Αγάπη και υπαρξιακή αναζήτηση από τη Στέγη Ιδρύματος Ωνάση

Η φετινή σεζόν στη Στέγη προσφέρει μια σειρά από παραστάσεις που διερευνούν τα βαθύτερα συναισθηματικά και υπαρξιακά ερωτήματα της ανθρώπινης φύσης. Οι ιστορίες που θα παρακολουθήσουμε είναι αφιερωμένες στις διαρκείς αναζητήσεις του ανθρώπου για αγάπη, κατανόηση και ελευθερία. Μερικές φορές με έναν τρόπο που προκαλεί γέλιο, άλλες φορές δάκρυα, μας καλούν να βυθιστούμε σε κόσμους πλούσιους σε συναισθήματα και σκέψεις, προτρέποντάς μας να αναρωτηθούμε για τις σχέσεις μας, τις αξίες μας και την ανθρωπιά μας.

Τι θα δούμε στη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση

Ο χορός των εραστών

Το θεατρικό έργο «Ο χορός των εραστών», γραμμένο από τον Πορτογάλο συγγραφέα Τιάγκο Ροντρίγκες, αποτελεί μια πρωτότυπη και βαθιά συναισθηματική προσέγγιση στην αγάπη και τη συντροφικότητα, αναδεικνύοντας την πολυπλοκότητα των ανθρώπινων σχέσεων. Η πλοκή ξεκινά με ένα ζευγάρι που βρίσκεται αντιμέτωπο με μια απρόσμενη κρίση: η γυναίκα δηλώνει ότι δεν μπορεί να αναπνεύσει, οδηγώντας τους σε ένα επώδυνο και γεμάτο αγωνία ταξίδι προς το νοσοκομείο. Αυτό το ταξίδι δεν είναι απλώς φυσικό, αλλά και ψυχικό, καθώς οι δύο ηθοποιοί αναδεικνύουν με μοναδικό τρόπο την ένταση και την τρυφερότητα της σχέσης τους. Μέσω των επαναλήψεων και των παραλλαγών των λόγων τους, δημιουργούν μια αίσθηση ενότητας που ανακαλεί την ουσία της γεμάτης από προκλήσεις και πάθη κοινής ζωής τους. Η σκηνοθεσία του Ροντρίγκες, σε συνεργασία με την Αργυρώ Χιώτη, ενισχύει αυτή την ατμόσφαιρα, προσφέροντας μια παράσταση που ισορροπεί ανάμεσα στο χιούμορ και στη συγκίνηση. Οι ερμηνείες των Νίκου Καραθάνου και Μαρίσσας Τριανταφυλλίδου προσδίδουν στην παράσταση μια διάσταση υπαρξιακής αναζήτησης, καθιστώντας τη μια εμπειρία που αγγίζει τις πιο ευαίσθητες χορδές της ανθρώπινης ύπαρξης. Κάθε λεπτό της παράστασης μας θυμίζει την ευθραυστότητα των σχέσεων και την ανάγκη για αγάπη.

Μικρή Σκηνή - 10 Οκτωβρίου έως 19 Ιανουαρίου  

Οξυγόνο

Στη συνέχεια, ο Γιώργος Κουτλής, ένας οξυδερκής και ταλαντούχος σκηνοθέτης, παρουσιάζει το έργο-μανιφέστο της γενιάς των 00s με τίτλο «Οξυγόνο», σε κείμενο του Ιβάν Βιριπάγιεφ. Μέσα από τη θεατρική αυτή εμπειρία αναζητά απαντήσεις σε θεμελιώδη ερωτήματα που απασχολούν τη σύγχρονη νεολαία: «Τι σου δίνει ανάσα; Τι σε πνίγει; Σε τι πιστεύεις; Σε τι ορκίζεσαι;». Ο θίασος των 25 νέων ηθοποιών ενσαρκώνει τις αγωνίες και τις προσδοκίες της Generation Z, μετατρέποντας την Κεντρική Σκηνή της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση σε «αρένα» ενός rave party.

Η παράσταση συνδυάζει live DJ set και video art, μεταφράζοντας τις Δέκα Εντολές με σύγχρονους όρους και προτρέποντας το κοινό να αναλογιστεί την πνευματικότητα και την ελευθερία μέσα από τη μουσική και τον χορό. Οι χαρακτήρες του έργου αναζητούν το «οξυγόνο» ως αντίδοτο στην κοινωνική ασφυξία, εκφράζοντας τις ελπίδες και τις αγωνίες της νέας γενιάς σε έναν κόσμο που συχνά τους πνίγει. Το «Οξυγόνο» αναδεικνύει την ανάγκη της νεολαίας για ελευθερία και αυτοέκφραση, με μια εντυπωσιακή σκηνογραφία που ενσωματώνει τις σύγχρονες τεχνολογίες.

Κεντρική Σκηνή - 21 Νοεμβρίου έως 12 Ιανουαρίου

ΜΑΜΙ

Η θεατρική πορεία συνεχίζεται με τον Μάριο Μπανούσι, έναν 26χρονο διεθνώς αναγνωρισμένο δημιουργό, ο οποίος παρουσιάζει μια ποιητική παράσταση με τίτλο «ΜΑΜΙ». Το έργο υμνεί τη μητρική φιγούρα και τη γυναικεία φροντίδα, αντλώντας έμπνευση από τις προσωπικές του εμπειρίες. Μετά την επιτυχία του «Goodbye, Lindita», ο Μπανούσι δημιουργεί ένα «ιερό» προς τιμήν όλων των γυναικών που μας μεγάλωσαν.

Η παράσταση συνδυάζει τις έννοιες του «μάμι» (μητέρα) και του «μαμ» (φαΐ), από μια μοναδική οπτική για την καρδιά που προσφέρεται σαν αχνιστό ψωμί. Μέσα από βαθιά συγκινητικές εικόνες, οι σιωπηλοί ερμηνευτές μετατρέπουν τη σκηνή σε έναν χώρο μνήμης, γεμάτο τρυφερότητα και αναστοχασμό. Το έργο αναζητά να κατανοήσει τον περίπλοκο δεσμό μητέρας και παιδιού, διερευνώντας μια σχέση γεμάτη αγάπη, υποχρεώσεις και άρρηκτη σύνδεση με τις ρίζες της ζωής. Αυτή η παράσταση προσκαλεί το κοινό να αναλογιστεί τη θυσία και την ανιδιοτέλεια που κρύβεται πίσω από κάθε μητρική φιγούρα.

Κεντρική Σκηνή - 6 Φεβρουαρίου έως 22 Μαρτίου

ΒΕΡΕΝΙΚΗ

Κλείνοντας τη θεατρική αυτή διαδρομή, ο Ρομέο Καστελούτσι σκηνοθετεί την Ιζαμπέλ Ιπέρ και 14 άντρες σε μια παράσταση που εξερευνά την τρέλα, την αλήθεια και τις αυταπάτες του έρωτα και της απώλειας. Αναζητώντας αν η αγάπη είναι πραγματική ή απλώς μια δημιουργία του νου, η παράσταση, με κοστούμια από την Iris van Herpen και μουσική του Scott Gibbons, δημιουργεί ένα μοναδικό σύμπαν μοναξιάς και εγκατάλειψης. Ο Καστελούτσι περιγράφει τη «Βερενίκη», ελεύθερα εμπνευσμένη από το έργο του Ρακίνα, ως το θέατρο της σκληρότητας. Η ηρωίδα, γυμνή από εξουσία, παραμένει στατική στο επίκεντρο μιας συναισθηματικής θύελλας. Το έργο αναδεικνύει την ευάλωτη φύση της αγάπης και μας καλεί να αναμετρηθούμε με την αλήθεια του ανθρώπινου συναισθήματος, προκαλώντας μας να επαναξιολογήσουμε τις σχέσεις μας και την αξία τους. Με μια απλή αλλά ισχυρή σκηνική παρουσία, η παράσταση ενθαρρύνει το κοινό να εμβαθύνει σε προσωπικές του αναζητήσεις και συναισθηματικές εμπειρίες.

Κεντρική Σκηνή - 26 έως 30 Μαρτίου

Θέατρο από νωρίς τις Κυριακές

Αυτή τη σεζόν, η Στέγη μάς προσκαλεί σε μια νέα θεατρική εμπειρία, καθώς εγκαινιάζει μεσημεριανές και απογευματινές παραστάσεις. Κάθε Κυριακή, στην Κεντρική Σκηνή οι παραστάσεις θα ξεκινούν στις 14:00, ενώ στη Μικρή Σκηνή η μαγεία του θεάτρου θα συνεχίζεται από τις 17:00. Με αυτόν τον τρόπο μπορούμε να ανακαλύψουμε τις παραπάνω θεατρικές παραγωγές μέσα από επιλογές αποκλειστικά «ματινέ».

Πριν ή μετά από κάθε παράσταση θα μπορούμε να απολαύσουμε ένα ελαφρύ γεύμα ή να πιούμε το ποτό μας στη Στέγη, σε μια ατμόσφαιρα που συνδυάζει την τέχνη με τη γαστρονομία.