Η Μπέσυ Μάλφα υπογράφει την πρωτότυπη αυτή μουσική παράσταση και μιλάει στην A.V.
Ο Σέξπιρ αποτελούσε ανέκαθεν πηγή έμπνευσης για τους δημιουργούς, οι ήρωές του και η βαριά μοίρα των ονομάτων τους πρόκληση. Τώρα, ήρωες με ονόματα όπως Ιάγος, Μακμπέθ, Άμλετ, θα συναντηθούν σε ένα «σκοτεινό» μπαρ με το όνομα «Πυρ».
«Δεν πρόκειται να αποκαλύψω τι θέλω να πω με αυτό το έργο, ξέρω όμως ότι ο κόσμος θα γελάσει πολύ με αυτή την ιστορία, με αυτή τη μαύρη γελοιογραφία θανάτου» λέει στην A.V. η δημιουργός του Μπέσυ Μάλφα. Πολυτάλαντη ηθοποιός η ίδια, με σπουδές μουσικής και χορού, υπογράφει ένα έργο παράξενο, μουσικό, κωμικό και τραγικό, τρελούτσικο και ευφάνταστο, με τίτλο “No Shakespeare please”, όπου μια παρέα ταλαντούχων ηθοποιών παίζουν, χορεύουν και τραγουδάνε, εξελίσσοντας το δεύτερο μέρος της παράστασης σε μια ροκ συναυλία. Ιδανικό μέρος για την παρουσίασή της η μουσική σκηνή Casablanca.
«Η πρώτη γραφή του έργου έγινε το 1997. Το διορθώνω τα τελευταία δώδεκα χρόνια και αυτή είναι η τελευταία γραφή του» μας λέει η Μπέσυ Μάλφα. «Τότε» προσθέτει «είχα μόλις γεννήσει τις δίδυμες κόρες μου, το χέρι μου γλιστρούσε από μόνο του στο χαρτί και οι ήρωές μου ζωντάνεψαν επίσης από μόνοι τους».
Επτά είναι τα πρόσωπα του έργου, οι Λαγός, Ιουλία, Μακμπέθ, Οθέλος, Άμλετ - Όλιβ, Οφηλία, Ρωμαίος. Θα συναντηθούν στο μπαρ και θα ζήσουν τον έρωτα, το σεξ, την ίντριγκα, ερχόμενοι αντιμέτωποι με την εξυπνάδα ή τη βλακεία τους, με τα πάθη τους και ό,τι άλλο συνθέτει ένα χαρακτήρα – μέχρι να οδηγηθούν στη λύτρωση.
Η Μπέσυ Μάλφα λατρεύει τους ηθοποιούς που συμμετέχουν σε αυτή την παράσταση για τρεις, όπως λέει, πολύ σοβαρούς λόγους: «Πρώτον, γιατί είναι όλοι πολύ φίλοι, δεύτερον όχι μόνο γιατί δεν δίστασαν αλλά, αντίθετα, γουστάρουν πολύ να εκτεθούν ανεπανόρθωτα και τρίτον γιατί πίστεψαν σε αυτό το έργο». Στη σκηνή, σε… ροκ κατάσταση από την πίεση του χρόνου και της πρόβας, οι Γεράσιμος Σκιαδαρέσης, Ζέτα Δούκα, Κρατερός Κατσούλης, Κώστας Ζαχαράκης, Κατερίνα Παπουτσάκη, Μπέσσυ Μάλφα, Ορέστης Τζιόβας.
«Είναι μια ροκ όπερα» λέει η συγγραφέας του έργου «γιατί καταρχήν η μουσική της παράστασης που έγραψε ο Νίκος Παπουτσάς είναι ροκ, γιατί εγώ είμαι ροκ και γιατί ο Σέξπιρ ήταν, είναι και θα είναι σε κάθε περίπτωση πιο ροκ από όλους μας».
Η αντίστροφη μέτρηση αρχίζει, οι ήρωες μεταμορφώνονται. Φώτα, μουσική, «No Shakespeare» παρακαλώ, ή μάλλον «Ροκ Shakespeare».
Γιάννης Τσορτέκης και Έλενα Μαυρίδου αναμετρώνται με ένα έργο για την επιθυμία, την κοινωνική ανισότητα, την έλξη και την καταστροφική δύναμη της εξουσίας.
Με αφορμή την επέτειο των 30 ετών λειτουργίας του θεάτρου, ο ιδρυτής του θυμάται στιγμές του παρελθόντος, μοιράζεται τις σκέψεις του για τον προγραμματισμό και μας μυεί στις εορταστικές δράσεις της χρονιάς
Ο Μαξίμ Σπηλιώτης Γκοντορόζα μεταφέρει στη σκηνή «Το μπάνιο», στήνοντας μια γκροτέσκα παράσταση για την ατομική ευθύνη, την εξουσία και τη διαχρονική φοβία απέναντι στο καινούργιο
Μέσα από τη ματιά των ερμηνευτριών, τα έργα εξερευνούν τα όρια της ανθρώπινης ευαλωτότητας, της ελευθερίας της έκφρασης και της καλλιτεχνικής ταυτότητας.
Υπό τη σκηνοθετική καθοδήγηση του Πέτρου Ζούλια, η Λένα Παπαληγούρα, ο Γιάννης Τσορτέκης κι ένας μεγάλος θίασος ζωντανεύουν το έργο του Λέοντος Τολστόι
Από το «Μάνα, μητέρα, μαμά» και την «Πρώτη συνάντηση» μέχρι το «Κάθε Πέμπτη κύριε Γκρην» και τα «Ραδίκια ανάποδα», τέσσερις παραστάσεις με χιούμορ, συγκίνηση και ανατροπές
13°
