Διογένης Δασκάλου: Αρακλαμαντάν σε λούπα

Τι να κάνω στο σπίτι; Ρωτήστε το σπίτι που με βλέπει να σας πει... Έβαλα κάμερες. Παντού! Στο χολ, στην κουζίνα, στην τουαλέτα, στην κρεβατοκάμαρα, στα μπαλκόνια. Στο τέλος δεν ξέρω αν θα κάνω μοντάζ ή αν θα το αφήσω όλο όπως είναι.

Πώς ήταν ο ύπνος του Άντι Γουόρχολ 8-10 ώρες; Έτσι. Μόνο που αυτό θα λέγεται «ο μήνας της μαρμότας». Σαν πριαπισμός σε ταινία του Αγγελόπουλου! Πάει αυτό.

Τώρα, πώς περνάει η μέρα; Κάθε μέρα άλλο concept. Έχω κάνει μέχρι στιγμής τον μάγειρα στην κουζίνα. Με τατουάζ... κανονικά! Μοριακή κουζίνα με μούρα, σκορδαλιά σε αφρό με μπακαλιάρο σε δισκία.

Έχω κάνει τον κλέφτη με full face, φακό, νεροπίστολο στο χολ για να «τσαταλιάσω» το κορίτσι μου, αλλά... μπα! Συνέχισε να βλέπει τον Τσιόδρα. Ντύθηκα Καψώχας για να κάνω τον εραστή της, αλλά αυτή για να μου κάτσει ήθελε να με ψεκάσει χλωροκίνη και έτσι βγήκα γυμνός στο μπαλκόνι κι άρχισα να ουρλιάζω ότι «θα λογαριαστούμε ύστερα απ’ αυτό«, ρε κουφάλες φιλελέδες, που ταμπουρωθήκατε όλοι με τα κωλόχαρτά σας. Χέστηδες!

Αφού, λοιπόν, πέρασα έτσι καμιά δυο βδομάδες και είδα ότι αυτά τα concept τύπου «ο μάγειρας, ο κλέφτης, η γυναίκα του και ο εραστής της» δεν έχουνε καθόλου like, το γύρισα σε επιστροφή στην «εμφυλιονικότητα».

Είμαστε κάτι «καμένοι» που τα ‘χουμε με τους «καημένοι». Η πρώτη μπροσούρα που εκδίδουμε λέγεται «εμφυλιονικότητα» απέναντι στην κανονικότητα και εξηγεί πώς ξαναγυρίζουμε στις ρίζες μας, στα ήθη και τα έθιμα και τις αξίες του τόπου μας, που είναι ο εμφύλιος και η φαγωμάρα.

Κι από αυτόν τον αγώνα δεν περισσεύει κανείς. Συνωμοσιολόγοι, ιντερνετολόγοι, βλαμμένοι απ' όπου κι αν προέρχονται γινόμαστε μια γροθιά (βουτηγμένη στο dettol) και αποφασίζουμε τη μεγάλη έξοδο με δύο εναλλακτικές ημερομηνίες σε περίπτωση αναποδιάς!

Πρώτη ημερομηνία η 1η Απριλίου. Για να μην το πιστέψουν, να τους αιφνιδιάσουμε και να έχουμε συνηθίσει και την αλλαγή της ώρας.

Δεύτερη ημερομηνία η 1η Μαϊου για ευνόητους αγωνιστικούς λόγους.

Απ’ ό,τι βλέπετε υπάρχει δημιουργική δουλειά για να αποτάξουμε με σχέδιο από πάνω μας αυτόν τον αόρατο εχθρό.

Το σύνθημά μας: «that’s all, ορμάμε με dettol».

Τι φοβάστε, ωρέ! Κάποιον που δεν φαίνεται; Απάνω του, παλικάρια! Έλληνας - Κορωνοϊός 600-0!

Του Έλληνα ο τράχηλος ιώσεις δεν σηκώνει, στο netflix και στον cosmote κανείς δεν τον ζυγώνει!

Είμαστε η δικαίωση των «τεμπέληδων της εύφορης κοιλάδας». Και ορκιζόμαστε στον Πωλ Λαφάργκ και στη Βίβλο μας «Το δικαίωμα στην τεμπελιά».

Απεταξάμην!

Μένουμε σπίτι healthy & pretty!