Επικίνδυνη σχέση

Μια καινούργια βιογραφία για τη σχέση Σιμόν ντε Μποβουάρ και Ζαν-Πολ Σαρτρ κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Άγκυρα.  Η συγγραφέας Carole Seymour-Jones, πριν μπει για τα καλά στη σχέση του διάσημου ζευγαριού, παρακολουθεί την παιδική ηλικία τους, στην οποία βρίσκει τις περισσότερες αιτίες για τη μετέπειτα συμπεριφορά τους.

Στο επίκεντρο της έρευνάς της ο «μοργανατικός γάμος» τους – ένα είδος προφορικού συμβολαίου που σύναψαν τα δύο μέλη για το πώς θα είναι η σχέση τους. Πρώτος όρος του η ελευθερία να συνάπτουν σχέσεις και με άλλους συντρόφους. Μια απόφαση που έμελλε να τους κρατήσει μαζί 50 χρόνια, δημιουργώντας κρίσεις ζηλοτυπίας, αλλά και που ώθησε τη Σιμόν να κρατάει ένα ρόλο «προαγωγού» κοριτσιών που η ίδια αποπλανούσε και στη συνέχεια πάσαρε στον Σαρτρ.

Η συγγραφέας παρακολουθεί εξονυχιστικά και την προσπάθεια των δύο να βρουν τόσο το δρόμο τους στη διανόηση, όσο και να πρωτεύσουν. Αποφεύγει την παγίδα αγιοποίησης στην οποία πέφτουν πολλοί βιογράφοι –αν, και έχω την εντύπωση πως υπάρχει ένα είδος γυναικείας αλληλεγγύης μεταξύ βιογράφου και Σιμόν–, ενώ αυτό που προσπαθεί είναι ν’ αποδείξει αν η σχέση μεταξύ δημόσιας (με τα έργα) και ιδιωτικής ζωής είναι ανακόλουθη. Φέρνει σε αντιπαράθεση ημερολόγια και γεγονότα καταλήγοντας πως πολλά από τα κείμενά τους ήταν «κατασκευές» υστεροφημίας. (Π.χ. η Σιμόν πάντοτε ήθελε να θεωρούν πως ο Σαρτρ ήταν ο πρώτος άνδρας που έκανε έρωτα, ενώ άλλος ήταν ο αληθινός έρωτας της ζωής της.)

Η μετάφραση είναι της Βίκης Δέμου.