- CITY GUIDE
- PODCAST
-
13°
Davina McCall: «Εμμηνόπαυση: Ένας αισιόδοξος οδηγός για τη δεύτερη άνοιξη της γυναίκας» - Αποκλειστική προδημοσίευση
Το βιβλίο, «Εμμηνόπαυση: Ένας αισιόδοξος οδηγός για τη δεύτερη άνοιξη της γυναίκας» της Davina McCall (μετάφραση Γιάννα Σκαρβέλη, Εκδόσεις Μίνωας), κυκλοφορεί στις 31 Ιανουαρίου
Μια επιστημονικά τεκμηριωμένη έκδοση για την εμμηνόπαυση, που γκρεμίζει μύθους και σπάει τα ταμπού
Το βιβλίο, «Εμμηνόπαυση: Ένας αισιόδοξος οδηγός για τη δεύτερη άνοιξη της γυναίκας» της Davina McCall και της Naomi Potter (μετάφραση Γιάννα Σκαρβέλη, Εκδόσεις Μίνωας), κυκλοφορεί στις 31 Ιανουαρίου. Μια έγχρωμη έκδοση με μοντέρνο στήσιμο, γεμάτη προσωπικές μαρτυρίες και στοιχεία που ανατρέπουν μύθους και ταμπού γύρω από την εμμηνόπαυση. Ο ζωντανός λόγος, οι συμβουλές και η επιστημονική ματιά συνθέτουν ένα εξαιρετικό αποτέλεσμα.
Διαβάστε παρακάτω ένα απόσπασμα — μια αποκλειστική προδημοσίευση για την A.V.:
Δεν νομίζω ότι έχω νιώσει περισσότερο μόνη στη ζωή μου όσο τη στιγμή που ήρθα αντιμέτωπη για πρώτη φορά με τα συμπτώματα της περιεμμηνόπαυσης. Δεν ήξερα σε ποιον να απευθυνθώ, δεν ήξερα σε ποιον να καταφύγω, σε ποιον να μιλήσω. Γι’ αυτό ελπίζω πως αν διαβάζετε τώρα αυτό το βιβλίο, αν μη τι άλλο, θα νιώθετε ήδη λιγότερο μόνη, γιατί είμαστε όλες μαζί εδώ.
Σε όλο το βιβλίο δίνονται πληροφορίες και λογαριασμοί στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για να μπορείτε να παρακολουθείτε τη δράση ανθρώπων που αγωνίζονται κατά των συμπτωμάτων της εμμηνόπαυσης και προσφέρουν πολύτιμη βοήθεια στις γυναίκες. Υπάρχουν επίσης απίστευτες γυναικείες ομάδες που προσφέρουν υποστήριξη και συμβουλές, αλλά και μια υπέροχη αίσθηση κοινότητας. Αισθάνομαι ότι αυτό που γράφω δεν είναι απλώς ένα βιβλίο, αλλά το αποκορύφωμα όσων έμαθα, των ανθρώπων που γνώρισα, των βιωμάτων των δικών μου, αλλά και των δικών σας που μοιραστήκατε μαζί μου. Όλα αυτά συγκέντρωσα σε αυτές τις σελίδες.
Όλες προσπαθούμε να συνδυάσουμε πολλά πράγματα μαζί – καριέρα, σπίτι, παιδιά, σκυλιά, γατιά και ό,τι υπάρχει ενδιάμεσα. Έμαθα για κορίτσια είκοσι χρόνων που παλεύουν με πρόωρη εμμηνόπαυση, για διεμφυλικούς άντρες, μη δυαδικούς φίλους, γυναίκες με καρκίνο. Κανείς δεν ήξερε με βεβαιότητα ποια αγωγή είναι η πιο κατάλληλη για την περίπτωσή του. Γι’ αυτό θεώρησα ότι είναι πολύ σημαντικό όλες μα όλες οι γυναίκες που κρατούν αυτό το βιβλίο στα χέρια τους να μπορούν, σε κάποιο σημείο, να αναγνωρίσουν τον εαυτό τους.
Θα ήθελα μόνο να προσθέσω ότι, όταν αναφέρομαι σε «γυναίκες», εννοώ κάθε άτομο που περνάει εμμηνόπαυση. Μας ενώνει η βούληση να έχουμε μια πιο θετική εμπειρία. Θέλησα να μιμηθώ αυτή την υπέροχη αίσθηση της κοινότητας που βρήκα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Σκέφτηκα, λοιπόν, να κάνω shout-out σε όλους τους λογαριασμούς μου και να ζητήσω από γυναίκες κάθε ηλικίας, από διεμφυλικούς άντρες, από οποιαδήποτε και οποιονδήποτε να διηγηθεί την ιστορία του. Καλά, είστε υπέροχες. Η ανταπόκριση ήταν απίστευτη. Μέσα σε είκοσι τέσσερις ώρες, εκατοντάδες από σας μοιράστηκαν ιστορίες απόγνωσης, κόπωσης, θυμού και ελπίδας.
Διαβάζοντας τις ιστορίες σας, ένιωσα θλίψη και οργή. Ένιωσα έναν πρωτόγνωρο θυμό μαθαίνοντας πόσο έχετε υποφέρει πολλές από σας. Κάποιες από τις ιστορίες είναι αστείες, άλλες σου σπαράζουν την καρδιά. Αλλά είστε όλες πολύ γενναίες που προσπαθείτε να βγάλετε άκρη με αυτή τη φάση της ζωής μας που η γιαγιά μου ονόμαζε «η αλλαγή». Έμαθα τελικά να μου αρέσει αυτός ο χαρακτηρισμός, αλλά νομίζω ότι η δική μου αγαπημένη έκφραση είναι «δεύτερη άνοιξη». Για να φτάσουμε όμως σ’ αυτή τη δεύτερη άνοιξη, πρέπει να απαλλαγούμε από ένα σωρό ανοησίες που μας κρατούν βυθισμένες στο τέλμα. Και είμαι εδώ για να βοηθήσω.
Θεώρησα σημαντικό να μοιραστώ κάποιες από αυτές τις ιστορίες μαζί σας, γιατί ελπίζω πως όλες θα αναγνωρίσετε ένα κομματάκι του εαυτού σας σε αυτό το βιβλίο. Θα ήθελα, ειλικρινά, αν νιώθετε μπερδεμένες, αν αναρωτιέστε αν βρίσκεστε σε περιεμμηνόπαυση ή σε εμμηνόπαυση, να ανοίξετε το βιβλίο, να διαβάσετε μερικές σελίδες και να πείτε «Αχ, είναι η δική μου περίπτωση».
Θέλω, λοιπόν, να πω σε όσες ανταποκρίθηκαν ότι σας ευχαριστώ πάρα πάρα πάρα πολύ. Είστε όλες υπέροχες και, πάνω από όλα, να ξέρετε ότι αυτά που είπατε ακούστηκαν. Οι ιστορίες σας, οι απορίες και οι εμπειρίες σας βρίσκονται στην καρδιά αυτού του βιβλίου.
Σάρον. Από πού να ξεκινήσω; Πριν από λίγα χρόνια, όταν άρχισα να έχω εξάψεις −εκ των υστέρων, όταν μπήκα σε περιεμμηνόπαυση−, έλεγα «το ελέγχω, δεν θα είναι και τόσο δύσκολο». ΠΟΣΟ ΑΔΙΚΟ ΕΙΧΑ; Τις περισσότερες φορές δεν ξέρω καν ποια είμαι... Οι εξάψεις, όσο χάλια κι αν είναι, είναι το πιο εύκολο σύμπτωμα αυτής της κατάρας. Θολωμένο μυαλό, ή μάλλον πιο σωστά, μυαλό πουρές. Δεν μπορώ να σκεφτώ, δεν μπορώ να μιλήσω, δεν μπορώ να κάνω τίποτα! Ειλικρινά, νιώθω σαν να έχω πάθει άνοια, σαν να έχει κατέβει ο γενικός διακόπτης.
Ήμουν πάντα οξυδερκής, εύστροφη, ευφραδής και τώρα αγωνίζομαι να γράψω ακόμα και το πιο απλό μήνυμα χωρίς να χάσω τον ειρμό (ευτυχώς που υπάρχει κι ο ορθογράφος!). Τα παιδιά μου είναι σε μεγάαααλη απελπισία, αλλά, πιστέψτε με, κανείς δεν είναι τόσο απελπισμένος όσο εγώ. Δεν ακούω καλά – εμβοές και οπτικός ίλιγγος (κάτι σαν να χόρευα βαλς επί ώρες ολόκληρες). Καταβάλλω προσπάθεια να κατανοήσω τις λέξεις που μου λένε και καμιά φορά χρειάζομαι λίγο χρόνο για να απαντήσω. Οι άλλοι νομίζουν ότι δεν τις ξέρω, αλλά είναι σαν να υπάρχει καθυστέρηση στη μετάδοση!!!
Κόπωση. Τεράστια κούραση σε όλο μου το σώμα και μια αποσύνδεση από την πραγματικότητα που (τώρα το συνειδητοποιώ) χειροτερεύει από τα αντικαταθλιπτικά που παίρνω τα τελευταία τρία χρόνια! Έχω αρχίσει σιγά σιγά να τα κόβω. «Καλημέρα, Σάρον! Καλώς όρισες πίσω στον κόσμο – ή σχεδόν».
Για να μη μιλήσω για τις αλλαγές στο σώμα μου: τεράστια κοιλιά, αρθρώσεις που καίνε, πόδια που πονάνε, δέρμα που δεν βλέπεται, μαλλί που μοιάζει με το «μαλλί της γριάς», πονοκέφαλοι, φαγούρα... και η λίστα δεν έχει τέλος. Αν ζούσα σε παλιότερη εποχή, θα με είχαν στείλει σε ίδρυμα.
Αντίθετα, επισκέφθηκα άπειρους γιατρούς, έκανα ένα σωρό εξετάσεις – φτιάχνοντας βασικά μόνη μου μια λίστα με πιθανές αιτίες. Οι περισσότερες ήταν πολύ δυσοίωνες, μερικές φορές έως τρομακτικές. Και κάθε φορά που αποκλειόταν άλλη μία αιτία εγώ ένιωθα ότι φαντάζομαι τα συμπτώματα αφού δεν βρισκόταν τίποτα συγκεκριμένο. Στο μεταξύ, η Σάρον, η δυνατή, η αστραφτερή, η «κοινωνική πεταλούδα», η επιτυχημένη, εξακολουθεί να μαραίνεται, εξακολουθεί να κρύβεται, εξακολουθεί να απελπίζεται.
Τελικά, κάτι αναγνώρισε ο παθολόγος μου. Μήπως είναι η ηλικία μου; Μήπως είναι εμμηνόπαυση; Και έτσι συζητήσαμε πώς θα μπορούσα να έχω κάποια βοήθεια. Τα πέντε πράγματα που με βοήθησαν είναι: 1. Ενδομήτριο σπιράλ για μείωση της αιμορραγίας. 2. Ορμονοθεραπεία. 3. Μείωση και τελικά διακοπή των αντικαταθλιπτικών. 4. Άσκηση. 5. Εσύ, Νταβίνα! (Σου στέλνω φιλιά)
Όχι, Σάρον, εσύ τα κατάφερες. Αγωνίστηκες και κατάφερες να έχεις τη βοήθεια που χρειαζόσουν. Και λυπάμαι, πραγματικά λυπάμαι, και εξοργίζομαι που σου πήρε τόσο πολύ χρόνο. Σ’ αγαπώ, Σάρον.
Σάρλοτ. Όλα ξεκίνησαν πριν από έναν χρόνο περίπου. Είμαι σαράντα έξι χρόνων, αλλά υπάρχουν μέρες που νιώθω εκατόν έξι. Είμαι καταβεβλημένη, χωρίς ενέργεια, και η αυτοκαταστροφική συμπεριφορά μου αποδόθηκε σε άγχος. Ήμουν γεμάτη αυτοπεποίθηση, δημιουργική, αλλά τώρα αφαιρούμαι εύκολα, δεν μπορώ να συγκεντρωθώ, χάνω την εστίαση. Η περίοδός μου έρχεται πλέον κάθε τέσσερις μήνες και είναι πολύ οδυνηρή. Θέλω να νιώσω ξανά ολοκληρωμένο άτομο.
Η ιστορία της Σάρλοτ είναι συγκλονιστική. Είναι σύντομη, αλλά νομίζω ότι όλες μπορούμε να ταυτιστούμε με όσα αισθάνεται. Με την επιθυμία της: «Θέλω να νιώσω ξανά ολοκληρωμένο άτομο». Σε ευχαριστώ που το μοιράστηκες μαζί μας, Σάρλοτ.
Σαζ. Ήμουν σαράντα δύο ετών και ξυπνούσα κάθε πρωί με ένα έντονο αίσθημα άγχους που δεν με εγκατέλειπε μέχρι την ώρα που έπεφτα να κοιμηθώ. Ήμουν τρομοκρατημένη και δεν είχα καμία σχέση με αυτό που ήθελα να είμαι. Ο παθολόγος μου είπε ότι είχα πάθει υπερκόπωση και ότι έπρεπε να ξεκουραστώ. Αλλά με δουλειά πλήρους απασχόλησης, δύο παιδιά και όσα πρέπει να γίνονται γενικότερα μέσα στη μέρα, η ανάπαυλα δεν βρισκόταν στην κορυφή των προτεραιοτήτων μου!
Ήξερα ότι ήταν κάτι παραπάνω από υπερκόπωση. Αλλά ποιος θα με άκουγε; Σε ποιον μπορούσα να απευθυνθώ; Το σώμα μου πονούσε, το κεφάλι μου πονούσε, η καρδιά μου πονούσε και η σχέση μου με τον άντρα μου και τα παιδιά μου γινόταν όλο και πιο δύσκολη. Προσπαθούσα όμως να κάνω υπομονή και να συνεχίζω. Βαθιά μέσα μου ήθελα να κουλουριαστώ σε μια γωνιά, να κλάψω και να εξαφανιστώ από τον κόσμο.
Αυτά τα συναισθήματα δεν υποχωρούσαν, χειροτέρευαν. Γιατί δεν μπορούσα να συγκεντρωθώ; Γιατί ήμουν συνεχώς κακόκεφη; Γιατί με πονούσαν οι αρθρώσεις ενώ ήμουν τόσο δραστήρια; Γιατί δεν μπορούσα να κοιμηθώ; Πάρα πολλές ερωτήσεις που έμεναν αναπάντητες.
Έπειτα από τρία χρόνια ταλαιπωρίας, ψυχικής και σωματικής, ο γιατρός συμφώνησε να μου χορηγήσει ορμονοθεραπεία και μέσα σε δέκα μέρες ήμουν μια διαφορετική Σαζ. Η Σαζ που της άρεσε να διασκεδάζει, να συναντά φίλους, να γελάει, να ενθουσιάζεται. Και, το κυριότερο, αφιέρωνα χρόνο στην υπέροχη οικογένειά μου, που μου είχε λείψει και την οποία είχα παραμελήσει τόσο καιρό. Υπέφερα σιωπηλά για πάρα πολύ καιρό. Όταν κοιτάζω φωτογραφίες στενοχωριέμαι, γιατί με βλέπω να κοιτάζω το κενό, χωρίς χαρά στο βλέμμα. Νιώθω σαν να έχασα τρία χρόνια από τη ζωή μου. Έχω την τύχη να ζω κοντά στη θάλασσα και κολυμπώ όποτε μπορώ.
Μισώ ακόμα και τη σκέψη ότι κάποια γυναίκα υποφέρει όσο υπέφερα εγώ. Μιλάω πια πολύ ανοιχτά για την πορεία μου, ώστε άλλες γυναίκες να δουν πώς θα μπορούσαν ίσως να αποφύγουν αυτή την ταλαιπωρία. Οι δικοί μου νόμιζαν ότι ήμουν απλώς κακόκεφη και λυπημένη, αλλά οι οικογένειες πρέπει να καταλάβουν ότι το να είσαι σε περιεμμηνόπαυση δεν είναι επιλογή! Είμαι πια σαράντα οκτώ ετών και το μόνο που εύχομαι είναι να είχα βρει νωρίτερα υποστήριξη και βοήθεια και να μην είχα υποφέρει σιωπηλά τόσο καιρό. Σήμερα γελώ περισσότερο, αγκαλιάζω την οικογένειά μου και εξακολουθώ να ζω κοντά στη θάλασσα, για τη μία περίπτωση που θα νιώσω ότι τρελαίνομαι!!!
Σαζ, σε ευχαριστώ πάρα πολύ για την ιστορία σου. Ταυτίζομαι πραγματικά μαζί σου όταν λες ότι κοιτάζοντας παλιές φωτογραφίες βλέπεις πόσο κενή, πόσο άδεια και ρηχή φαινόσουν. Εννοώ ότι και εγώ σε κάποιες φωτογραφίες παριστάνω την ευτυχισμένη και είναι ξεκάθαρο πόσο ψεύτικο ήταν. Είναι δύσκολο για τους δικούς μας, αλλά είναι δύσκολο ακριβώς επειδή δεν ξέρουν. Είναι, λοιπόν, σημαντικό να διαβάσουν και αυτοί αυτό το βιβλίο. Δεν χρειάζεται να το διαβάσουν ολόκληρο, μόνο λίγες από αυτές τις ιστορίες. Θα τους βοηθήσει να καταλάβουν ότι δεν είμαστε απλώς κακόκεφες και λυπημένες, αλλά ότι περνάμε κάτι εξαιρετικά τραυματικό και ότι, αν καταλάβουν, θα μας βοηθήσουν απίστευτα. Λυπάμαι πραγματικά που δεν είχες νωρίτερα βοήθεια και υποστήριξη, αλλά η ιστορία σου θα βοηθήσει κάποιες άλλες γυναίκες να την εξασφαλίσουν.
* * *
ΔΥΟ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ: Υποφέρουμε σιωπηλά τόσα χρόνια. Ήρθε η ώρα να μιλήσουμε, να ενημερωθούμε, να ξαναπάρουμε τον έλεγχο του σώματος και της ζωής μας. Μια επικαιροποιημένη, επιστημονικά τεκμηριωμένη έκδοση για την εμμηνόπαυση που γκρεμίζει μύθους, σπάει τα ταμπού και ανοίγει τον δρόμο ώστε να αντιληφθούμε τη δύναμη του γυναικείου σώματος. Μαρτυρίες γυναικών αποκαλύπτουν τις προσωπικές τους διαδρομές, βοηθώντας μας να συνειδητοποιήσουμε ότι η εμμηνόπαυση είναι διαφορετική για καθεμία μας – κι όμως όλες είμαστε συνδεδεμένες. Μια μεγάλη κοινότητα, ισχυρή, με γνώση, εμπειρία και αλληλεγγύη. Είναι το σώμα μας. Οφείλουμε στον εαυτό μας να αποκτήσουμε τις πληροφορίες, τη φροντίδα και τη δύναμη που μας αξίζουν, ώστε αυτή η περίοδος της ζωής να γίνει ένα όμορφο, συνειδητό ταξίδι. Δεν βγαίνουμε στο περιθώριο. Ζούμε τη δεύτερη άνοιξή μας. Η Εμμηνόπαυση είναι ο σύμμαχός μας σ’ αυτό το νέο κεφάλαιο της ζωής.
OI ΣΥΓΓΡΑΦΕIΣ: Η Davina McCall MBE (Νταβίνα ΜακΚολ) είναι συγγραφέας, παρουσιάστρια, ειδική σε θέματα φυσικής κατάστασης και μητέρα. Έχει πολλές τηλεοπτικές επιτυχίες στην τριαντάχρονη καριέρα της, με πιο πρόσφατες τις εκπομπές «The Masked Singer» (2020) και «My Mum, Your Dad» (2023). Για δέκα χρόνια ήταν παρουσιάστρια του «Big Brother» (2000), ενώ έχει παρουσιάσει τα «Brit Awards» (2001), το «Comic Relief» (2011) και τα τηλεοπτικά βραβεία «BAFTA» (2004). Η Davina είναι υπέρμαχος της βελτίωσης της φροντίδας που λαμβάνουν οι γυναίκες για την εμμηνόπαυση. Επίσης, είναι δημιουργός της πλατφόρμας ownyourgoalsdavina.com.
Η Dr Naomi Potter (Δρ Ναόμι Πότερ) έχει αφιερώσει την καριέρα της στην ευημερία των γυναικών. Έχοντας εκπαιδευτεί τόσο στη γενική ιατρική όσο και στη φροντίδα της εμμηνόπαυσης, είναι ειδικός στην ορμονική υγεία. Είναι ιδρύτρια της κλινικής Menopause Care, η οποία παρέχει στις γυναίκες ιατρικές συμβουλές και θεραπείες για την εμμηνόπαυση. Μέσα από το έργο της, η Dr Potter έχει καθιερωθεί ως αξιόπιστη φωνή, προσφέροντας στις γυναίκες εξειδικευμένες γνώσεις αλλά και υποστήριξη σε μία από τις πιο μεταμορφωτικές περιόδους της ζωής τους.
ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ
ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Το βιβλίο, «Εμμηνόπαυση: Ένας αισιόδοξος οδηγός για τη δεύτερη άνοιξη της γυναίκας» της Davina McCall (μετάφραση Γιάννα Σκαρβέλη, Εκδόσεις Μίνωας), κυκλοφορεί στις 31 Ιανουαρίου
Οι λέσχες ανάγνωσης γίνονται η πιο όμορφη αφορμή για νέες γνωριμίες, συζητήσεις και έμπνευση στην πόλη
Θλίψη στον κόσμο των γραμμάτων για την απώλεια της σπουδαίας μεταφράστριας
Μια προσωπική συζήτηση μακριά από την επικαιρότητα για το οικονομικό-πολιτικό σκηνικό της μεταπολεμικής Ελλάδας και το αύριο της χώρας. Αφορμή το νέο του βιβλίο, «Ελλάδα 1953-2024 - Χρόνος και Πολιτική Οικονομία».
Οι σέκτες, οι αιρέσεις, οι απόκρυφες ομάδες ασκούν πάντα μια γοητεία στην ανθρώπινη φύση. Είναι το μυστήριο πίσω από την κλειστή πόρτα. Το απαγορευμένο.
Ένα βιβλίο που μας καλεί να ξανασκεφτούμε τι σημαίνει μάθηση
Η ελευθερία δεν είναι αφηρημένη ιδέα. Είναι η απουσία φόβου. Κι αυτό, τελικά, είναι το πιο δύσκολο πράγμα στον κόσμο.
Το 3,5% στους δρόμους του Ιράν: Σχολιασμός με αφορμή το βιβλίο του Marcel Dirsus, «Πώς ανατρέπονται οι τύραννοι» (Εκδόσεις Μίνωας)
Όσα συμβαίνουν στη Μέση Ανατολή και επ' ουδενί δεν περιορίζονται εκεί
Τα εκατό δωμάτια ενός βιβλίου
«Το βιβλίο αποτελεί ένα δημοσιογραφικό και πολιτικό οδοιπορικό»
Η μετάφραση του Παπαδιαμάντη ξεκίνησε το 1889
Ο συγγραφέας μιλάει στην Athens Voice για αθηναϊκές ιστορίες με ρεαλισμό και φαντασία
Τι συμβαίνει όταν μια σαρανταπεντάρα επιτυχημένη συγγραφέας αποφασίζει να κάνει μια ανατροπή στη ζωή της και να αναζητήσει μια νέα μορφή ελευθερίας;
Ένα φωτογραφικό οδοιπορικό στον κόσμο των πάγων, των ανθρώπων της Γροιλανδίας και ενός τοπίου που αλλάζει για πάντα
Ο συγγραφέας και ιστορικός μιλάει για τον Φρίντριχ Νίτσε, τον Ζαρατούστρα και την κληρονομιά του ονόματός του
Η δικαιοσύνη δεν είναι υπόθεση συναισθήματος, είναι αρχιτεκτονική.
Όψεις της πόλης, αναμνήσεις, πράγματα που συνέβησαν παλιά, και πράγματα που συμβαίνουν σήμερα γύρω μας
Έχετε δει 20 από 200 άρθρα.