Στα 16 της χρόνια η Λυδία Παναγιωτίδου κατέκτησε την πρώτη θέση στην ευρωπαϊκή κατάταξη U16 της Tennis Europe, σήκωσε το τρόπαιο του Junior Masters στο Μόντε Κάρλο και έχει ήδη θέσει τον επόμενο μεγάλο στόχο της. Συνέντευξη στην ATHENS VOICE
Πριν ακόμη πιάσει στα χέρια της μια κανονική ρακέτα τένις, είχε βρει τον δικό της τρόπο να παίζει: ένα μπαλάκι κρεμόταν από ένα σχοινί στο ταβάνι του σπιτιού του παππού της και εκείνη προσπαθούσε να το χτυπήσει. Το τένις ήταν, άλλωστε, ήδη μέρος της οικογενειακής της καθημερινότητας. Οι γονείς της είχαν αφιερώσει χρόνια στο άθλημα, ενώ η μεγαλύτερη αδερφή της αποτελούσε ένα από τα πρότυπά της. Έτσι, στα 4-5 της, η πρώτη επαφή με τη ρακέτα ήρθε σχεδόν φυσικά.
Η μητέρα της είχε σημαντική αγωνιστική πορεία, φτάνοντας στο Νο539 της παγκόσμιας κατάταξης στο μονό και στο Νο359 στο διπλό. Κατέκτησε τον τίτλο της Μεσογειονίκη, εκπροσώπησε την Ελλάδα στις εθνικές ομάδες junior και στο Fed Cup, ενώ συνέχισε την καριέρα της στις ΗΠΑ με αθλητική υποτροφία, αναδεικνυόμενη All-American και φτάνοντας μέχρι τα προημιτελικά του NCAA. Ο πατέρας της υπήρξε Πανελληνιονίκης και μέλος της εθνικής ομάδας junior. Σήμερα βρίσκεται ξανά δίπλα της, ως προπονητής της, μαζί με τον Μάριο Μιχαηλίδη.
Στα 16 της, η Λυδία Παναγιωτίδου του Ομίλου Αντισφαίρισης Θεσσαλονίκης έχει ήδη καθιερωθεί στην κορυφή του ευρωπαϊκού τένις. Ολοκλήρωσε τη σεζόν του 2026 στην πρώτη θέση της τελικής κατάταξης της Tennis Europe στην κατηγορία U16, πετυχαίνοντας μάλιστα τη διάκριση έχοντας συμμετάσχει σε μόλις οκτώ τουρνουά, καθώς είχε ήδη στρέψει το ενδιαφέρον της στις διοργανώσεις ITF U18.
Η καθημερινότητά της, ωστόσο, δεν περιορίζεται στα γήπεδα και τις αγωνιστικές υποχρεώσεις. Περιλαμβάνει φίλους που θα ήθελε να βλέπει συχνότερα, μαθήματα που πρέπει να καλύψει μετά τα ταξίδια και στιγμές με την οικογένειά της. Όταν τη ρωτούν πώς φαντάζεται μια ιδανική ημέρα, η απάντησή της είναι απλή: προπόνηση και μετά μια βόλτα. Γιατί, όσο ψηλά κι αν θέλει να φτάσει στο τένις, παραμένει ένα κορίτσι 16 ετών που θέλει να απολαμβάνει και όσα συμβαίνουν έξω από τις γραμμές του γηπέδου. Πάμε να τη γνωρίσουμε καλύτερα.
Θυμάσαι την πρώτη σου προπόνηση; Πού προπονείσαι σήμερα, πόση ώρα διαρκεί και τι περιλαμβάνει;
Δεν μπορώ να πω ότι θυμάμαι την πρώτη μου προπόνηση, αλλά, κρίνοντας από τη συνέχεια, μάλλον ήταν συναρπαστική! Προπονούμαι καθημερινά για τρεις ώρες στον Όμιλο Αντισφαίρισης Θεσσαλονίκης, τον οποίο ευχαριστώ για τη στήριξή του. Έχω την τύχη να δουλεύω με τον προπονητή μου, Μάριο Μιχαηλίδη, ο οποίος με ωθεί καθημερινά να ξεπερνώ τα όριά μου. Το πρόγραμμά μας περιλαμβάνει ασκήσεις που επιλέγει ανάλογα με όσα χρειάζεται να βελτιώσουμε, αλλά και αγωνιστικούς πόντους που παίζουμε μεταξύ μας.
Πώς κυλάει μια τυπική ημέρα σου σήμερα; Ποιο είναι το πρόγραμμά σου από το πρωί μέχρι το βράδυ;
Ξυπνάω στις 7:15 για να ετοιμαστώ για το σχολείο, όπου βρίσκομαι από τις 8:15 έως τις 14:10. Στη συνέχεια επιστρέφω σπίτι για φαγητό και διάβασμα, όσο προλαβαίνω, ενώ από τις 16:30 έως τις 17:30 έχω γυμναστήριο ή στίβο. Ακολουθεί η καθημερινή προπόνηση τένις, από τις 18:00 έως τις 21:00, κάποιες φορές και αργότερα. Όταν επιστρέφω σπίτι, η ημέρα ολοκληρώνεται με μπάνιο, βραδινό και το διάβασμα που έχει μείνει σε εκκρεμότητα.
Ποια είναι η αγαπημένη σου μουσική; Τι ακούς πριν από έναν σημαντικό αγώνα; Έχεις κάποιο γούρι που δεν αποχωρίζεσαι;
Ακούω πολλά και διαφορετικά είδη μουσικής, από λαϊκά μέχρι ξένα, οπότε δεν θα έλεγα ότι έχω κάποιο αγαπημένο. Πριν από έναν σημαντικό αγώνα, αυτό που έχει σημασία για μένα είναι να ακούσω τις συμβουλές της μητέρας μου, είτε βρίσκεται δίπλα μου είτε μιλάμε τηλεφωνικά. Όσο για τις συνήθειές μου, φροντίζω να κάνω πάντα ένα συγκεκριμένο ζέσταμα πριν μπω στο γήπεδο. Το γούρι μου, όμως, είναι ένα και δεν το αποχωρίζομαι ποτέ: η μαμά μου!
Αν έπρεπε να περιγράψεις τη ζωή σου αυτή την περίοδο με έναν τίτλο, ποιος θα ήταν;
Τα καλύτερα έρχονται.
Υπάρχουν στιγμές που κουράζεσαι να είσαι η Λυδία που όλοι περιμένουν να κερδίζει;
Δεν υπάρχουν στιγμές που να κουράζομαι να είμαι η Λυδία που όλοι περιμένουν να κερδίζει, γιατί αυτό περιμένω κι εγώ από τον εαυτό μου.
Στην ηλικία σου οι περισσότεροι ανακαλύπτουν ακόμη τι θέλουν να κάνουν στη ζωή τους. Εσύ έχεις ήδη επιλέξει έναν πολύ απαιτητικό δρόμο. Υπάρχει κάτι που φοβάσαι ότι μπορεί να χάσεις μεγαλώνοντας μέσα στον πρωταθλητισμό;
Έχω αποκτήσει πολλές όμορφες αναμνήσεις και εμπειρίες, που έχουν καλύψει όσα θεωρούν αρκετοί ότι ίσως έχω στερηθεί. Δεν αισθάνομαι ότι χάνω κάτι και είμαι χαρούμενη που έχω επιλέξει αυτόν τον δρόμο.
Τι σου λείπει περισσότερο από την καθημερινότητα των συνομηλίκων σου;
Αυτό που μου λείπει περισσότερο είναι ότι δεν έχω τη δυνατότητα να βλέπω τόσο συχνά τους φίλους μου. Ωστόσο, βρίσκω χρόνο να περνάω μαζί τους, οπότε είμαι αρκετά ικανοποιημένη.
Πώς συνδυάζεις το σχολείο, το διάβασμα, τους φίλους σου και τον πρωταθλητισμό; Οι φίλες σου καταλαβαίνουν πραγματικά τι σημαίνει να κάνεις πρωταθλητισμό;
Προσπαθώ να καλύπτω τα μαθήματα που χάνω όταν απουσιάζω από το σχολείο και να διαβάζω όσο περισσότερο μπορώ. Όταν βρίσκομαι στη Θεσσαλονίκη τα Σαββατοκύριακα, φροντίζω να περνάω χρόνο με τους φίλους μου. Ο πρωταθλητισμός, όμως, αποτελεί προτεραιότητά μου και το μεγαλύτερο μέρος της καθημερινότητάς μου είναι αφιερωμένο στο τένις.
Ποιος σε καταλαβαίνει καλύτερα όταν έχεις μια δύσκολη ημέρα;
Οι γονείς μου και ο προπονητής μου, καθώς και οι τρεις έχουν υπάρξει αθλητές και γνωρίζουν από πρώτο χέρι τις απαιτήσεις και τις δυσκολίες του πρωταθλητισμού. Έτσι, μπορούν να καταλάβουν καλύτερα πώς αισθάνομαι στις δύσκολες ημέρες.
Τι σε δυσκολεύει περισσότερο: να κερδίζεις ή να διαχειρίζεσαι μια ήττα;
Το να διαχειρίζεσαι μια ήττα είναι πολύ δύσκολο, πρέπει όμως να προχωράμε και να προσπαθούμε να γινόμαστε καλύτεροι.
Έχεις κλάψει ποτέ μετά από μια ήττα που σε πόνεσε πολύ;
Πιστεύω πως όλοι οι αθλητές έχουν λυγίσει μετά από μια δύσκολη ήττα, οπότε ναι. Φυσικά προσπαθώ να το αφήσω πίσω γρήγορα, γιατί συνήθως ο επόμενος αγώνας είναι αρκετά κοντά.
Είσαι αυστηρή με τον εαυτό σου; Συγχωρείς εύκολα τα λάθη σου;
Είμαι αρκετά αυστηρή και απαιτώ από τον εαυτό μου να μην κάνει χαζά λάθη. Αν παρ’ όλ’ αυτά κάνω κάποιο λάθος, προσπαθώ εκείνη τη στιγμή να μη δώσω τόσο προσοχή σ’ αυτό, αλλά στο πώς θα τα ξεπεράσω.
Ποια ήττα σε έκανε καλύτερη αθλήτρια;
Η ήττα που με έκανε αρκετά καλή παίκτρια ήταν αυτή στα ημιτελικά πέρσι, στη Ρώμη. Έχασα από την κοπέλα που κέρδισε τελικά τον τίτλο, αλλά έπαιξα αρκετά καλά. Εκεί ήταν που κατάλαβα πως πρέπει να δουλέψω πιο σκληρά.
Πώς διαχειρίζεσαι το άγχος πριν από έναν τελικό;
Δεν μπορώ να πω πως έχω άγχος πριν το ματς αλλά, αν έχω, παίρνω τηλέφωνο τον προπονητή μου για να με συμβουλέψει πώς να το διαχειριστώ.
Έχεις βρεθεί ποτέ σε έναν αγώνα όπου ένιωθες ότι όλοι περιμένουν να κερδίσεις και αυτό σε πίεσε;
Έχω βρεθεί αρκετές φορές σε αυτή τη θέση. Τότε νιώθω ότι πρέπει να δώσω τον καλύτερό μου εαυτό για να κατακτήσω τον τίτλο. Φέτος το ένιωσα έντονα τόσο στη Ρώμη όσο και στο Μόντε Κάρλο. Υπήρξαν, βέβαια, και άλλα σημαντικά τουρνουά στα οποία θα ήθελα να τα έχω πάει καλύτερα, αλλά συνεχίζουμε!
Ποια από τις μέχρι τώρα επιτυχίες σου έχει ξεχωριστή θέση στην καρδιά σου και γιατί;
Αρκετά ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου έχει η Ρώμη, αυτό το τουρνουά μου άρεσε περισσότερο από όλα όσα έχω παίξει. Είχα βάλει στόχο να το κατακτήσω, επειδή πέρσι είχα φτάσει τόσο κοντά στο να το κερδίσω. Επιπλέον αυτό με βοήθησε στο να συμμετάσχω στο Junior Masters U16 στο Μόντε Κάρλο και να το κερδίσω επίσης.
Τι ένιωσες όταν κατέκτησες την πρώτη θέση στο Junior Masters U16 στο Μόντε Κάρλο;
Ένιωσα τεράστια ικανοποίηση, καθώς είχα δουλέψει πολύ σκληρά για να πετύχω αυτόν τον στόχο. Παράλληλα, συγκινήθηκα που έδωσα τόση χαρά στους γονείς μου, στον προπονητή μου και σε όλους όσοι έχουν συμβάλει στην εξέλιξή μου.
Πώς βίωσες την τρίτη θέση στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2026; Ένιωσες ικανοποίηση ή πίστευες ότι μπορούσες να φτάσεις ακόμη ψηλότερα;
Πιστεύω ότι μπορούσα να φτάσω ψηλότερα, αλλά εκείνη την ημέρα η αντίπαλός μου ήταν καλύτερη. Σε κάθε περίπτωση, η τρίτη θέση αποτελεί μια εξαιρετική επιτυχία και ελπίζω την επόμενη χρονιά να τα πάω ακόμη καλύτερα.
Όταν εκπροσωπείς την Ελλάδα, αισθάνεσαι διαφορετική ευθύνη σε σχέση με έναν ατομικό αγώνα;
Φυσικά. Όταν αγωνίζομαι για την Ελλάδα, νιώθω διαφορετική ευθύνη, καθώς εκπροσωπώ τη χώρα μου και θέλω να δώσω τον καλύτερό μου εαυτό για το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα. Το να αγωνίζεσαι για το εθνόσημο είναι η μεγαλύτερη τιμή για έναν αθλητή και αισθάνομαι περήφανη κάθε φορά που φοράω τα γαλανόλευκα.
Ποια είναι η πιο δυνατή στιγμή που έχεις ζήσει φορώντας το εθνόσημο;
Η πιο δυνατή στιγμή ήταν το φετινό καλοκαίρι, όταν καταφέραμε, ως ομάδα, να προκριθούμε στην επόμενη φάση της διοργάνωσης και να αγωνιστούμε ανάμεσα στις οκτώ καλύτερες χώρες της Ευρώπης.
Ποια αθλήτρια θα ήθελες να αντιμετωπίσεις κάποια στιγμή στην καριέρα σου;
Θα ήθελα να αντιμετωπίσω την Αρίνα Σαμπαλένκα, καθώς θεωρώ ότι έχουμε κοινά στοιχεία στο παιχνίδι μας και μας αρέσει και στις δύο το επιθετικό τένις.
Πού φαντάζεσαι τον εαυτό σου σε πέντε χρόνια;
Τον φαντάζομαι και πάλι σε ένα γήπεδο τένις, να αγωνίζομαι και να προσπαθώ να πετύχω τους στόχους μου.
Πώς είναι τα πράγματα για το τένις αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα, όσον αφορά τις εγκαταστάσεις και τη στήριξη;
Το τένις γνωρίζει συνεχή άνοδο στην Ελλάδα και γίνονται προσπάθειες για την αναβάθμισή του, αν και βρισκόμαστε ακόμη σε αρχικό στάδιο. Υπάρχουν εξαιρετικές εγκαταστάσεις, όπως τα γήπεδα της Αριδαίας, όπου βρέθηκα πρόσφατα, ενώ πολλά παιδιά ασχολούνται πλέον με το άθλημα. Ωστόσο, η οικονομική στήριξη για την ανάδειξη και την ανάπτυξη νέων ταλέντων παραμένει ανεπαρκής. Οι περισσότεροι αθλητές καλούνται να καλύψουν μόνοι τους τα έξοδα, με αποτέλεσμα να περιορίζουν τα ταξίδια και τις αγωνιστικές συμμετοχές τους, γεγονός που δυσκολεύει την εξέλιξή τους.
Ένα ακόμη σημαντικό πρόβλημα είναι ο συνδυασμός σχολείου και πρωταθλητισμού, καθώς οι απουσίες και οι περιορισμοί στο πρόγραμμα δεν επιτρέπουν πάντα στους αθλητές να ακολουθήσουν ένα ολοκληρωμένο πλάνο προπονήσεων και αγώνων. Οι αγωνιστικές επιλογές τους συχνά καθορίζονται από τις σχολικές υποχρεώσεις, ενώ οι προπονήσεις πρέπει να προσαρμόζονται στο ωράριο του σχολείου. Θεωρώ ότι χρειάζεται μεγαλύτερη στήριξη, ώστε περισσότερα παιδιά να έχουν τη δυνατότητα να εξελιχθούν και να εκπροσωπήσουν επάξια την Ελλάδα.
Ποιον/ποια αθλητή/αθλήτρια θαυμάζεις περισσότερο, όχι μόνο για τις επιτυχίες του/της, αλλά κυρίως για την προσωπική του/της ιστορία και τη διαδρομή;
Ο αθλητής που θαυμάζω περισσότερο είναι ο Ρότζερ Φέντερερ. Οι επιτυχίες του είναι αμέτρητες, αλλά αυτό που τον κάνει ξεχωριστό για μένα δεν είναι μόνο οι τίτλοι του. Από μικρή ηλικία έδειχνε ότι μπορούσε να φτάσει ψηλά και τελικά έγινε ένας από τους «Μεγάλους Τρεις». Είναι ιδιαίτερα αγαπητός στο κοινό και, όταν αγωνίζεται, δίνει την εντύπωση ότι παίζει με απίστευτη ευκολία και αυτοπεποίθηση. Είναι ένας θρύλος του τένις που δεν θα ξεχαστεί ποτέ.
Έχεις μιλήσει ποτέ με τον Στέφανο Τσιτσιπά ή τη Μαρία Σάκκαρη; Αν ναι, πώς ήταν αυτή η εμπειρία;
Δυστυχώς δεν είχα την ευκαιρία να μιλήσω μαζί τους. Τους θαυμάζω πολύ γι’ αυτά που έχουν καταφέρει και κάνουν τη χώρα μας περήφανη. Ελπίζω μια μέρα να έχω την ευκαιρία να συνομιλήσω μαζί τους, ή ακόμα και να παίξω μαζί τους.
Σε ποιο από τα τέσσερα Junior Grand Slams (Australian Open, Roland Garros, Wimbledon, US Open) ονειρεύεσαι περισσότερο να αγωνιστείς και γιατί;
Το Junior Grand Slam που θα ήθελα να παίξω περισσότερο είναι το US Open, γιατί δεν έχω πάει ποτέ στην Αμερική και θα ήθελα η πρώτη μου εμπειρία εκεί να είναι σε ένα τόσο δυνατό τουρνουά. Επίσης το σκληρό γήπεδο ταιριάζει περισσότερο στο παιχνίδι μου.
Ποιο είναι το μεγαλύτερο όνειρό σου στο τένις; Να παίξεις σε Grand Slam, να μπεις στην πρώτη δεκάδα της παγκόσμιας κατάταξης ή κάτι άλλο;
Το μεγαλύτερο όνειρο μου είναι να είμαι μέσα στην πρώτη πεντάδα και να αγωνίζομαι συνεχώς σε Grand Slam.
Έχεις σκεφτεί ποτέ ότι στο μέλλον θα ήθελες να δοκιμάσεις κάτι τελείως διαφορετικό από τον αθλητισμό;
Δεν μπορώ να φανταστώ τον εαυτό μου να κάνει κάτι άλλο πέρα από αθλητισμό, αυτό κάνω το μεγαλύτερο μέρος της ζωής μου, αλλά πότε δεν ξέρεις τι θα συμβεί στο μέλλον. Το βασικό για μένα είναι μαζί με το τένις να μπορέσω να σπουδάσω, γιατί θεωρώ την εκπαίδευση εξίσου σημαντικό κομμάτι της ζωής μου.
Θα ήθελες να προσθέσεις κάτι σημαντικό για σένα;
Αυτό που είναι σημαντικό για εμένα είναι να δείξω την ευγνωμοσύνη μου για τα άτομα που με στηρίζουν καθημερινά και προσπαθούν με όποιον τρόπο μπορούν να με κάνουν καλύτερη μέσα κι έξω από το γήπεδο.
Πρώτα από όλα ευχαριστώ στους γονείς μου που έμαθαν σε εμένα και την αδερφή μου, Αλεξάνδρα, πώς να παίζουμε τένις αλλά και πώς να το απολαμβάνουμε. Τη μητέρα μου, που ταξιδεύει πάντα μαζί μου και με συμβουλεύει. Τον πατέρα μου, που με προπονεί και, όταν μπορεί, ταξιδεύει μαζί μου. Τέλος τον προπονητή μου, ο οποίος είναι αρκετά αυστηρός και απαιτητικός. Με βοηθάει να θέσω καινούργιους στόχους και να τους καταφέρω μέσα από τη σκληρή δουλειά. Σας ευχαριστώ όλους πάρα πολύ που με έχετε βοηθήσει να φτάσω εδώ που είμαι σήμερα. Δεν ξέρω τι θα έκανα χωρίς εσάς.
18°
