Στην Ιταλία, το έγκλημα στην Καμαϊόρε έχει εξοργίσει ακτιβιστές και ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητα
«Τους σκότωσα γιατί έπρεπε, ο γιος μου Μίρκο ήταν τρελός, ζητούσε συνέχεια λεφτά και η γυναίκα μου με χτυπούσε»: αυτό ισχυρίστηκε στην κατάθεσή του ο 63χρονος που με το διπλό έγκλημά του έχει παγώσει την Ιταλία. Ο άντρας που το απόγευμα της Τετάρτης σκότωσε εν ψυχρώ με καραμπίνα τη σύζυγό του Κέτι και τον 24χρονο γιο του, Μίρκο, εξακολουθεί να εξοργίζει με την υπερασπιστική γραμμή να τον συμβουλεύει να κατηγορήσει τα θύματά του.
Οργή στην Ιταλία και για τους ισχυρισμούς του πατέρα - αφέντη
Ωστόσο, η γειτονιά μιλάει και το αστυνομικό ρεπορτάζ αποκαλύπτει ότι το κίνητρο για τη διπλή δολοφονία –συζύγου και γιου- δεν ήταν μόνο το γεγονός ότι δεν είχε αποδεχθεί τη σεξουαλική ταυτότητα του 24χρονου, αλλά και το ότι εξερράγη όταν ο νεαρός αποκάλυψε ότι υποφέρει από δυσφορία φύλου και σχεδίαζε να προχωρήσει σε φυλομετάβαση.
Ωστόσο, ο 63χρονος οικοδόμος, Πιέρο Μορικόνι, τώρα περιγράφει ένα διαφορετικό σκηνικό, το οποίο λέει βίωνε για χρόνια. Ότι ο γιος του ήταν ψυχοπαθής και του ζητούσε συνεχώς χρήματα και ότι η γυναίκα του τον χτυπούσε.
Η διπλή δολοφονία έγινε στο οικογενειακό σπίτι, στην Πιέβε ντι Καμαϊόρε, στη Βερσίλια και για την ώρα οι ανακριτικές αρχές δεν φαίνεται να πείθονται από τους ισχυρισμούς του 63χρονου.
«Χθες (Τετάρτη) τσακωθήκαμε: άλλη μια συζήτηση για τα λεφτά. Ο γιος μου δεν έκανε τίποτα άλλο από το να μου ζητάει χρήματα. Και τότε πήρα το όπλο και πυροβόλησα και τους δύο», είπε στην εισαγγελέα Έλενα Λεόνε και συνέχισε: «Ο γιος μου ήταν υπερκινητικός και ψυχιατρικός ασθενής, ήταν ανεξέλεγκτος και βίαιος. Δεν έκανε τίποτα άλλο από το να ζητάει λεφτά». Και εμείς ήμασταν αναγκασμένοι να τα κρύβουμε στο σπίτι. Ο γιος μου είχε προβλήματα με ναρκωτικά και αλκοόλ: ήταν βίαιος».
«Η οικογενειακή κατάσταση του πελάτη μου ήταν αβάσταχτη εδώ και χρόνια», δήλωσε ο δικηγόρος Φάμπρι.
Σε συγκεκριμένη ερώτηση της εισαγγελέως Λεόνε για το τι πραγματικά τον έφτασε να αρπάξει την καραμπίνα και να σκοτώσει μητέρα και γιο, ο Πιέρο Μορικόνι απάντησε: «Ήμουν αγχωμένος επειδή ο γιος μου ήταν gay». Στο πρακτικό της ανάκρισης, ωστόσο, δεν υπάρχει καμία αναφορά στο ότι ο πατέρας δεν αποδεχόταν την πρόθεση του γιου του να προχωρησει σε φυλομετάβαση.
Εδώ φαίνεται να βρίσκεται και το σημείο κατά το οποίο δεν πείθονται οι ανακριτικές αρχές. Όπως εκτιμάται, ο νεαρός ενώ εργαζόταν, μάλλον είχε ζητήσει οικονομική βοήθεια από τους γονείς του, προκειμένου να αντέξει τα έξοδα της φυλομετάβασης.
Το εντυπωσιακό ήταν ότι αντίστοιχη κακοποίηση επεφύλασσε και στη μνήμη της συζύγου του.
«Η γυναίκα μου ήταν νευρωτική, με απειλούσε ότι θα με άφηνε μόνο με τον γιο μου και θα έφευγε. Και χθες πάλι πήρε το μέρος του, τον υποστήριζε στις απαιτήσεις του για χρήματα. Υπήρξε καβγάς και πήρα το όπλο και πυροβόλησα και τους δύο», κατέθεσε.
«Ο εντολέας μου είναι συντετριμμένος: έχει καταλάβει ότι κατέστρεψε δύο ζωές και κατέστρεψε και τη δική του», κατέληξε ο δικηγόρος Φάμπρι.
Ωστόσο, φίλοι και ακόλουθοι του Μίρκο στα social media αποκαλύπτουν ότι ο νεαρός ζούσε και μεγάλωνε όλα τα προηγούμενα χρόνια με έναν κακοποιητικό πατέρα, «κλασικό νταή», τόσο προς τον ίδιο όσο και προς τη μητέρα του, με την οποία είχαν έναν ιδιαίτερα ισχυρό δεσμό και αλληπροστατεύονταν στα συχνά ξεσπάσματα του συζύγου «αφέντη».
Φίλοι και συνάδελφοι του Μίρκο από το μαγαζί που εργαζόταν, κάνουν λόγο για ένα εξαιρετικά ευαίσθητο αγόρι, που πίστευε ότι μετά τη φυλομετάβαση θα μπορέσει να βρει τον πραγματικό εαυτό του και ότι έπρεπε να περάσει από αυτόν τον πόνο, να ζει σε λάθος σώμα, για να γράψει μετά τραγούδια που θα μιλούσαν γι' αυτή τη δοκιμασία.
Ειδικά, τα τρανς δικαιώματα παραμένουν το πιο αδύναμο σημείο του ιταλικού πλαισίου: η διαδικασία φυλομετάβασης εξακολουθεί να είναι στιγματισμένη και χρονοβόρα, ενώ η πρόσβαση σε υπηρεσίες υγείας είναι άνιση, με μεγάλες αναμονές και ελλιπή πρωτοβάθμια φροντίδα για τα τρανς άτομα. Παράλληλα, δεν υπάρχει εθνική πολιτική που να διασφαλίζει την υγειονομική τους κάλυψη, αφήνοντας πολλά ζητήματα στην τύχη της τοπικής διοίκησης ή της ατομικής πρωτοβουλίας.
Σε πολιτικό επίπεδο, η κατάσταση χαρακτηρίζεται από στασιμότητα ή ακόμα και οπισθοδρόμηση. Η κυβέρνηση Μελόνι έχει αρνηθεί να υπογράψει την ευρωπαϊκή διακήρυξη για τα ΛΟΑΤΚΙ+ δικαιώματα το 2024, έχει ενισχύσει μια ρητορική που παρουσιάζει τα ΛΟΑΤΚΙ+ δικαιώματα ως «ιδεολογική απειλή» και έχει διατηρήσει όλα τα υπάρχοντα κενά χωρίς καμία πρόθεση μεταρρύθμισης.
Στο παραπάνω πλαίσιο αποδίδονται εγκλήματα τέτοιας αγριότητας, όπως αυτό του Μορικόνι εναντίον της ίδιας του της οικογένειας, αλλά και άπειρες υποθέσεις μπούλινγκ εναντίον ΛΟΑΤΚΙ+ εφήβων τα τελευταία χρόνια στην Ιταλία.
17°
