● Σαν πολυκαιρισμένη νταλίκα μπλοκαρισμένη σε ανηφόρα, με κοτρόνες στις ρόδες για μην καταπλακώσει τους μποτιλιαρισμένους πίσω της, με παρατημένες σακαράκες τριγύρω, ερείπια ενός τρόπου ζωής που χάθηκε οριστικά... Η εικόνα της Ελλάδας στο άνοιγμα του «Ανώνυμοι χρεοκοπημένοι» του Χριστόφορου Κάσδαγλη (Καστανιώτης). Ένας εχέφρων αριστερός ανατέμνει την κρίση κι επιχειρεί να ανατρέψει κάποια εξωφρενικά κλισέ για μας. Διαβάζουν οι δανειστές μας ελληνικά;
● Για άλλους ψευδοφιλόσοφος που τσαλαβουτάει στα πιο διαφορετικά γνωστικά πεδία, για άλλους λαμπρό μυαλό με το χάρισμα της σύνθεσης, ο Ελβετός Αλέν ντε Μποτόν ετοιμάζει μια ιστοσελίδα που θα προσφέρει ό,τι υπόσχεται ο τίτλος της: «Better porn»! Νέοι ορίζοντες για τους ενοχικούς καταναλωτές πορνό. Στον ευρωπαϊκό τύπο, πάντως, η ειρωνεία πάει σύννεφο.
● Εντωμεταξύ το Μεταίχμιο ξανατύπωσε τον «Εραστή της λαίδης Τσάτερλι», παρήγγειλε νέες μεταφράσεις για την «Ωραία της ημέρας» του Ζοζέφ Κεσέλ και για την «Αντι-Ζυστίν» του Ρεστίφ ντε λα Μπρετόν, κι έστησε μια σειρά ερωτικής λογοτεχνίας που θα περιλαμβάνει και το «Πίσω από την κουρτίνα ή Η εκπαίδευση της Λώρας» του Κόμη Μιραμπό. Το τελευταίο γράφτηκε παραμονές του 1789, τότε που οι επαναστατικές ιδέες κυοφορούνταν και στα μποντουάρ.
● Στα κατάλοιπα των συγγραφέων μπορεί να κρύβονται διαμαντάκια, την ύπαρξη των οποίων ακόμη και οι δικοί τους άνθρωποι αγνοούν. Ένα τέτοιο ανακάλυψε τυχαία το περασμένο καλοκαίρι η σύζυγος του Άρη Αλεξάνδρου, Καίτη Δρόσου: το προσχέδιο μιας μελέτης για τον «Δραματουργό Ντοστογιέφσκι», με το απόσταγμα της γνώσης που είχε αποκτήσει ο Αλεξάνδρου μεταφράζοντας από το πρωτότυπο τις «τραγωδίες» του Ρώσου κλασικού (Γκοβόστης).
● Αν ζούσε ο δημιουργός του «Κιβωτίου» θα ’ταν σήμερα 90 χρονών. Κι αν κρίνω απ’ όσα μου ’χει πει η Δρόσου, δεν θα έμπλεκε σε πολιτικό καβγά: «Ο Άρης, όπως και ο Φραγκιάς, όταν διαπίστωνε ότι ο συνομιλητής του έχει αντίθετη άποψη, δεν έμπαινε στη διαδικασία να τον μεταπείσει – δεν βγάζει πουθενά, έλεγε. Και μεταξύ μας ακόμη, στα λίγα χρόνια που προλάβαμε να ζήσουμε μαζί, τις λέξεις δημοκρατία, ελευθερία, ισότητα, διανόηση δεν τις μεταχειριζόμασταν...».
Από τη θεατρική σκηνή στη διδασκαλία, από την Ελλάδα σε πανεπιστήμια και θεατρικές αίθουσες σε ολόκληρο τον κόσμο. Με αφορμή την αγγλόφωνη έκδοση του βιβλίου του «Υποκριτική: Από τη θεωρία στην πράξη».
Στο έργο του Ακριθάκη, ιστορίες που ξεκινούν από τις σελίδες των τετραδίων, σημειωματάριων και ημερολογίων του μεταφέρονται στο χαρτί, τον καμβά, τον «μικρό τύπο» και το βιβλίο.
Ένα μυθιστόρημα που αναδεικνύει την εξαιρετική περιγραφική δύναμη της συγγραφέως και την ικανότητά της να μετατρέπει έναν συγκεκριμένο τόπο —εδώ, τη Χάβρη— σε ολοκληρωμένη λογοτεχνική εμπειρία
13°
