«Ερασιτέχνες δολοφόνοι» εξομολογούνται και προκαλούν ανατριχίλα

Οκτώ «Ερασιτέχνες δολοφόνοι». Οκτώ άνθρωποι της διπλανής πόρτας που βάφουν μέσα σε μια στιγμή τα χέρια τους με αίμα και προσπαθούν να βαδίσουν στο μονοπάτι της ζωής τους με τις Ερινύες να τους καταδιώκουν ανελέητα. Οκτώ οικείες φυσιογνωμίες που περνούν αναπάντεχα τη λεπτή διαχωριστική γραμμή που βρίσκεται ανάμεσα στη λογική και την παράνοια και δίνουν το έναυσμα στη δυνατή πένα του Λευτέρη Μπούρου να αποτυπώσει την αλήθεια τους, τις μύχιες σκέψεις τους, τις ιδιότυπες επιθυμίες τους, τα πιο αποτρόπαια μυστικά τους. Γιατί «...ποιος λογικός άνθρωπος γίνεται δολοφόνος στα καλά καθούμενα»;

Μια συλλογή αλλιώτικη. Μια συλλογή από ιστορίες εγκλημάτων που προκαλούν σοκ, συγκίνηση, ανατριχίλα. Μια συλλογή διηγημάτων διαφορετικής έκτασης, διαφορετικής έντασης, διαφορετικής ενέργειας, που πηγάζουν όμως από το συγγραφικό ταλέντο του δημιουργού τους και κατορθώνουν να παίξουν με το μυαλό του αναγνώστη, να προκαλέσουν τριγμούς στη συνείδησή του, να δοκιμάσουν τα όρια των αντοχών του. Και όλα αυτά μέσα σε λίγες σελίδες. Χωρίς περίσσευμα λέξεων, χωρίς οικονομία λόγου. Με θαυμαστή ισορροπία και μια εξαιρετική επιλογή φράσεων που αφήνουν περιθώρια στη φαντασία, στο μυστήριο και στο συναίσθημα να πάρουν τη σκυτάλη και να μεγαλουργήσουν.

Με έξυπνους τίτλους που δίνουν το στίγμα από την αρχή, οι ερασιτέχνες δολοφόνοι εξομολογούνται. Τα πάντα. Χωρίς περιστροφές, εξωραϊσμούς, δικαιολογίες και ελαφρυντικά. Ξεγυμνώνουν την ψυχή τους. Ο «Μαύρος γάτος» αφηγείται μια ιστορία απλή, καθημερινή, από εκείνες τις δεκάδες που φτάνουν στα αυτιά του καθενός καθημερινά και αγγίζουν τα όρια της μυθοπλασίας. Κλείνει το μάτι στον αναγνώστη, φλερτάρει με τα όρια που αμφισβητούνται από τον θεό Έρωτα και που αργά και βασανιστικά μπορούν να οδηγήσουν στη δίψα για εκδίκηση και στις πιο ακραίες αποφάσεις. «Ο Μίμος», ένα συγκλονιστικό γράμμα σε μια μητέρα, ένα τρομακτικά δυνατό κείμενο που συνθλίβει κάθε άμυνα, που αγγίζει την καρδιά, που προβάλλει με ευαισθησία τα δύσβατα μονοπάτια που ακολουθεί το μυαλό των ψυχικά διαταραγμένων ανθρώπων. «Λυδία»: τα όνειρα συνθλίβονται μέσα σε μια στιγμιαία λάμψη. Ένα αιματοκύλισμα, μια αγάπη, ένας έρωτας, ένας συρμός, και η πραγματικότητα που οδηγεί ξαφνικά στην τρέλα. «Ο άνθρωπος του Βάλτου» όπου οι δοξασίες και οι δεισιδαιμονίες που ακόμη και σήμερα κυριαρχούν στα χωριά του τόπου μας, συγκρούονται με τη δύναμη των βιβλίων και τον θησαυρό που κρύβουν μέσα τους. Οι αστικοί μύθοι και οι αμαρτίες των παλαιότερων ξυπνούν το τέρας που κρύβει ο καθένας μέσα του και δίνουν νόημα στο οφθαλμόν αντί οφθαλμού.

Η θρησκεία στο επίκεντρό της εξομολόγησης του «Αιρετικού», η εξερεύνηση και η περιέργεια αμύνονται της πίστης και των δογμάτων σε ένα κείμενο που γυρίζει τον χρόνο στο 1591μ.Χ. δίνοντας μια άλλη διάσταση στο «έγκλημα». «Ποιος μίλησε;» Σε ποιον; Μια κούκλα που περνάει από γενιά σε γενιά και η αρχή του τέλους είναι εδώ: ένας αλκοολικός και μια εγγαστρίμυθος ζουν στα άκρα μια μεταφυσική εμπειρία σε μια απόκοσμη και ζοφερή ατμόσφαιρα όπου κανείς δεν μπορεί να ελέγξει τι θα συμβεί το επόμενο λεπτό. Μια «Άγια νύχτα» στη σκοπιά στοιχειώνει το βλέμμα και παίζει με τους φόβους και τα πνεύματα −που περιφέρονται ζητώντας τη λύτρωση− οδηγώντας στον θάνατο αθώες ψυχές. Στο τέλος, «Η μέρα που έγινα δολοφόνος» κατορθώνει να δώσει μια διαφορετική χροιά στο σύνολο του ανατρεπτικού αυτού και αντιφατικού συνονθυλεύματος ιστοριών επιστρατεύοντας το καυστικό χιούμορ και τις αλληγορίες του σύγχρονου τρόπου ζωής.

Ο Λευτέρης Μπούρος, υιοθετώντας την πρωτοπρόσωπη αφήγηση, κατόρθωσε να σκιαγραφήσει με καθαρές γραμμές τους πρωταγωνιστές των ιστοριών του και να αφεθεί στην ψυχοσύνθεση του καθενός ξεχωριστά, να αφουγκραστεί τις ανάγκες του, να κατανοήσει τα κίνητρα των πράξεών του και να τα αποδώσει με απλότητα, αμεσότητα και πειστικότητα στο χαρτί. Δεν εκμεταλλεύτηκε ούτε λεπτό τους ήρωές του για να αναδείξει τη δυναμική της γραφής του, σεβάστηκε τις ιδιαιτερότητές τους και απογείωσε τις συναισθηματικές συγκρούσεις τους και την εσωτερική τους πάλη. Κοινό χαρακτηριστικό όλων των ιστοριών είναι η βαθμιαία κλιμάκωση της έντασης με αποκορύφωμα τα συγκλονιστικά φινάλε που αφήνουν αποσβολωμένο τον αναγνώστη με την καρδιά σφιγμένη και την ανάσα κοφτή. Σαν να ανοίγει ξαφνικά μια κρυφή καταπακτή κάτω από τα πόδια του και να αιωρείται για δευτερόλεπτα στο κενό πριν προσγειωθεί ανώμαλα στη σκληρή, αμείλικτη πραγματικότητα. Αυτόνομες αστυνομικές ιστορίες γεμάτες μυστήριο, αγωνία και αποχρώσες ενδείξεις που παίζουν με το μυαλό και το διαπερνούν σαν ηλεκτρικό ρεύμα.

Οκτώ ιστορίες όπου η φρίκη, η αγάπη, ο έρωτας, ο τρόμος, ο φόβος, ο πόνος, η απώλεια, το δάκρυ, η πίστη, τα ήθη, τα στερεότυπα, οι θρύλοι, γίνονται ένα κουβάρι που, καθώς ο αναγνώστης το ξετυλίγει, αφήνει μια πικρή αλλά σαγηνευτική αίσθηση.