7 απαγορευμένα ανά τους αιώνες βιβλία, για να διαβάσεις.
Περνάμε έξι χρόνια στο δημοτικό και άλλα έξι σε γυμνάσιο και λύκειο, διαβάζοντας βιβλία. Μας προετοιμάζουν για την κοινωνία και αργότερα αποτελούν πηγή ψυχαγωγίας και προβληματισμού. Υπάρχουν πολλά βιβλία όμως που κινδύνευσαν και κινδυνεύουν ακόμη και σήμερα, να μη φτάσουν στα χέρια μας λόγω λογοκρισίας. Ακολουθούν 7 απαγορευμένα βιβλία, για να κρίνετε εσείς, αν θέλετε να τα διαβάσετε ή όχι.
«Ρεμπέτικα Τραγούδια» του Ηλία Πετρόπουλου.
Πρόκειται για ένα λεξικό της αργκό που χρησιμοποιούσαν οι ρεμπέτες. Έναν οδηγό για τον «υπόκοσμο» της περιόδου, που επιτρέπει σε αυτόν που το θέλει, να ταξιδέψει στα βάθη της λαϊκής κουλτούρας, όπως αναπτύχθηκε λίγο πριν ξεκινήσει ο 20ος αιώνας. Στις 23 Απριλίου του 1969 ο Πετρόπουλος καταδικάστηκε σε 5μιση μήνες φυλάκισης λόγω της έλλειψης σεμνότητας που εμφάνιζε το έργο. Κατηγορήθηκε για περιύβριση της δημόσιας αρχής, περιύβριση του εμβλήματος των βασιλέων και δημόσια κακόβουλη καθύβριση της ορθόδοξης εκκλησίας.
«Καλιαρντά» του Ηλία Πετρόπουλου.
Άλλη μία μελέτη του Ηλία Πετρόπουλου η οποία απαγορεύτηκε επειδή «προσβάλλει τη δημόσια αιδώ». Τα καλιαρντά είναι η αργκό που χρησιμοποιούσαν οι ομοφυλόφιλοι κατά το 1940, για να μην γίνονται αντιληπτοί από τον περίγυρο. Είναι μία γλώσσα που επηρεάστηκε αρκετά από τα τουρκικά, τα ιταλικά, τα γαλλικά και τη γλώσσα των Ρομά. Το 1972 Ο Πετρόπουλος φυλακίστηκε από τη Χούντα και για αυτό του το βιβλίο.
«Η φιλοσοφία στο Μπουντουάρ» του Μαρκησίου Ντε Σαντ
Όπως και αρκετά άλλα, το βιβλίο χαρακτηρίστηκε «άσεμνο» και η κατάσταση έφτασε στο σημείο να φυλακιστούν οι Έλληνες εκδότες του, το 1982. Ο Μαρκήσιος Ντε Σαντ απαγορεύτηκε σε αρκετά μέρη του κόσμου λόγω της χυδαίας γλώσσας του και των ακραίων ερωτικών πράξεων που περιγράφει.
«Η φάρμα των ζώων» του Τζωρτζ Όργουελ
«Η φάρμα των ζώων» αποτελεί μία αλληγορία για τη Σοβιετική Ένωση. Γράφτηκε το 1945 και ήταν απαγορευμένη η κυκλοφορία της στη Σοβιετική Ένωση μέχρι το 1980. Πρόκειται για μία κοινωνία όπου τα ομιλούντα ζώα μίας φάρμας αποφασίζουν να επαναστατήσουν μη ανεχόμενα την κακομεταχείριση από τους ανθρώπους – αφεντικά. Έχει επίσης απαγορευτεί στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα λόγω των ομιλούντων γουρουνιών που αντίκεινται στις αξίες του ισλαμισμού.
Η «Λολίτα» είναι ένα βιβλίο που καταφέρνει να προβοκάρει έντονα τον αναγνώστη. Πραγματεύεται την εμμονή ενός μεσήλικα καθηγητή λογοτεχνίας με την δωδεκάχρονη κόρη της σπιτονοικοκυράς του. Εφόσον ακόμη και σήμερα το βιβλίο καταφέρνει να προκαλεί αντιδράσεις, δεν είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς τι συνέβη όταν πρωτοεκδόθηκε, το 1955. Αρκετές χώρες μεταξύ των οποίων η Γαλλία, η Αγγλία, η Αργεντινή και η Νέα Ζηλανδία απαγόρευσαν άμεσα το βιβλίο. Παρά τις περιπέτειες που είχε με τη δικαιοσύνη, το βιβλίο κατάφερε να γοητεύσει πολλούς από τους κριτικούς της λογοτεχνίας. Πλέον θεωρείται ένα κλασικό βιβλίο για τους λάτρεις της λογοτεχνίας.
«Οδυσσέας» του Τζέιμς Τζόυς
Ο Τζέιμς Τζόυς κλείνει το μάτι στον Όμηρο μιλώντας για έναν σύγχρονο Οδυσσέα και τις περιπέτειές του στο Δουβλίνο. Αποτελεί το βιβλίο που σηματοδοτεί τη μοντέρνα λογοτεχνία. Αν και γενικά έγινε δεκτό με διθυραμβικές κριτικές, υπήρξε ένα ίδρυμα στη Νέα Υόρκη που αντιστάθηκε στις «σειρήνες» του Οδυσσέα. Η «The New York Society for the Suppression of Vice» (Κοινωνία της Νέας Υόρκης για την Καταστολή της Φαυλότητας) δεν επέτρεψε την κυκλοφορία του βιβλίου στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, ενώ μάλιστα η Ταχυδρομική Υπηρεσία των Ηνωμένων Πολιτειών συχνά πυκνά έκαιγε τα όσα αντίτυπα έπεφταν στα χέρια της. Το 1933 κατάφερε να εκδοθεί και στη Νέα Υόρκη.
«Ο τσελεμεντές του αναρχικού» του Γουίλιαμ Πάουελ
Ουσιαστικά, το βιβλίο είναι ένα εγχειρίδιο για τρομοκρατία. Περιλαμβάνει πληροφορίες για το πώς φτιάχνει κανείς όπλα και πώς θα μπορούσε να χειριστεί εργαλεία με σκοπό εγκληματικές ενέργειες. Φυσικά ο όρος τσελεμεντές δεν είναι παράταιρος αφού το βιβλίο περιλαμβάνει αρκετές μαγειρικές συνταγές με σταθερό υλικό το «χόρτο». Ο Πάουελ μετάνιωσε για το βιβλίο και το χαρακτήρισε «προϊόν θυμού». Μάλιστα ζήτησε να σταματήσει να επανεκδίδεται, αφού το βιβλίο συνδέθηκε με αρκετές τρομοκρατικές, αιματηρές επιθέσεις. Όπως είναι λογικό απαγορεύτηκε σε πολλά σχολεία της Αμερικής και της Ευρώπης.
Ντιπ τίποτα δεν μου έμαθαν οι έρωτες, εμένα προσωπικά – αλλά στη Δήμητρα Ζάφειρα έμαθαν διάφορα πράγματα, τα οποία μοιράζεται μαζί μας με το χρήσιμο, τελικά, βιβλίο της.
Με το μυθιστόρημα «Η Βιβλιοθήκη των Ανήσυχων Κόσμων» συμμετέχει ενεργά στη συζήτηση για τα οφέλη και τους κινδύνους της τεχνητής νοημοσύνης και προσφέρει άφθονο υλικό για σκέψη
17°
