Ο γερόλυκος του νουάρ ξαναχτυπά, πιο ώριμος από ποτέ. Παρά την επιτυχία, την αφοσίωση του αναγνωστικού κοινού, την ευρεία κριτική αποδοχή, η φλέβα της δημιουργίας συνεχίζει να πάλλεται επίμονα μέσα του. «Ο λευκός ποταμός φλέγεται» είναι η πιο απαιτητική και συναρπαστική δουλειά του John Verdon. Πρόκειται για το πλέον κοινωνικά αφυπνισμένο έργο του, καθώς διαλέγει ένα σύγχρονο θέμα έντονων πολιτικών προεκτάσεων, που αποδίδει με έντονα χρώματα την κατάσταση που ζούμε σήμερα.
Ο ντετέκτιβ Ντέιβ Γκάρνεϊ συνεχίζει να είναι ο ήρωας στο καινούργιο αυτό μυθιστόρημα, όπως και στα προηγούμενα διεθνή best seller του John Verdon, «Σκέψου έναν Αριθμό», «Κράτα τα Μάτια σου Κλειστά», «Άσε το Διάβολο Ήσυχο», «Ο Πίτερ Παν πρέπει να Πεθάνει» και «Η Λίμνη των Λύκων», τα οποία κυκλοφορούν στα ελληνικά από τις εκδόσεις Διόπτρα. O Ντέιβ Γκάρνεϊ, βετεράνος του τμήματος ανθρωποκτονιών της Αστυνομίας της Νέας Υόρκης, ο οποίος έχει αποσυρθεί στην αγροικία που μοιράζεται με τη σύντροφό του Μάντλιν, δεν παύει να φλερτάρει με τη δράση. Έχει άλλωστε αφιερώσει είκοσι πέντε ολόκληρα χρόνια σε μια σταδιοδρομία που λιτά διατυπώνει ως «αυτοεκπλήρωση μέσω έρευνας». Ο Γκάρνεϊ είναι ο αρχετυπικός ντετέκτιβ και το μυστήριο είναι η δουλειά του.
Στη νέα υπόθεση του βιβλίου «Ο λευκός ποταμός φλέγεται», τα μυστήρια συσσωρεύονται επιτακτικά όταν ο Γκάρνεϊ καλείται να ξεδιαλύνει το χάος που επικρατεί στο Γουάιτ Ρίβερ. Όπου, διαδηλώσεις μαίνονται όλη την εβδομάδα για την επέτειο ενός χρόνου από τον θάνατο ενός μαύρου αυτοκινητιστή σε μπλόκο της αστυνομίας. Η επέτειος σημαδεύεται από τον πυροβολισμό ενός λευκού αστυνομικού, ο οποίος πάσχιζε να εμποδίσει μια φυλετική σύγκρουση να ξεφύγει από κάθε έλεγχο. Το θανάσιμο τραύμα στο κεφάλι προκαλεί ελεύθερος σκοπευτής, στοιχείο που μαρτυρά έγκλημα προσχεδιασμένο.
Η κατάσταση στο Γουάιτ Ρίβερ εκτροχιάζεται ολοκληρωτικά, καθώς σημειώνονται κι άλλοι φόνοι που μοιάζουν με αντίποινα. Η πολιτικά και κοινωνικά φορτισμένη ατμόσφαιρα, ανεβάζει επικίνδυνα τη θερμοκρασία στην πόλη. Όταν ο Γκάρνεϊ αμφισβητεί τα αίτια αυτής της αιματοχυσίας και εστιάζει στα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά κάθε φόνου, η αποστολή του ξαφνικά ανακαλείται.
Εκείνος όμως αρνείται να παραιτηθεί από την υπόθεση. Ακολουθεί επικίνδυνα μονοπάτια που απειλούν να ξεσκεπάσουν μια ασύλληπτη πλεκτάνη, αποκαλύπτοντας ότι τίποτε στο Γουάιτ Ρίβερ δεν είναι όπως φαίνεται…
«Δυνατό, αμφιλεγόμενο, επίκαιρο», όπως το περιγράφει ο ίδιος ο συγγραφέας, το νέο αστυνομικό μυθιστόρημα «Ο λευκός ποταμός φλέγεται» απογειώνει σε υψηλότερα επίπεδα την πρόζα του John Verdon. Πώς κατορθώνει άραγε να αφηγείται με ολοένα μεγαλύτερη δεινότητα από βιβλίο σε βιβλίο; Σε συνέντευξή του στην Athens Voice, o διάσημος μυθιστοριογράφος προσφέρει διαφωτιστικές όψεις του συναρπαστικού μυαλού του: «Το πιο σημαντικό στοιχείο στην εξέλιξη μιας ιστορίας είναι οι συγκρούσεις και οι αντιθέσεις, σε κάθε σκηνή, σε κάθε σελίδα. Χωρίς συγκρούσεις, δεν υπάρχει ένταση. Με συγκρούσεις, υπάρχει πάντα ένταση».
Οι συγκρούσεις και οι εντάσεις περισσεύουν στο «Ο λευκός ποταμός φλέγεται», ένα έργο που αποθεώθηκε από την παγκόσμια κριτική, με σχόλια που κυμαίνονται από τον θαυμασμό στην ανεπιφύλακτη λατρεία: «Οι ιστορίες του ντετέκτιβ Ντέιβ Γκάρνει είναι τόσο διάσημες γιατί συνδυάζουν ιδανικά τα αιχμηρά κοινωνικά σχόλια των νουάρ αστυνομικών μυθιστορημάτων με την αδιαμφισβήτητη απόλαυση που προσφέρουν τα κλασικά whodunit μυστήρια» - Κirkus.
«Είναι πάντα απολαυστικό να παρακολουθείς ένα κοφτερό μυαλό να επιδίδεται στην επίλυση ενός δύσκολου γρίφου, ιδίως όταν πρόκειται για τον δαιμόνιο ντετέκτιβ Ντέιβ Γκάρνεϊ στα αριστοτεχνικά αστυνομικά μυστήρια του John Verdon» - The New York Times.
«Ο λευκός ποταμός φλέγεται» είναι ένα πραγματικά πρωτότυπο, κοινωνικά φορτισμένο μυστήριο, ένα αστυνομικό μυθιστόρημα ουσίας για όσους αγαπούν τα βιβλία που στις σελίδες τους κυλούν οι δυνατότερες συγκινήσεις.
Μια συζήτηση με αφορμή την κυκλοφορία του βιβλίου «Η νέα παγκόσμια τάξη, το δίκαιο της ισχύος» που συνέγραψε με τον καθηγητή και διεθνολόγο Κωνσταντίνο Φίλη
Δεν υπάρχει πιο δραματική πλοκή από το ίδιο το ανθρώπινο είδος. Γεννιέται ατελές, ζει ανάμεσα σε άλλους ατελείς, γερνά και πεθαίνει. Η Στράουτ δεν προσπαθεί να το εξηγήσει ούτε να το παρηγορήσει. Το καταγράφει.
17°
