Η ομάδα χορού 65+ αποτελείται από χορευτές άνω των 65 ετών και δημιουργήθηκε μέσα από ένα εκπαιδευτικό πρόγραμμα της Στέγης. Μετά από εντατικές πρόβες με την ομάδα Αερίτες ήρθε η στιγμή να παρουσιάσουν το αποτέλεσμα. Η χορογράφος και σκηνοθέτιδα της παράστασης Πατρίτσια Απέργη πιστεύει πως το κείμενο της χορεύτριας Γιούλης Ζαχαρίου απηχεί με τον καλύτερο τρόπο τη λογική αυτής της ιδέας/πρωτότυπης χορογραφίας – απόδειξη πως η δημιουργικότητα και η χαρά της ζωής δεν έχουν ηλικία.
Φτάσαμε εδώ άγνωστοι μεταξύ αγνώστων αναζητώντας μια... στέγη, πρόσφυγες από τη δική του χώρα ο καθένας, με τις δικές του αποσκευές· τα αρθριτικά του, τις αρρυθμίες του, τη μελαγχολία του, τη μοναξιά του και μια κρυφή προσδοκία που ήταν κοινή.
Δυο αερικά γλίστρησαν ανάμεσά μας. Κρατούσαν ένα μεγάλο κόκκινο μπαλόνι και μας κάλεσαν στο παιχνίδι τους. Μας στροβίλισαν, μας πέταξαν ψηλά, μας έσυραν σ’ ένα τρελό χορό, μας σκόρπισαν σε πέντε άγριους ανέμους, μας μάζεψαν ξανά σ’ ένα κουβάρι από χρώματα. (Περνά-περνά η μέλισσα; Ναι, περνά μαζί με όλα τα μελισσόπουλά της)
Πρόβα της ομάδας 65+ με τη χορογράφο Πατρίτσια Απέργη
● Κοίταξέ με, μπορώ να ψαλιδίσω τη θλίψη σου, να της βάλω ζύγια και ουρά και να τη σηκώσω ψηλά ν’ αλαφρύνει. (Και η κυρα-Μαρία περνά κι αυτή. Θαρρώ πως πηγαίνει στους κήπους να μαζέψει δυο βιολέτες)
● Σε κοιτάζω, μπορείς να φωτίσεις τη μελαγχολία μου με πολλά πολλά πολύχρωμα λαμπιόνια και να γράψεις με τις αρρυθμίες μου μια σκληρή ροκιά. (Η μικρή Ελένη μεγάλωσε πια πολύ, οι φιλενάδες της την παίζουν κι έχει σταματήσει πια να κλαίει)
● Σε κοιτάζω, μπορείς να δεχτείς το βλέμμα μου, να το κρατήσεις και να μου το γυρίσεις φλουρί κωνσταντινάτο. (Κι εκείνα τα στρατιωτάκια τα αμίλητα, τα ακούνητα κι αγέλαστα, δεν ντρέπονται πια και-να τα!, χορεύουν έναν αστείο χορό)
● Κοίταξέ με, μπορώ να γιορτάσω μ’ ένα ξέφρενο πάρτι τα γενέθλιά σου, που -τι σύμπτωση - πέσανε την ίδια ακριβώς μέρα με τα δικά μου!
● Ελάτε, λοιπόν, πάρτε θέσεις για τη γιορτή. Γύρω-γύρω όλες και στη μέση ο Μιχάλης, να μη παραπονιέται. Κι από πάνω τα δυο αερικά, γελαστοί φύλακες-άγγελοι. (Καθρέφτη-καθρεφτάκι μου, πόσο όμορφοι γίναμε όλοι μας!)
Από το μεγάλο αφιέρωμα στον Στίβεν Αντωνάκος και τη μεγάλη έκθεση «Είσαι ό,τι φοράς» στο Μουσείο Μπενάκη μέχρι την ατομική έκθεση του Μιχάλη Κιούση στην Γκαλερί Άλμα
Η έκθεση με τον τίτλο«Stephen Antonakos: Υστερόγραφα Χρόνου και Χώρου» εγκαινιάζεται στις 18 Μαρτίου- το εξώφυλλο του καλλιτέχνη στην Athens Voice το 2008
Δέκα ξένες ζωγράφοι που ζουν και δημιουργούν στο νησί συναντιούνται στη Lumiere Gallery σε μια έκθεση αφιερωμένη στη δύναμη του χρώματος και της ταυτότητας.
«Στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Αθήνας συνάντησα «το Κυκλαδικό» και, για πρώτη φορά, έκλαψα δημόσια. Σε όσους με ρώτησαν γιατί κλαίω, απάντησα: βρήκα τον δρόμο για το σπίτι»
17°
