο Καλώνης, ο Ουζούνης, ο Θεοχάρης, ο Γουδουτσής και ο Κάρτζιας είναι μερικοί μόνο από τους στυλοβάτες «κατασκευαστές», που τροφοδοτούν τα μπραντσάδικα του βορρά, τα οποία δεν είναι ούτε ένα, ούτε δυο, ούτε τρία. Από τότε που το Estrella με το μπουγατσάν του έκανε μόδα το μπραντς και το στριτ φουντ ταξίδεψε τη φήμη της Θεσσαλονίκης στα πέρατα του κόσμου, δέκα χρόνια δηλαδή μετά τους διθύραμβους σε New York Times, Guardian, National Geographic, τα μπραντσάδικα έχουν κατακλύσει την πόλη. Κάθε πεζόδρομος και μπραντς, κάθε στενό και σκραμπλ. Ή ποσέ. Ή με ασπράδι σκέτο, ή μιξαριστό με αβοκάντο. Μπραντσοκατάσταση, μπραντσοφάση, μπραντσοχαμός, Θεσσαλονίκη πρωτεύουσα του μπραντς. Μπραντς, μπραντς, μπραντς, σε τέτοια παροξυσμική φάση, που, ειδικά στην παραλία, αν δεν έχεις μπραντς, πού πας, ρε Καραμήτσο;

Κάτι εξίσου ενδιαφέρον είναι και το target group των μπραντσάδικων. Οι νεοαυγουλεροί είναι γεμάτες νεαρόκοσμο και φοιτηταριό. Κάτι πολύ λογικό, αφού οι μεγαλύτερες ηλικίες είτε έχουν χοληστερίνη είτε έχουν μείνει στο μελάτο ή στη στραπατσάδα. Άσε που στα πιτσιρίκια αντί να κάνουν κλάμπινγκ, πλέον βγαίνουν για φαγητό. Μπραντσάδικα, τα νέα ρεϊβάδικα.

«Μαλάκα μου, ως και στον Θερμαϊκό, που είμαστε καφέ μπαρ, έρχονται και ζητούν τον κατάλογο με τα αυγά και τις βάφλες»: Μου το εξομολογήθηκε ο Άρης Θεοδωρίδης, ένας από τους ιδιοκτήτες του κλάσικ μπαρ Θερμαϊκός, έτσι για να έχουμε μια ιδέα και μια τάξη μεγέθους. Έτσι, όταν ο Κώστας Καπετανάκης και η Μαρία Σμπιλή του Estrella, που για το μπραντς της πόλης είναι ό,τι ήταν το CΒGB’s για το πανκ και η Hacienda για το ρέιβ, κοινώς οι γεννήτορες, με προσκάλεσαν να δοκιμάσω τη νέα «κολεξιόν» τους για τον χειμώνα του 2025, έσκασα έτοιμος για να ψυχανεμιστώ which way the brunch wind blows. Γιατί ως γνωστόν από τη Θεσσαλονίκη γεννιούνται και ξεκινούν πάρα πολλές τάσεις.

Η γευσιγνωσία μου άρχισε με ένα άψογα γεωμετρημένο, χωροθετημένο και τετραγωνισμένο σε κύβο κρουασάν ονόματι The golden brunch cube με εμπνευστή τον εστεμμένο με αστέρι σεφ Ασημάκη Χανιώτη. Ο μισελενάτος Χανιώτης, πολύ σωστά, αυτός είναι που σχεδίασε το νέο μενού τους. Στο κρουασάν που δοκιμάζω ρέει οργανικό αυγό ποσέ, καπνιστό ζαμπόν, σαλάτα μεσκλάν, με το σύνολο να είναι περιχυμένο από αφρό ολαντέζ και τρούφα και η μαγεία σκοράρει με το που σκάει η πρώτη πιρουνιά στον ουρανίσκο. Ακολουθούν άλλα δυο μάστερκλας από τον Χανιώτη που σήκωσε το αστέρι χάρις στα ζογκλερικά που έκανε την εποχή που κουμάνταρε την κουζίνα του λονδρέζικου Pied a Terre. Το τηγανητό κοτόπουλο παναρισμένο με κορν φλέικς, φασόλια σόγιας, χειροποίητη γλυκιά τσίλι σος, τυρί τσένταρ και ρόκα πάνω σε φρεσκοψημένη βάφλα, συνδυασμένη με την Aegean samurai omelette (τρέλανέ μας, ρε φίλε) με αυγά ελευθέρας βοσκής και γέμιση από σπανακόπιτα με φέτα, μυρωδικά, σάλτσα φιστικιού και φιστίκι ανάλατο σκοτώνουν!

Το ίδιο συμβαίνει και όταν ο σεφ μετά το free style mix του ελληνικού πρωινού με φιλιππινέζικες ιδέες υλοποιημένες πάνω σε γιαπωνέζικα τηγάνια, αλλάζει γευστικό παράλληλο λανσάροντας ένα πιάτο μεξικάνικο: rib eye μοσχαρίσιο ελευθέρας βοσκής από τη φωτιά κατευθείαν μέσα σε προζυμένιο ψωμί, με τηγανητό αυγό, κόλιανδρο, πίκλες, coffiranca (σάλτσα καφτερή με βάση τον καφέ που της δίνει μια μαγική πικάντικη εσάνς), πίκλα και κόκκινο κρεμμύδι.

Ο σεφ Ασημάκης Χανιώτης

Και έπειτα έρχεται το γαλλικό τοστ με custard yam, παγωτό φιστίκι και desiccated coconut, έτσι για την αλητεία, μιας και ο Κεφαλονίτης Χανιώτης, χρόνια εκεί στο διαφυλετικό Λονδίνο, έμαθε να σπινάρει άφοβα, ασυγκράτητα και ακομπλάριστα. Μαζί με τα greatest hits του Estrella (μπουγατσάν για πάντα), αλλά και το διπλό μπέργερ από μοσχαρίσιο κιμά σε potato bun με μαγιονέζα, πίκλα, κρεμμύδι και λιωμένο τσένταρ (εκτός από μπραντσούπολη είμαστε και μπεργκερούπολη, αλλά για την μπεργκερομανία θα γράψω άλλη φορά), το «πακέτο» χτυπάει διάνα. Γιατί εδώ είναι μπραντς Βαλκάνια, δεν είναι παίξε γέλασε και την μπραντς ιστορία επίσης την γράφουν οι παρέες.