Φωτογραφια

Οι Κυριακές της προσευχής

Ένα μικρό ταξίδι σε άλλη πόλη, μέσα στην ίδια μου τη πόλη

343034-713219.jpg
Νίκος Μενουδαράκος
1’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ
347733-721783.jpg

Πριν από 3 χρόνια βρέθηκα για πρώτη φορά σε ένα τζαμί στην Ομόνοια, σε έναν υπόγειο αυτοσχέδιο χώρο προσευχής στην οδό Αναξαγόρα. Αισθάνθηκα δέος βλέποντας όλη τη λατρευτική διαδικασία ενώ ταυτόχρονα ένιωσα πως μεταφερόμουν πνευματικά και ουσιαστικά σε έναν άλλο πολιτισμό, μακριά από την Ελλάδα. Άρχισα να ψάχνω και άλλους τέτοιους χώρους στην Αθήνα, με σκοπό να τους φωτογραφίσω – πάντα με σεβασμό - και κάπως έτσι ξεκίνησε ένα μεγάλο φωτογραφικό ταξίδι σε μέρη που ούτε καν είχα φανταστεί.

Στη συνέχεια ήρθε και η έκθεση του Τάσου Βρεττού «Τ(ρ)όποι Λατρείας» όπου μου άνοιξε τις πόρτες σε ακόμα περισσότερους τόπους θρησκευτικής λατρείας . Υπόγεια, γκαράζ, μονοκατοικίες, αποθήκες, πλατείες, αυλές, γήπεδα και άλλα πολλά μέρη, έχουν μετατραπεί σε αυτοσχέδιους τρόπον τινά χώρους προσευχής από μετανάστες και πρόσφυγες. Κάθε χώρος προσευχής, ένα μικρό ταξίδι σε άλλη πόλη, μέσα στην ίδια μου τη πόλη.

ΕΓΓΡΑΦΕΙΤΕ ΣΤΟ NEWSLETTER ΜΑΣ

Tα καλύτερα άρθρα της ημέρας έρχονται στο mail σου

ΠΡΟΣΦΑΤΑ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Τάσος Ανέστης
Τάσος Ανέστης: Ο φωτογράφος της ATHENS VOICE βραβεύτηκε στο Prix de la Photographie Paris

Το πορτρέτο του Θεοδόση Τάσιου βρήκε τον δρόμο του σε μια διοργάνωση παγκόσμιας εμβέλειας, κερδίζοντας το ασημένιο βραβείο στην κατηγορία Portraiture/Personality του PX3 2026

Τάσος Βρεττός
Τάσος Βρεττός: Τα δέντρα χορεύουν στην άκρη της ασφάλτου

Στη νέα του έκθεση «?Trees Dance!», στη Nitra Gallery, ο φωτογράφος βρίσκει ζωή εκεί όπου το βλέμμα μας πατάει γκάζι. Μια προσωπική συνάντηση με τη φύση, που αρχίζει από τη μυρωδιά του καμένου.

Το φωτογραφικό λεύκωμα «Η Ελλάδα που χάνεται» του Γιάννη Δήμου γίνεται ιστορικό αρχείο και εργαλείο οπτικής παιδείας για τις νέες γενιές.
Από την «Ελλάδα που χάνεται» στην Ελλάδα που χάθηκε;

Πενήντα χρόνια μετά την έκδοση του φωτογραφικού λευκώματος του Γιάννη Δήμου, οι εικόνες ενός κόσμου που σταθερά απομακρύνεται αποκτούν νέα σημασία. Τι μπορούν να πουν σήμερα στις γενιές που δεν τον γνώρισαν ποτέ;

Ελένη Ονάσογλου: «Η φωτογραφία είναι ο μόνος τρόπος να επιστρέφω στον τόπο που κατασκεύασα για να υπάρχω»
Ελένη Ονάσογλου: «Η φωτογραφία είναι ο μόνος τρόπος να επιστρέφω στον τόπο που κατασκεύασα για να υπάρχω»

Μιλήσαμε με τη φωτογράφο και συγγραφέα με αφορμή τη διεθνή διάκριση του έργου της «The Blue Land – Before the Light Falls» στο Time in Jazz Festival της Σαρδηνίας

Stonehenge
Περιμένοντας τον ήλιο να φανεί – Μέσα στο αρχαίο τελετουργικό του Stonehenge

Περίμενα να βρω κάτι σκοτεινό και μυστικιστικό. Ίσως δρυΐδες να κάνουν ιεροτελεστίες στη σκιά των πετρών. Αντί γι’ αυτό, βρέθηκα ανάμεσα σε είκοσι πέντε χιλιάδες ανθρώπους, τύμπανα και μια παράδοση που μένει ζωντανή για χιλιετίες.

Έχετε δει 20 από 200 άρθρα.

// EMPTY