Πέθανε ο θρυλικός σκηνοθέτης Ρόμπερτ Γουίλσον, ο οραματιστής του σύγχρονου θεάτρου

Ο σημαντικότερος πρωτοπόρος «καλλιτέχνης του θεάτρου» της Αμερικής, όπως χαρακτηρίστηκε από τους The New York Times ο Ρόμπερτ Γουίλσον, πέθανε σήμερα σε ηλικία 83 ετών.

"Πέθανε ήσυχα στο Water Mill, στη Νέα Υόρκη" αναφέρει η επίσημη ανακοίνωση για τα δυσάρεστα νέα σημειώνοντας ως αιτία μια "σύντομη αλλά οξεία ασθένεια". Ο Ρόμπερτ Γουίλσον αντιμετώπισε την κατάσταση της υγείας του με αποφασιστικότητα ενώ εργαζόταν μέχρι την τελευταία στιγμή.

“Με μεγάλη λύπη ανακοινώνουμε το θάνατο του Robert M. Wilson, καλλιτέχνη, σκηνοθέτη θεάτρου και όπερας, αρχιτέκτονα, σκηνογράφου και σχεδιαστή φωτισμών, εικαστικού καλλιτέχνη και ιδρυτή του The Watermill Center.

Ο Γουίλσον άφησε την τελευταία του πνοή ήρεμα σήμερα, στο Water Mill της Νέας Υόρκης, έπειτα από σύντομη αλλά επιθετική ασθένεια.

Αν και αντιμετώπισε τη διάγνωση με καθαρό μυαλό και αποφασιστικότητα, ένιωθε την ανάγκη να συνεχίσει να εργάζεται και να δημιουργεί μέχρι το τέλος. Τα έργα του για το θέατρο, τα έργα του σε χαρτί, τα γλυπτά και τα βίντεο πορτρέτα του, καθώς και το The Watermill Center, θα παραμείνουν η καλλιτεχνική κληρονομιά του Robert Wilson“, αναφέρεται στην ανακοίνωση.

Σχετικό Άρθρο

Θεατρο - Οπερα Τρεις γυναίκες στο σύμπαν του Ρόμπερτ Ουίλσον

Αγγελική Μπιρμπίλη 01.11.2024, 16:48

Ρόμπερτ Γουίλσον: Η βιογραφία του σπουδαίου σκηνοθέτη

Γεννήθηκε στο Ουέικο  του Τέξας στις 4 Οκτωβρίου 1941 από εύπορους γονείς και μεγάλωσε σε συντηρητικό περιβάλλον. Στα νεανικά του χρόνια αντιμετώπιζε πρόβλημα στην εκφορά του λόγου (τραυλισμό) και δυσκολία στην κοινωνική προσαρμογή. Μία 70χρονη δασκάλα χορού και θεραπεύτρια, η δεσποινίς Byrd Hoffman, λειτούργησε όμως σαν μέντοράς του και τον βοήθησε να απελευθερώσει την εσωτερική του ένταση με αργές και επαναλαμβανόμενες κινήσεις. Η επίδραση της στον νεαρό τότε Γουίλσον αργότερα θα γίνει φανερή και στην κινησιολογία των σκηνοθετικών του έργων.

Αποφοίτησε από το τοπικό πανεπιστήμιο (Διοίκηση Επιχειρήσεων) και το 1963 πήγε στη Νέα Υόρκη για να παρακολουθήσει μαθήματα αρχιτεκτονικής στο Brooklyn's Pratt Institute. Εκεί ξεκίνησε την ενασχόλησή του με το θέατρο, αρχικά ως σκηνογράφος (στο «America Hurrah» στο θέατρο La Mama) και έπειτα με την ομάδα του, που ονόμασε Byrd Hoffman School of Byrds προς τιμήν της δασκάλας του. Στα 24 του, υποφέροντας από κατάθλιψη, αποπειράθηκε να αυτοκτονήσει και κατόπιν χρειάστηκε να νοσηλευτεί σε ψυχιατρικό ίδρυμα. Όταν βγήκε ωστόσο, τάραξε τα καλλιτεχνικά δρώμενα δημιουργώντας μια εικαστική εγκατάσταση από 676 τηλεφωνικούς στύλους και και μια σειρά περίπου 60 υβριδικών παραστάσεων στη Νέα Υόρκη. Με τα πρώτα έργα του («Deafman Glance», 1971, «Το Βλέμμα του Κωφού») έδωσε το δείγμα γραφής του και κέρδισε την αναγνώριση. Επρόκειτο για μια σιωπηλή όπερα στην οποία πρωταγωνιστούσε ένας κωφάλαλος έφηβος που ο σκηνοθέτης είχε υιοθετήσει κάποια χρόνια νωρίτερα.

Το 1972 λίγο προτού αναχωρήσει για το Ιράν όπου θα σκηνοθετούσε το «KΑ MΟUNTain and GUARDenia Terrace» και ενώ έκανε διακοπές στην Κρήτη, συνελήφθη για κατοχή χασίς και φυλακίστηκε. Αποφυλακίστηκε με εγγύηση και τελικά ολοκλήρωσε την παράσταση που είχε διάρκεια 7 ημερών.

Σχετικό Άρθρο

Θεατρο - Οπερα Ρόμπερτ Ουίλσον: «Το θέατρο μπορεί να είναι μια στιγμή για να ονειρεύεσαι»

Ιωάννα Γκομούζα 23.11.2023, 19:06

Η φήμη του εξαπλώθηκε το 1976, όταν παρουσίασε στο φεστιβάλ της Αβινιόν και σε συνεργασία με τον Φίλιπ Γκλας το έργο «Αϊνστάιν στην ακρογιαλιά» . Ακολούθησε διεθνή καριέρα στην σκηνοθεσία με λαμπερές συνεργασίες από τον χώρο της ροκ μουσικής (Τομ Γουέιτς, Λου Ριντ, Ντέι­βιντ Μπερν), της όπερας (Τζέσι Νόρμαν), του μπαλέτου (Συλβί Γκιγιέμ) και ακόμα της μόδας και της πολιτικής.

Από το 1995 έως τον θάνατό του διατηρούσε το θεατρικό εργαστήριο Watermill Center, Κέντρο του Νερόμυλου σε ελληνική απόδοση.

Διαβάστε όσα είχε πει ο Ρόμπερτ Γουίλσον στην Athens Voice  >>> Ρόμπερτ Ουίλσον: «Το θέατρο μπορεί να είναι μια στιγμή για να ονειρεύεσαι»