Ο Οδυσσέας Παπασπηλιόπουλος υποδύεται τον «Άμλετ» του Ουίλιαμ Σαίξπηρ σε σκηνοθεσία Κατερίνας Ευαγγελάτου που ανεβαίνει από σήμερα (11/12) στο «Αμφι-Θέατρο»
Είναι σίγουρα μια από τις αναμενόμενες παραστάσεις της χρονιάς. Για να είμαστε δίκαιοι, κάθε φορά που η Κατερίνα Ευαγγελάτου ανακοινώνει το έργο που θα ανεβάσει, σχεδόν αυτόματα, η αναμονή κοινού επιβιβάζεται στο ενθουσιώδες μπαλόνι της, και εκτοξεύεται. Η βασική διαφορά του «Άμλετ» από τις προηγούμενες παραστάσεις της καλλιτεχνικής πλέον διευθύντριας του Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου είναι η τοποθεσία του αφού πρόκειται για το «Αμφι-Θέατρο», το θέατρο του πατέρα της σκηνοθέτριας, Σπύρου Ευαγγελάτου, το οποίο ήταν κλειστό τα τελευταία οκτώ χρόνια.
Για αυτήν την παράσταση, η ATHENS VOICE εξασφάλισε πρώτη την παρουσίαση της ψυχεδελικής αφίσσας της:
Μέσα σε όλα αυτά, μετά την «σχεδόν» πρώτη συνεργασία της Κατερίνας Ευαγγελάτου με τον Οδυσσέα Παπασπηλιόπουλο δύο χρόνια πριν στον «Αμύντα» (όπου η σκηνοθέτρια είχε αναπαράξει τη σκηνοθεσία του Σπύρου Ευαγγελάτου στο έργο) θέλουμε πολύ να τους δούμε ξανά μαζί. Και κάτι ακόμα: Θέλαμε καιρό να δούμε τον Παπασπηλιόπουλο σε θέση Άμλετ. Ήρθε η στιγμή (του).
Μια αντίστοιχη προσμονή πρέπει να σημειώσουμε και για την πρώτη συνεργασία της Ευαγγελάτου με την εξαιρετική Άννα Μάσχα.
Λίγα λόγια για την παράσταση: Στον «Άμλετ» συναντά κανείς όλα τα θεμελιώδη ερωτήματα της ανθρώπινης ύπαρξης. Μια ιστορία εκδίκησης αποτελεί τη βάση για να αναπτυχθεί ένα πολυσύνθετο έργο, που άλλαξε την πορεία της ανθρώπινης σκέψης και επηρέασε όσο σχεδόν κανένα άλλο, ένα ευρύτατο φάσμα στοχαστών, επιστημόνων και δημιουργών από την εποχή που γράφτηκε μέχρι σήμερα. Ποια είναι τα όρια ανάμεσα στο «είναι» και το «φαίνεσθαι»; Πώς εκφράζεται η λειτουργία του πένθους; Υπάρχει ταμπού στην επιθυμία; Γιατί δρω ή δεν δρω; Η τέχνη του Θεάτρου πώς αποκαλύπτει την πυρηνική μας αλήθεια; Ποιος φόβος κινεί την ύπαρξή μας; Η παράσταση ανεβαίνει στο «Αμφι-Θέατρο» οκτώ χρόνια μετά το κλείσιμό του αλλά και 28 χρόνια μετά την παράσταση του «Άμλετ» σε σκηνοθεσία Σπύρου Α. Ευαγγελάτου. Η Κατερίνα Ευαγγελάτου με τους συνεργάτες της κατάφεραν να εξασφαλίσουν την επαναλειτουργία της ιστορικής σκηνής, μόνο για την παραγωγή του «Άμλετ» και μόνο για μία σεζόν, ενώ θα διατηρηθεί η φυσική φθορά του χώρου, ο οποίος παραμένει κλειστός ως σήμερα.
Συντελεστές
Νίκος Ψαρράς (Κλαύδιος), Άννα Μάσχα (Γερτρούδη), Δημήτρης
Παπανικολάου (Πολώνιος), Αμαλία Νίνου (Οφηλία), Μιχάλης Μιχαλακίδης (Οράτιος),
Γιώργος Ζυγούρης (Λαέρτης), Γιάννης Κότσιφας (Ηθοποιός, Νεκροθάφτης), Κλέαρχος
Παπαγεωργίου (Ρόζενκραντζ), Βασίλης Μπούτσικος (Γκίλντενστερν). Στο ρόλο του Φαντάσματος εμφανίζεται σε βίντεο ο Γιάννης Φέρτης
Γιάννης Τσορτέκης και Έλενα Μαυρίδου αναμετρώνται με ένα έργο για την επιθυμία, την κοινωνική ανισότητα, την έλξη και την καταστροφική δύναμη της εξουσίας.
Με αφορμή την επέτειο των 30 ετών λειτουργίας του θεάτρου, ο ιδρυτής του θυμάται στιγμές του παρελθόντος, μοιράζεται τις σκέψεις του για τον προγραμματισμό και μας μυεί στις εορταστικές δράσεις της χρονιάς
Ο Μαξίμ Σπηλιώτης Γκοντορόζα μεταφέρει στη σκηνή «Το μπάνιο», στήνοντας μια γκροτέσκα παράσταση για την ατομική ευθύνη, την εξουσία και τη διαχρονική φοβία απέναντι στο καινούργιο
Μέσα από τη ματιά των ερμηνευτριών, τα έργα εξερευνούν τα όρια της ανθρώπινης ευαλωτότητας, της ελευθερίας της έκφρασης και της καλλιτεχνικής ταυτότητας.
Υπό τη σκηνοθετική καθοδήγηση του Πέτρου Ζούλια, η Λένα Παπαληγούρα, ο Γιάννης Τσορτέκης κι ένας μεγάλος θίασος ζωντανεύουν το έργο του Λέοντος Τολστόι
13°
