Ιωάννα Κουτσόγιωργα: Αυτά που αγαπήσαμε

Ένα βιβλίο που δεν περιορίζει την οπτική του μόνο μέσα στις ζωές των ηρώων του αλλά προσπαθεί να συμπυκνώσει μέσα του ένα κομμάτι της ελληνικής ιστορίας. Η Μάρθα, ο Κώστας, ο Βαγγέλης, η Λένα και η Έλσα, παιδιά της ελληνικής δεκαετίας του ’60, ονειρεύονται, ερωτεύονται, απογοητεύονται, σπουδάζουν, ταξιδεύουν, ενηλικιώνονται. Άλλοτε προσαρμόζονται στις συνθήκες και τον τρόπο ζωής που τους επιβάλλουν η μοίρα τους ή οι κανόνες του τόπου τους, άλλοτε όμως όχι. Επιλέγοντας τι θα κρατήσουν και τι θα αφήσουν, οι ήρωες και οι ηρωίδες της Ιωάννας Κουτσόγιωργα ζουν βίους που τέμνονται, αλλάζουν αντιλήψεις και τρόπους ζωής, ανταμώνουν σε μελαγχολικές επαρχίες ή βοερές και γοητευτικές μητροπόλεις και περιπλέκονται σε ερωτικές ιστορίες με αίσιο ή όχι τέλος.

Στο «Αυτά που αγαπήσαμε» οι χρόνοι, οι αποστάσεις, τα φιλιά και οι έρωτες, οι χωρισμοί και τα ξανανταμώματα συμβαίνουν μέσα σε μια επική αφήγηση, αφού η Ιωάννα Κουτσόγιωργα ξεκινά την ιστορία της λίγο πριν τη χούντα των Συνταγματαρχών και την τελειώνει καταμεσής των διαδηλώσεων για τη Μακεδονία. Σε αυτόν τον καμβά της μακρο-ιστορίας εξελίσσονται οι ζωές τους, σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Πάτρα και Αμερική, όπου η συγγραφέας μπλέκει τη σάγκα της σχέσης τους φροντίζοντας εντέχνως να κινείται μεταξύ λαϊκού πολιτισμού, όπως τον αναμεταδίδουν τα τραγούδια με τη Μοσχολιού, και υψηλής αισθητικής. Από τον Ταρτούφο του Μολιέρου που παρακολουθεί η θεατρόφιλη Μάρθα ως τους Beatles και τη Διαγώνιο του Ντίνου Χριστιανόπουλου, η Κουτσόγιωργα δουλεύει με υλικά από όλο το πολιτικό και καλλιτεχνικό background των εποχών που αλλάζουν και αναδιατάσσουν στην ουσία άθελα ή ηθελημένα τη ζωή των πρωταγωνιστών. Τι έχει διάρκεια; Τι καθορίζει τις επιλογές μας, μας κάνει καλύτερους και πιο αποφασισμένους ή μας παγιδεύει σε αδιέξοδα που μπλοκάρουν την πορεία μας, για το σημείο που ο καθένας μας αποκαλεί ευτυχία;

Αναμφίβολα ένα πολύ τρυφερά στοχαστικό μυθιστόρημα, γραμμένο με όρους επικής αφήγησης, που άνετα θα μπορούσε να προσφέρει πρώτη ύλη για μια τηλεοπτική ή κινηματογραφική μεταφορά του, αφού οι χρόνοι εναλλάσσονται ταχύτατα, η πλοκή διαθέτει απανωτές επιστρώσεις ερώτων όπου ο συναρπαστικά πυκνός ρυθμός της Κουτσόγιωργα καταφέρνει συνεχώς να διατηρεί διαύλους επικοινωνίας μεταξύ των, ως το πολυθρύλητο χάπι εντ. Να το βάλετε στα αναγνωστικά «πρέπει» του καλοκαιριού και των διακοπών σας; Από εμένα ένα μεγάλο ναι.