«Στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ μού ζήτησαν να δώσω στοιχεία κατά του Ευάγγελου Βενιζέλου, ενώ βρισκόταν σε εξέλιξη η Προανακριτική σε βάρος μου για τη λίστα Λαγκάρντ» αποκαλύπτει ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου στο βιβλίο του, αποσπάσματα του οποίου προδημοσιεύει η εφημερίδα «Τα Νέα».
Το βιβλίο τιτλοφορείται «Game Over: Η αλήθεια για την κρίση» και θα κυκλοφορήσει στις 23 Απριλίου, ανήμερα της ανακοίνωσης από τον Γιώργο Παπανδρέου με φόντο το γραφικό Καστελλόριζο της ανακοίνωσης για υπαγωγή της Ελλάδα στον μηχανισμό στήριξης.
Σε άλλα αποσπάσματα του βιβλίου, ο πρώην υπουργός Οικονομικών δίνει τη δική του εκδοχή για το πώς ακριβώς η Ελλάδα οδηγήθηκε στο Μνημόνιο.
Ειδικότερα, ο κ. Παπακωνσταντίνου κάνει λόγο για προειλημμένη καταδίκη του αναφορικά με την εμπλοκή προσώπων της οικογενείας του στη λίστα Λαγκάρντ και αναφέρει πως «το κόμμα μου με έριξε στα σκυλιά» επειδή ή «θα ήταν ο δικός του (του τότε προέδρου του ΠΑΣΟΚ) πολιτικός θάνατος ή ο δικός μου». Άλλωστε, όπως υποστηρίζει ο ίδιος, «ήταν εξαιρετικά βολικό» να κριθεί ο εκείνος ως ο μόνος ένοχος για την υπόθεση.
Έγινε έλεγχος πολιτικών φρονημάτων από μέλη της Βουλής
Επίσης, ο πρώην υπουργός Οικονομικών καταγγέλλει την άσκηση σε πολλούς μάρτυρες για την υπόθεση στην Προανακριτική Επιτροπή, «πρακτικών εκφοβισμού, ψυχολογικής βίας και απειλών, για να πουν αυτά που ήθελαν να ακούσουν, όχι όσα είχαν πραγματικά συμβεί. […] Έγινε έλεγχος πολιτικών φρονημάτων από μέλη της Βουλής».
Ήξερα ότι η Προανακριτική Επιτροπή είχε σε κάθε περίπτωση πάρει ήδη τις αποφάσεις της - προτού καν ξεκινήσει τις εργασίες της
Όσο για την απόφασή του να μην παραστεί στην Προανακριτική, αλλά να μιλήσει κατευθείαν στην Ολομέλεια, ο κ. Παπακωνσταντίνου γράφει: «Ήξερα ότι η Προανακριτική Επιτροπή είχε σε κάθε περίπτωση πάρει ήδη τις αποφάσεις της - προτού καν ξεκινήσει τις εργασίες της. Το μόνο που απέμενε ήταν να αποτυπώσει τις κατηγορίες στο πόρισμα» το οποίο κατά τον ίδιο απέδειξε «πέρα από αμφιβολία πόσο προσχηματική, απόλυτα διαβλητή, προκατειλημμένη και δικονομικά άκυρη ήταν η διαδικασία. […] Ο πλήρης ευτελισμός όμως της διαδικασίας επήλθε από το γεγονός ότι από τους επτά βουλευτές που υπέγραψαν το παραπεμπτικό πόρισμα της πλειοψηφίας, οι δύο δεν μετείχαν καν στις εργασίες».
Το τετ-α-τετ με Βαξεβάνη και με «υψηλά ιστάμενα στελέχη» του ΣΥΡΙΖΑ
«Τη μακρά περίοδο της λειτουργίας της Προανακριτικής Επιτροπής είχα δυο ενδιαφέρουσες συναντήσεις. Η πρώτη ήταν με τον δημοσιογράφο Κώστα Βαξεβάνη, ο οποίος ήθελε να μάθει από εμένα περισσότερα στοιχεία για την υπόθεση. Τον άκουσα να μου λέει πως – παρότι θεωρούσε ότι οι χειρισμοί μου ήταν λαθεμένοι – δεν πίστευε ότι εγώ είχε νοθεύσει τα στοιχεία. Η δεύτερη ήταν με ορισμένα υψηλά ιστάμενα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ. Στη συνάντηση μου ζήτησαν ευθέως να τους δώσω στοιχεία που θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν κατά του Βενιζέλου. Τους απάντησα πως δεν έμπαινα σε παρόμοιες λογικές συναλλαγών και πως ό,τι είχα να πω θα το έλεγα στη Βουλή».
Πώς φτάσαμε στο Καστελλόριζο
Σε άλλο κεφάλαιο του βιβλίου του, ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου, όπως προαναφέραμε, περιγράφει τα όσα έγιναν πριν φτάσουμε στην 23η Απριλίου του 2010, μεταξύ των οποίων τα τηλεφωνήματα που δέχθηκε από τον Γερμανό και Αμερικανό υπουργό Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε και Τίμοθι Γκάιτνερ, αλλά και τον διάλογο με τον τότε πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου.
Το τηλεφώνημα του Σόιμπλε και η τελευταία ευκαιρία
«Κατά τη διάρκεια του πρωινού (της 22ας Απριλίου 2010) μου τηλεφώνησε ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε. Μέχρι εκείνη τη στιγμή, η Γερμανία δίσταζε να συναινέσει στην ενεργοποίηση του μηχανισμού, τόσο δημόσια όσο και σε ιδιωτικές συζητήσεις έλεγαν ότι ήταν ακόμα νωρίς. Εκείνο το πρωινό, όμως, ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών ήθελε να μου πει ότι αν η Ελλάδα αποφάσιζε να ζητήσει την ενεργοποίηση, η Γερμανία δεν θα έφερνε αντίρρηση. Είχαμε φτάσει στο σημείο της "τελευταίας ευκαιρίας" - το περίφημο ultima ratio» γράφει ο τότε υπουργός Οικονομικών και αναφέρει πως το απόγευμα της ίδιας ημέρας συνεδρίασε το άτυπο υπουργικό συμβούλιο. Η συνεδρίαση ήταν μαραθώνια και «η προσφυγή στο μηχανισμό στήριξης προέκυψε ως η μόνη επιλογή. Όλοι συμφωνούσαν, με επιμέρους διαφορετικές προσεγγίσεις, ως προς τον σωστό χρόνο. Οι περισσότεροι ήταν υπέρ της άμεσης ενεργοποίησης, κάποιοι ήθελαν να περιμένουμε μέχρι να μάθουμε περισσότερες λεπτομέρειες ως προς τους όρους και τις προϋποθέσεις».
Η προσφυγή στο μηχανισμό στήριξης προέκυψε ως η μόνη επιλογή
Κατά τον πρώην υπουργό η ημερομηνία-ορόσημο για τις όποιες αποφάσεις της κυβέρνησης ήταν η 18η Μαΐου 2010, όταν έληγε ένα ομόλογο και η χώρα δεν είχε χρήματα να το πληρώσει.
Το μήνυμα ήταν απλό κι ερχόταν από παντού: “Έχει έρθει η ώρα”
Σε εκείνη τη σύσκεψη, ο κ. Παπακωνσταντίνου αναγκάστηκε να βγει εκτός αίθουσας, «με ζητούσε επειγόντως ο Αμερικανός υπουργός Οικονομικών. […] Ο Τιμ Γκάιτνερ ήθελε να μου μεταφέρει τη στήριξη των ΗΠΑ. Είχαν μιλήσει με τη Γερμανία και τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες και όλα ήταν έτοιμα, εάν αποφασίζαμε να ζητήσουμε την ενεργοποίηση του μηχανισμού στήριξης. Μου μετέφερε επίσης ότι και το ΔΝΤ θεωρούσε πως έπρεπε να προσφύγουμε στον μηχανισμό άμεσα. Το μήνυμα ήταν απλό κι ερχόταν από παντού: “Έχει έρθει η ώρα”».
Στη συνέχεια αναφέρεται στη φράση του πρωθυπουργού με την οποία έκλεισε τη συνεδρίαση: «Είχαμε δύσκολα μπροστά μας, αλλά η ανάγκη να σώσουμε την πατρίδα ήταν μονόδρομος,. Δεν χωρούσαν δεύτερες σκέψεις ούτε μικροπολιτικοί υπολογισμοί».
«Όταν ολοκληρώθηκε η συνεδρίαση τον ακολούθησα (σ.σ. τον Γιώργο Παπανδρέου) στο γραφείο του. Σταθήκαμε όρθιοι κοντά στην πόρτα. "Πρόεδρε, πρέπει να ενεργοποιήσουμε τον μηχανισμό αύριο" του είπα. "Δεν μπορούμε να περιμένουμε άλλο". Ήταν της ίδιας άποψης. Σταθήκαμε για λίγο εκεί, σιωπηλοί. Ήταν μια ιστορική στιγμή και το αισθανόμασταν και οι δυο μας. Στη συνέχεια, έμεινε μόνος στο γραφείο του για να κάνει μια σειρά τηλεφωνημάτων στους κυριότερους Ευρωπαίους ηγέτες» προσθέτει.
Γιατί στο Καστελλόριζο
Την επομένη ο Γιώργος Παπανδρέου πάει στο Καστελλόριζο. Ο πρώην υπουργός Οικονομικών αναφέρει πως το ταξίδι ήταν προγραμματισμένο έτσι κι αλλιώς και πως αν και αρχικά υπήρξε η σκέψη να ακυρωθεί, τελικά, «επέλεξε αφενός τον συμβολισμό ότι συνεχίζουμε τη δουλειά μας και αφετέρου την ανακοίνωση από το πιο ακριτικό ελληνικό νησί».
Το διάγγελμα του Καστελλόριζου έχει μείνει στην Ιστορία και η αλήθεια είναι ότι είχε κάτι το εξωπραγματικό
«Το διάγγελμα του Καστελλόριζου έχει μείνει στην Ιστορία και η αλήθεια είναι ότι είχε κάτι το εξωπραγματικό» προσθέτει κι εξηγεί πως εκείνη τη μέρα, «μια πανέμορφη ανοιξιάτικη μέρα, με φόντο το μαγευτικό τοπίο του λιμανιού με τα αρχοντικά να καθρεφτίζονται πάνω στο νερό και με μια ψαρόβαρκα να περάνει αμέριμνα πίσω του την ώρα που μιλούσε, ο Γιώργος Παπανδρέου ανακοίνωσε ότι η ελληνική κυβέρνηση ζητούσε από τους εταίρους της στην ευρωζώνη και από το ΔΝΤ να στηρίξουν την Ελλάδα ώστε να αποφύγει την πτώχευση».
Η κρισιμότητα των στιγμών δεν επιτρέπει ούτε παραλυτικές ισορροπίες ούτε φαινομενικά ανώδυνους συμψηφισμούς που θα κοστίσουν πολύ ακριβά στο άμεσο μέλλον.
Η αναβίωση της πλειοδοσίας παροχών δεν αποτελεί απλώς προεκλογικό φαινόμενο· αποκαλύπτει ότι τα βαθύτερα αντανακλαστικά του μεταπολιτευτικού λαϊκισμού παραμένουν πολιτικά ενεργά.
17°
