Τελικά, πόση σχέση έχουν με τη ροκ οι καλλιτέχνες που μπαίνουν μετά βαΐων και κλάδων στο Rock and Roll Hall of Fame...
Το Rock and Roll Hall of Fame έχει πέσει πολύ χαμηλά: εδώ και είκοσι χρόνια τουλάχιστον, έχει βάλει στον κύκλο των «μεγάλων» ονόματα που δεν είναι και τόσο μεγάλα.
Αν και στην ιστορία του Rock Hall, υπήρξαν πολλές ελλείψεις —πολλοί σπουδαίοι μουσικοί έμειναν απέξω— ο κατάλογος των καλλιτεχνών έχει μακρύνει τόσο ώστε η εισαγωγή κάποιου δεν έχει πια τόση αξία. Πάντως, μερικοί από όσους έχουν ήδη εισαχθεί, ίσως δεν θα έπρεπε: τα τελευταία χρόνια μπήκαν τέσσερα ήσσονα συγκροτήματα.
Οι Eurythmics ήταν μια καλή μπάντα της δεκαετίας του 1980 και η Annie Lennox είχε ενδιαφέρουσα φωνή και εμφάνιση. Αλλά, στην πραγματικότητα σημείωσαν μόνο ένα χιτ, το "Sweet Dreams (Are Made of This)”, το οποίο δεν αρκεί για εισαγωγή στο Rock Hall. Πολλοί διαμαρτυρήθηκαν και για την εισαγωγή των Lovin' Spoonful, ένα συγκρότημα από τη δεκαετία του 1960 που κυκλοφόρησε πέντε στούντιο άλμπουμ και πολλά επιτυχημένα σινγκλ: οι Lovin' Spoonful έγραψαν ιστορία αλλά, με έναν περίεργο τρόπο, ξεχάστηκαν. Ίσως διότι εκείνη την εποχή ο ένας υπέροχος δίσκος έβγαινε μετά τον άλλον.
Το πρώτο ομώνυμο άλμπουμ τους κυκλοφόρησε το 1965, την ίδια χρονιά με το “Highway 61 Revisited’’ του Bob Dylan και το “Rubber Soul’’ των Beatles. Η δημιουργία σπουδαίων άλμπουμ ήταν τότε δυνατή και συχνή: μεταξύ των LP,οι μπάντες κυκλοφορούσαν σινγκλ που ακούγονταν ξανά και ξανά, που είχαν airplay το οποίο σήμερα θα ζήλευε ακόμα και η Taylor Swift.Ίσως το πιο γνωστό τραγούδι των Lovin' Spoonful είναι το “Do You Believe in Magic’’ το οποίο όμως έχει παλιώσει: ακούγεται σαν μουσική για διαφήμιση· υπερβολικά cute…
Ναι, αλλά γιατί τόσα άσχετα ονόματα στο Rock and Roll Hall of Fame
Τρίτη μπάντα που προκάλεσε γκρίνια ήταν οι Cars: ο Ric Ocasek και το συγκρότημα δεν ήταν χωρίς ταλέντο, αλλά δεν εξελίχτηκαν και τόσο καλά. Τα πρώτα χρόνια είχαν τραγούδια που ακούγονταν φρέσκα και κάπως εναλλακτικά. Το “Shake It Up’' ήταν πιασάρικο, είχε καλογραμμένες μελωδίες. Αλλά, μέχρι το άλμπουμ “Heartbeat City’’ του 1984, το συγκρότημα είχε εξαντληθεί. Οι Cars ήταν ουσιαστικά ίσοι με ένα άλλο συγκρότημα από τη Μασαχουσέτη, τους J. Geils Band, που δεν έχουν μπει στο Rock and Roll Hall of Fame. Μια άλλη αμφιλεγόμενη εισαγωγή ήταν οι Moody Blues που έβγαζαν καλά σινγκλ, αλλά, που, στην πραγματικότητα, έγιναν γνωστοί από το πομπώδες "Nights in White Satin”.
Συμπαθητικοί μουσικοί χωρίς όμως το μέγεθος του «αθάνατου» ροκ καλλιτέχνη είναι ο Ritchie Valens, η Darlene Love, οι Dave Clark Five, η Laura Nyro, οι Frankie Lymon & the Teenagers, οι Little Anthony and the Imperials, ο Del Shannon, ο Bobby Darin, αλλά μένουν προς το παρόν απέξω οι America, το σούπερ γκρουπ Bad Company, oι Blood, Sweat & Tears, οι Canned Heat, ο Phil Collins.
Φέτος έχουν ανακοινωθεί οι εισαγωγές των εξής: η Mary J. Blige (η βασίλισσα της χιπ-χοπ σόουλ!), η Cher, οι Dave Matthews Band, οι Foreigner, ο Peter Frampton, οι Kool & the Gang, ο Ozzy Osbourne και οι Tribe Called Quest, η χιπ χοπ μπάντα από το Κουήνς που δεν έχει καμιά σχέση με το ροκ.
Ο Κορνήλιος Σελαμσής εμπνέεται από μια ιστορία που συνδέεται με τα ξενοδοχεία Ξενία του Άρη Κωνσταντινίδη - Το κείμενο υπογράφει ο Γιάννης Αστερής και τη σκηνοθεσία ο Χάρης Φραγκούλης
Από το ποιητικό ροκ των Waterboys και το λονδρέζικο groove των Soul II Soul μέχρι το ανήσυχο metal, τη σύγχρονη ελληνική τραγουδοποιία και τις παραστάσεις δίπλα στη θάλασσα
17°
