Η ατομική έκθεση φωτογραφίας δρόμου του Γιάννη Οικονόμου «Αστικά ζεύγη, ένα project φωτογραφίας δρόμου» στην Πύλη Sabbionara στα Χανιά
Ποια είναι η ουσία και η φιλοσοφία της φωτογραφίας δρόμου; Η αποτύπωση αυθόρμητων καθημερινών δημόσιων στιγμών, τις οποίες συναντά κανείς μόνο όταν περιπλανάται στην πόλη. Πρόκειται για στιγμές που με μια πρώτη ματιά μπορεί να φαντάζουν ασήμαντες και συνηθισμένες, αλλά στην πραγματικότητα αναδεικνύουν με τον καλύτερο τρόπο τον εναρμονισμό και την αλληλεπίδραση των ανθρώπων με το αστικό τοπίο, το οποίο αέναα διαμορφώνουν και εξελίσσουν.
Αυτά τα στοιχεία συναντάμε και στην δεύτερη ατομική έκθεση του Γιάννη Οικονόμου, που θα φιλοξενηθεί στην Πύλη Sabbionara στα Χανιά. Τα «Αστικά Ζεύγη» του φωτογράφου εμπεριέχουν έναν εννοιολογικό διάλογο, ο οποίος προκύπτει από την ομαδοποίηση των εικόνων τους ανά δύο. Παράλληλα, μας θυμίζουν τις αφίσες που βλέπουμε κολλημένες στους τοίχους της Αθήνας, στοιχείο που συνδυαστικά με το φόντο των διάτρητων μεταλλικών πλαισίων στήριξης και των πέτρινων τοίχων του εκθεσιακού χώρου μάς μεταφέρουν «την οσμή και την βοή της πόλης».
Τα «Αστικά Ζεύγη» δεν μας ταξιδεύουν μόνο τοπικά – στην πόλη -, αλλά και χρονικά, στη δεκαετία του ’50. Πρόκειται για την εποχή από της οποίας την φιλοσοφία ο Γιάννης Οικονόμου εμπνεύστηκε τον τρόπο παρουσίασης της έκθεσής του. Το ’50 το κορνιζάρισμα και το φινίρισμα της φωτογραφίας αντιμετωπιζόταν ως «δήθεν» και προτιμούταν μία πιο λιτή και μινιμαλιστική προσέγγιση. Η εκτύπωση γινόταν αποκλειστικά σε φωτοχημικό θάλαμο, οι φωτογραφίες απλά στερεώνονταν σε μία κατάλληλη επιφάνεια με μία καρφίτσα και οι εκτυπώσεις ήταν κανονικού μεγέθους, αφού οι μεγαλύτερες ήταν αρκετά δαπανηρές.
Γιατί επέλεξε ο φωτογράφος αυτή την εποχή; Ώστε να μας κάνει να επιστρέψουμε στα βασικά και να «αναγκάσει» τον θεατή να πλησιάσει πραγματικά την φωτογραφία και να παρατηρήσει κάθε της λεπτομέρεια, χωρίς να ενδιαφέρεται για περιβάλλοντα στοιχεία, όπως είναι οι κορνίζες.
Ποιος είναι ο Γιάννης Οικονόμου; Γεννήθηκε το 1968. Η συστηματική του ενασχόληση με τη φωτογραφία ξεκίνησε το 2013 και από το 2015 φωτογραφίζει αποκλειστικά αναλογικά. Συμμετείχε στον παγκόσμιο φωτογραφικό διαγωνισμό της SONY το 2015 και τον Μάρτιο του 2016 πραγματοποίησε την πρώτη ατομική έκθεσή του στην «Γκαλερί 7» στην Αθήνα, με την ενότητα φωτογραφιών δρόμου «Summer in the city». Οι 16 μονοτυπίες της ενότητας αποκτήθηκαν από το «Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης Κρήτης» και ενσωματώθηκαν στην μόνιμη συλλογή του. Στη συνέχεια, το καλοκαίρι του 2017, εκτέθηκαν στα πλαίσια της έκθεσης «Δέκα Κεφάλαια. Έργα από τη Μόνιμη Συλλογή.» υπό την επιμέλεια της Μαρίας Μαραγκού. Τον Οκτώβριο του 2016 έως τον Μάιο του 2018 συνεργάστηκε με την ευρείας κυκλοφορίας εφημερίδα Athens Voice μέσω της τακτικής στήλης κοινωνικού φωτορεπορτάζ «Δρόμοι του κόσμου».
Περίμενα να βρω κάτι σκοτεινό και μυστικιστικό. Ίσως δρυΐδες να κάνουν ιεροτελεστίες στη σκιά των πετρών. Αντί γι’ αυτό, βρέθηκα ανάμεσα σε είκοσι πέντε χιλιάδες ανθρώπους, τύμπανα και μια παράδοση που μένει ζωντανή για χιλιετίες.
Η υπαίθρια έκθεση «Όσο κρατάει ο Μπάλος — Θερμιώτικα Γλέντια», που φιλοξενείται από τις 24 Ιουλίου έως τις 30 Αυγούστου στον Χώρο του Συνδέσμου Δρυοπιδέων, στην Κανάλα
Ο διεθνής φωτογράφος μιλά στην ATHENS VOICE για τη δύναμη της φωτογραφίας, για την κλιματική αλλαγή, αλλά και για τις γέφυρες Ελλάδας και Σουηδίας που ευελπιστεί να χτιστούν
Από την Παλαιστίνη μέχρι την Ουκρανία και από το οικογενειακό αρχείο μέχρι το photobook, η έκθεση εξερευνά τη φωτογραφία ως πράξη μνήμης, αντίστασης και διαλόγου
Η φωτογράφος μιλά για την εικόνα ως εργαλείο σκέψης, τη σχέση ανθρώπου και τόπου, την καλλιτεχνική έρευνα και τη σημασία της ανθρώπινης ματιάς στην εποχή της τεχνητής νοημοσύνης.
17°
