Στο στόμα του λύκου. Να πεθάνει, να πεθάνει!

Μια πρόσκληση από το Σπίτι της Κύπρου προς επιμελητές σε Κύπρο και Ελλάδα με τον γενικό τίτλο «Ο σύγχρονος πολιτισμός σε κρίση» είχε ως αποτέλεσμα τη συγκεκριμένη έκθεση σε επιμέλεια των Χρυσάνθη Κουμιανάκη και Κοσμά Νικολάου.

Γράφουν οι επιμελητές: «Στην Ιταλία για να ευχηθούν καλή τύχη, σου φωνάζουν πως είσαι στο στόμα του λύκου και εσύ πρέπει να ανταπαντήσεις, να φωνάξεις: “να πεθάνει, να πεθάνει”! H ενθύμηση μιας δυσοίωνης κατάστασης, εικονογραφημένη με το αρχέτυπο του φόβου, ένα λύκο. Ένας λύκος που σε έχει στα δόντια του και κινεί τον τροχό του σύμπαντος, ανεβάζοντας την αδρεναλίνη και προκαλώντας την αντίδραση.

Η έκθεση κατασκευάζει έναν χώρο από θραύσματα καταστροφών και πρακτικές επιθέσεων. Δημιουργεί μια σκηνογραφία η οποία επιχειρεί να αναδείξει τα αντικρουόμενα συμφέροντα, το χάος και τον αποπροσανατολισμό που βιώνει ο δυτικός κόσμος σήμερα. Οι καλλιτέχνες φωτίζουν στιγμές του παρελθόντος, διλλήματα του σήμερα, αντιπαραθέσεις, πολιτικές τοποθετήσεις και στρατηγικές. Ταυτόχρονα όμως αντιδρούν προσπαθώντας να βρουν την προσωπική τους θέση διεκδικώντας έναν εναλλακτικό δρόμο. Η έκθεση επιχειρεί να αναπτύξει μία γραμμική αλλά όχι απαραίτητα μονόδρομη αφήγηση. Οι καλλιτέχνες και τα έργα αντανακλούν την πραγματικότητα, φωτίζουν περιοχές σύγκρουσης και αντιπαράθεσης, προσεγγίζουν τον αποπροσανατολισμό της καθημερινότητας ποιητικά και άλλοτε επιδιώκουν να χαράξουν την προσωπική τους διέξοδο, είτε διερευνώντας το παρελθόν, είτε δημιουργώντας νέες συνθήκες για το μέλλον».

Συμμετέχουν οι καλλιτέχνες:Rosa Barba (Ιταλία) / Ivan Grubanov (Σερβία)/ Λητώ Κάττου (Κύπρος) / Ελένη Καμμά (Κύπρος-Ελλάδα) / Κωνσταντίνος Κωτσής (Ελλάδα) / Ειρήνη Λιναρδάκη - Vincent Parisot (Ελλάδα-Γαλλία) / Andreas Sell (Γερμανία) / Artur Zmijewski (Πολωνία).

Η Λητώ Κάττου, με αφορμή τις παρελάσεις για τις εθνικές επετείους στην Κύπρο κατασκευάζει μία εγκατάσταση με ένα τρικάναλο video που αντιπαραθέτει τον βηματισμό των μαθητών στην παρέλαση με το ανέμελο «γλίστρημα» στον πάγο.

Ο Ivan Grubanov δημιουργεί το σκηνικό μίας δράσης που έχει ήδη τελεστεί. Η εγκατάσταση του αποτελείται από σημαίες της πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας που δεν υπάρχουν πια.

Το ζεύγος των Λιναρδάκη - Parissot φωτογραφίζει παράδοξες σκηνές από την καθημερινότητα μας, σκηνές που φαντάζουν με πεδία μάχης.

Ο Αrtur Zmijewski σκηνοθετεί μία διένεξη η οποία γίνεται τόσο ρεαλιστική όσο τελικά είναι και στην πραγματικότητα.

Ο Κωνσταντίνος Κωτσής αναμοχλεύει την ενδεχόμενη πολιτική θέση της χώρας στην περίπτωση που η ροή της ιστορίας θα είχε πάρει μία διαφορετική τροπή. Αφορμή για αυτή την παράξενη νοσταλγία αποτελεί ένας σημερινός πολιτικός λόγος.

Η Ελένη Καμμά φωτίζει λεπτομέρειες από την καθημερινότητα στη Φλωρεντία τις οποίες επενδύει με τραγούδια από την κοινότητα των Georgofylli, μία ποιητική σέκτα που σχολιάζει την επικαιρότητα τραγουδώντας.

Η Rosa Barba κινηματογραφεί μία μεγάλη έκταση με φωτοβολταϊκές εγκαταστάσεις στην έρημο Μojave. Ταυτόχρονα με τη χορογραφία που σχηματίζεται από την κίνηση που διαγράφουν τα πάνελ για να ακολουθήσουν τον ήλιο, ακούμε τα λεγόμενα των κατοίκων της κοντινής πόλης για αυτή την τεραστίων διαστάσεων υποδομή.

Ο Αndreas Sell απαντώντας στην ασφυξία που του προκαλούν οι καθορισμένοι τρόποι ζωής και κατοίκησης, αναμετράται με τις προσωπικές του επιθυμίες προσπαθώντας να δημιουργήσει το δικό του ιδανικό κατάλυμα φτιαγμένο από θραύσματα και ετερόκλητα στοιχεία. Τα assemblages που δημιουργεί σχολιάζουν κυνικά την καθημερινότητα, υπονομεύουν την κανονικότητα και ποιητικά κατασκευάζουν την προσωπική του διέξοδο, την προσωπική του οπτική.

20/11-9/1, Σπίτι της Κύπρου, Ξενοφώντος 2Α , Σύνταγμα, 210 3734934. Η A.V. είναι χορηγός επικοινωνίας