Τα κεφτεδάκια της Αθήνας: 5 εστιατόρια που τα φτιάχνουν άψογα
Κάθε φορά που η (τρελά παραμυθατζού) γιαγιά μου τηγάνιζε κεφτέδες, έλεγε την ίδια πάντα ιστορία: Μία φορά και έναν καιρό ήτανε σου λέει ένας κιοφτές που το έσκασε από το τηγάνι. Κύλησε και κατρακύλησε, έπειτα άνοιξε η γη και τον κατάπιε. Γλίτωσε ο κεφτές και μάλλον βρήκε καλύτερη τύχη, γιατί μετά, μέσα στη γη, συνάντησε περιπέτειες ένα σωρό. Όσο διαρκούσε το τηγάνισμα, με ταλάνιζε το αίνιγμα του χαμένου κεφτέ. Λυπόμουν τους εναπομείναντες στο τηγάνι φίλους του και παραμόνευα δίπλα στο μάτι της κουζίνας μήπως τα καταφέρει και κανένας από τους δικούς μας κεφτέδες. Έπειτα, όμως, η γιαγιά μετέφερε τα χρυσαφένια κεφτεδάκια, καυτά ακόμα, στην πιατέλα, το άρωμα τους γέμιζε όλη την κουζίνα, και χωρίς τότε να το καταλαβαίνω, σημάδευε ήδη τα παιδικά μου χρόνια. Μαντεύω ότι, λίγο ή πολύ, όλοι έχουμε παρόμοιες ιστορίες. Να γιατί, όσα χρόνια κι αν περάσουν, θα τρελαινόμαστε πάντα για κεφτέδες με πατάτες τηγανητές. Αυτό δεν είναι φαγητό, αλλά ολόκληρη ανάμνηση. Και τα παρακάτω τηγάνια την αναπαριστούν όσο πιο πιστά γίνεται…
Τριφύλλι
Βρίσκεται πίσω από το στάδιο του Παναθηναϊκού και ονομάζεται «Τριφύλλι» για ευνόητους λόγους… Είναι η ταβέρνα που χρωστάς στον εαυτό σου να επισκεφθείς αν αγαπάς τους κεφτέδες και τα μικρά «μυστικά» αυτής της πόλης. Τις τελευταίες πολλές δεκαετίες στον κατάλογό της πρωταγωνιστούν τα ίδια πέντε-έξι πιάτα: χωριάτικη, συκώτι, ντολμάδες (που γίνονται λαχανοντολμάδες τον χειμώνα), τηγανητές πατάτες, μπακαλιάρος-σκορδαλιά και οι τέλειοι κεφτέδες. Ολοστρόγγυλοι, αχνιστοί, παρηγορητικοί, ποτέ κανείς δεν έμεινε στη μια μερίδα. Παναθηναϊκού 7, Αμπελόκηποι, 210 6446585
Λόντζα της Γειτονιάς
«Τι θα μαγείρευε η γιαγιά;». Την απάντηση σε αυτή την ερώτηση δίνει κάθε μέρα η Λόντζα μέσα από τις κατσαρόλες της. Χυλοπίτες, αυγά με πατάτες, σπιτικό ρυζόγαλο, και (εννοείται!) κεφτέδες με τηγανητές πατάτες – το signature πιάτο κάθε γιαγιάς! Τούτοι εδώ πλάθονται με κιμά από μοσχάρι Τρικάλων, ψήνονται στη σχάρα για να είναι πιο ελαφρείς (…κι έτσι αποκτούν τέλεια κρούστα), ύστερα περιχύνονται με σπιτική σάλτσα ντομάτας για να έχεις να βουτάς τις πατάτες (ή και τη φέτα) που τους συνοδεύουν… Ποίημα! Χαριλάου Τρικούπη 76, Εξάρχεια, 210 3612334
Τις ηλιόλουστες μέρες που οι φερ φορζέ καρέκλες στα τραπεζάκια με θέα το άλσος Ιλισίων γεμίζουν ασφυκτικά, μία ερώτηση ξεστομίζεται από όλες τις παρέες προς τον σερβιτόρο, και είναι πάντα η ίδια: «Κεφτεδάκια έχετε;» (σ.σ. προφέρεται σε παρακλητικό τόνο και λίγωμα στη φωνή). Το μεζεδοπωλείο αυτό όλα καλά τα κάνει, αλλά τα κεφτεδάκια του δεν παίζονται! Μαζί οπωσδήποτε τηγανιτές πατάτες, είναι νόμος. Ούλωφ Πάλμε 1, Ζωγράφου, 211186512
Οι Μουριές
Μωσαϊκό, παχουλές γάτες στο πεζοδρόμιο, παλιακές καρέκλες καφενείου και οι φουντωτές μουριές-σήμα κατατεθέν που έδωσαν το όνομα σε αυτό το δημοφιλες τα τελευταία χρόνια στέκι. Σε τούτη τη γειτονιά της Ακαδημίας Πλάτωνος τα απογεύματα κυλούν ήρεμα και φοβερά νόστιμα. Θα συναντήσεις όλα τα κλασικά μεζεδάκια που αγαπάς (τηγανιτά μικρόψαρα, όσπρια, χόρτα εποχής, αλοιφές, βουνά από τηγανιτές πατάτες), ανάμεσά τους και χρυσαφένια κεφτεδάκια. Κυρίως, όμως, θα βρεις αυτό που όλοι ψάχνουμε: τον χρόνο που σταματά. Κερατσινίου 15, Ακαδημία Πλάτωνος, 210 5226805
Για το τέλος κρατώ ένα στέκι που δεν μοιάζει σε τίποτα με τα υπόλοιπα αυτής της λίστας. Ούτε εγώ δεν το περίμενα, πως σε αυτό το high end μπεργκεράδικο στο ισόγειο του ξενοδοχείου Electra Metropolis θα έβρισκα ΤΟΥΣ κεφτέδες! Φτιάχνονται με κιμά Black Angus, σερβίρονται με μία γλυκοκαυτερή σος και είναι απλώς… άψογοι. Με ωραία κρούστα, τραγανοί στο εξωτερικό τους, μαλακοί μέσα, θέλει γερή προσπάθεια και ύψιστη αυτοσυγκράτηση για να τα μοιραστείς με την υπόλοιπη παρέα. Απόλλωνος & Βουλής, Σύνταγμα, 214 1006225
Η Σάντυ Δημητριάδου φτιάχνει entremets που μοιάζουν με ψυχεδελικά γλυπτά, ζωγραφίζει με mirror glaze και αποδεικνύει ότι ανάμεσα στα τρίγωνα Πανοράματος και τα κλισέ της πόλης, υπάρχει χώρος για γαστρονομική τέχνη.
Με ανανεωμένη εμφάνιση, πλούσια γεύση και την ελεύθερη έκφραση στο επίκεντρο, η Lovit μιλά στη GenZ και στους Millennials που αγαπούν τη διαφορετικότητα και θέλουν να δίνουν τον δικό τους τόνο σε ό,τι κάνουν
17°
