Δημήτρης Μητροπάνος - Βαδίζουμε μαζί στον ίδιο δρόμο: το βιβλίο του Θανάση Κ. Κάππου κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Αλήθεια
«Γεννήθηκα στα Τρίκαλα, στην Αγία Μονή. Σε μια γειτονιά που ήμασταν φτωχοί κι όλοι γύρω μας ήταν φτωχοί. Περνούσαμε όμως καλά. Όλοι και πάντα μαζί», είχε πει κάποτε ο σπουδαίος Δημήτρης Μητροπάνος σε μια τηλεοπτική εκπομπή.
Ντόμπρος και λαϊκός, με την καλή έννοια, μπήκε στα σαλόνια αλλά ποτέ δεν μεγαλοπιάστηκε, με την κακή έννοια. Στη ζωή του μεγάλου αυτού τραγουδιστή αναφέρεται το βιβλίο του Θανάση Κ. Κάππου «Δημήτρης Μητροπάνος - Βαδίζουμε μαζί στον ίδιο δρόμο», μέσα από σπάνιες συνεντεύξεις και σπονδυλωτές ιστορίες ανθρώπων που έζησαν τον Μητροπάνο από κοντά.
Ο Βασίλης Κωνσταντίνου, ο βετεράνος τερματοφύλακας του Παναθηναϊκού και καλός φίλος του Μητροπάνου, θυμάται την ιστορία που μια μέρα ο τραγουδιστής, μαζί με έναν κολλητό του, πήγαν με τα πόδια από το Σύνταγμα μέχρι τον ιππόδρομο που τότε ήτανε στο Φάληρο, μοιράζοντας χιλιάρικα σε όποιον είχε ανάγκη. Τις επόμενες ημέρες έβρισκαν στα αυτοκίνητά τους σημειώματα που έγραφαν «Ευχαριστούμε» και «Είστε μοναδικοί» – τους είχαν ψάξει και τους είχανε βρει.
Αυτός ήταν, μεταξύ άλλων, ο Δημήτρης Μητροπάνος, ο «τελάλης ονείρων», όπως τον αποκαλεί ο Άρης Σκιαδόπουλος, ο «Νυχτερινός επισκέπτης» της ελληνικής τηλεόρασης. «Ο Μητροπάνος βαθιά μέσα του ήξερε. Χωρίς εκείνες τις φιοριτούρες που κάνουν να μοιάζουν καρικατούρες οι “μεγάλοι”. Οι δήθεν, οι “διάσημοι”, οι ξένοι προς τον κόσμο… Κι όλα αυτά σε μια εποχή ταραγμένη, που ο νικητής είχε το “πάνω χέρι” και το φρόνημά του όριζε τα πάντα. Ό,τι διαφορετικό ήταν εξ ορισμού κατακριτέο και επιλήψιμο. Όμως ο Δημήτρης από τα μικράτα του έδειξε τα “δόντια” του σημειώνοντας μικρές νίκες, έστω στα σημεία…» λέει ο Σκιαδόπουλος.
Για τον Μητροπάνο μιλούν πολλοί. Ο Κούδας, ο Αϊδινίου, ο Κουσουλάκης, ο Κελεσίδης, ο Χαλκιάς, ο Λεοντής, ο κομμουνιστής Νίκος Μαραγκουδάκης. Αλλά κι ένα παλιό γκαρσόνι: «Έρχεται ένα βράδυ στο παλιό “Στορκ”, που αργότερα έγινε η μουσική σκηνή “Μύλος”, στο τέρμα της Πατησίων, να δει τη Γλυκερία που τραγουδούσε. Με τον μπουζουξή της το προηγούμενο διάστημα είχαν κάνει συναυλίες και κάποιες δουλειές μαζί. Κάθεται στα μπροστινά τραπέζια που σέρβιρα εγώ. Τι μου έκανε εντύπωση; Πως για Μητροπάνος ήταν απλός, λαϊκός, προσηνής και καταδεκτικός. Ένας δικός μας άνθρωπος».
Info: Το βιβλίο «Δημήτρης Μητροπάνος - Βαδίζουμε μαζί στον ίδιο δρόμο», από τις εκδόσεις Αλήθεια, χαριτολογώντας συστήνεται και ως «φάντασμα», μια και δεν θα το βρείτε στα βιβλιοπωλεία, αλλά μόνο παραγγέλνοντάς το ηλεκτρονικά. Μπορείτε να το κάνετε και από εδώ:alitheia.publications@gmail.com
Ο Νικολό Αμανίτι εξετάζει τη δύναμη της δημόσιας εικόνας και τις συνέπειες της έκθεσης, ενώ η Τζούλια Καμινίτο στρέφει το βλέμμα στις αόρατες πληγές που διαμορφώνουν έναν άνθρωπο πολύ πριν αποκτήσει τη δική του φωνή
Η συγγραφέας μιλά για το νέο της ψυχολογικό θρίλερ, τη δημιουργική εμμονή, τη μοναξιά, την επινόηση και το σκοτεινό βλέμμα που μπορεί να αλλάξει τα πάντα
Ο γερμανός συγγραφέας αφηγείται τη στιγμή που αποφάσισε να γίνει ποιητής, μιλά για την τέχνη της αφήγησης, τα πρότυπα για τους χαρακτήρες του, τη ζωγραφική.
Η Μαίρη Σιάνη-Ντέιβις στο βιβλίο «Έντιμος εμπορία» γράφει για μια γενιά που γεννήθηκε πριν από τον πόλεμο αλλά τον πρόλαβε, όπως και τον Εμφύλιο, στην πιο τρυφερή της ηλικία
Με αφορμή το νέο του βιβλίο, «Η ανάγκη της εμψύχωσης», ο ομότιμος καθηγητής Πολιτισμού και Επικοινωνίας μιλά για τη σύγχρονη εποχή της ψυχικής κόπωσης και της εσωτερικής παραίτησης.
17°
