Η Μαρία Αλμπάνη επιμελείται την έκθεση του Νίκου Κασκούρα «Η σημαίνουσα σιωπή» που μεταφέρεται από την Γκαλερί Άλμα στη Σύρο
Η έκθεση του Νίκου Κασκούρα «Η σημαίνουσα σιωπή», έπειτα από την παρουσίασή της στην Αθήνα στην Γκαλερί Άλμα τον περασμένο Φεβρουάριο, ταξιδεύει στη Σύρο και παρουσιάζεται στην Αίθουσα Τέχνης «Γ. & Ε. Βάτη», σε επιμέλεια της Μαρίας Αλμπάνη.
Η σημαίνουσα σιωπή του Νίκου Κασκούρα: από την Γκαλερί Άλμα στην Αίθουσα Τέχνης «Γ. & Ε. Βάτη» στη Σύρο
Η έκθεση «Η σημαίνουσα σιωπή» του Νίκου Κασκούρα ξεκίνησε το ταξίδι της στην Γκαλερί Άλμα τον περασμένο Φεβρουάριο. Το πρότζεκτ εξελίσσεται και μεταφέρεται αλλιώς στη Σύρο, όπου και θα βρίσκεται μέχρι τις 13 Ιουλίου. Η έκθεση που φιλοξενείται στην Αίθουσα Τέχνης «Γ. & Ε. Βάτη» δεν παρουσιάζει τα ίδια έργα με εκείνην που είδαμε στην γκαλερί τον χειμώνα. Άλλωστε το υλικό του Κασκούρα είναι σχεδόν αστείρευτο, δημιουργεί συνεχώς νέα έργα, καθώς η σχέση του με τη ζωγραφική είναι εντελώς αυθόρμητη. Εκφράζει μέσω των έργων του τις εικόνες της ζωής του που βρίσκονται πέραν της πραγματικότητας, παρόλο που εμπνέεται από εκείνην. Η αφαιρετικότητα είναι σίγουρα ένα από τα χαρακτηριστικά της τέχνης καθώς δεν τον νοιάζει να αναπαραστήσει μορφές, αλλά να τις εισάγει μέσα στο φαντασιακό του.
Πώς ορίζει τη σιωπή ο καλλιτέχνης και πώς τα έργα του μιλούν μέσα από αυτή τη σημαίνουσα σιωπή; Ο ίδιος ο Νίκος Κασκούρας λέει για τη δουλειά του: «Οι μορφές μου δεν είναι ποτέ σταθερές· αλλάζουν, διαλύονται, επανέρχονται. Δεν με ενδιαφέρει να δώσω απαντήσεις, αλλά να κρατήσω την εικόνα ανοιχτή, ζωντανή και σε διαρκή μεταμόρφωση».
Ο Μάνος Στεφανίδης, που υπογράφει το κείμενο της έκθεσης, αναφέρει σχετικά: «Το έργο του Νίκου Κασκούρα ακροβατεί ανάμεσα στον πιο απελπισμένο ανθρωπισμό - όπως έγραφα παλιότερα - και την πιο εκφραστική - εκστατική εκδοχή του εικαστικού μινιμαλισμού. Να δεις μέσα από όσα είτε δεν φαίνονται, είτε εμφανίζονται αμυδρά. Σαν σ' ένα ασπρόμαυρο όνειρο που δεν έχει αποφασίσει αν είναι αποκάλυψη ή εφιάλτης. Θα έλεγα συνεκδοχικά ότι στην ζωγραφική και τη γλυπτική του Κασκούρα, η σιωπή μεταμορφώνεται σε εικόνες, η σιωπή καταλήγει σε γραφές στον ρυθμό της αναπνοής και η σιωπή μεθίσταται σε σύμβολα τόσο πρωτόγονα όσο και πρωτεϊκά. Θα έλεγα επίσης ότι ο πρωταγωνιστής των έργων του Κασκούρα, η ανθρώπινη φιγούρα - άφυλη και άφιλη, δηλαδή αποξενωμένη - αφού μίλησε σαν τον Κάφκα ή τον Πόλλοκ κι αφού ούρλιαξε σαν τον Γκίνσμπεργκ ή τον Μπέικον, τώρα αποφάσισε να σιωπήσει. Με μια σιωπή ανάμεσα στα λευκά και τα γκρίζα που απολείπουν, στις ριπές των μπλε και το αναβοσβήσιμο των κόκκινων που αργά χάνονται αλλά και σ' εκείνα τα μαύρα που ήρθαν για να μείνουν».
Και καταλήγει στο κείμενό του: «Τιμώ τη ζωγραφική του Νίκου Κασκούρα γιατί είναι ασυμβίβαστα γενναία σ’ έναν κόσμο προσκυνημένων και εμπόρων και σ’ έναν καλλιτεχνικό χώρο που κυριαρχείται από μετριότητες και «επαγγελματίες». Ο Κασκούρας καταγγέλλει σιωπώντας, ζωγραφίζοντας, επιμένοντας. Μια εύκολη ακαδημαϊκή προσέγγιση θα ονόμαζε τους έντονα φορτισμένους, χειρονομιακούς πινάκες του εξπρεσιονιστικούς. Εγώ τους ονομάζω «ζωγραφική ενός απελπισμένου ανθρωπισμού».
Δέκα χρόνια μετά την πρώτη του έκθεση στην γκαλερί Δυο Χωριά, ο κορυφαίος Έλληνας εικαστικός επιστρέφει με τη δεύτερη ατομική του έκθεση «Βαθιά δραματική τέχνη» για να μας παρουσιάσει τον κόσμο του.
Η ηχητική εγκατάσταση του Γάλλου καλλιτέχνη, που μετατρέπει το νερό σε μουσική, εκτίθεται για πρώτη φορά σε εξωτερικό χώρο, εγκαινιάζοντας το Onassis Mandra
Ένα από τα προγράμματα εξωστρέφειας και διεθνούς παρουσίας του μουσείου φέρνει επιμελητές από το εξωτερικό στην Ελλάδα για να γνωρίσουν την σύγχρονη τέχνη της χώρας μας
15°
