Όσκαρ 2026: Γιατί η μάχη Τιμοτέ Σαλαμέ - Μάικλ Μπ. Τζόρνταν στην κατηγορία Α’ ανδρικού ρόλου έγινε θρίλερ
Μέχρι πριν από λίγες εβδομάδες, η κατηγορία Α΄Ανδρικού Ρόλου στα φετινά Όσκαρ έμοιαζε κλεισμένη. Ο Τιμοτέ Σαλαμέ για το «Marty Supreme» ήταν το αδιαμφισβήτητο φαβορί, με ποσοστά που σε αρκετά sites ξεπερνούσαν το 90%, ενώ ο Μάικλ Μπ. Τζόρνταν για το «Sinners» άγγιζε μόλις το 7%. Κι εγώ προσωπικά βρίσκω ότι η ερμηνεία του Σαλαμέ είναι η καλύτερη ανάμεσα στους υποψήφιους. Όλα όμως άλλαξαν μέσα σε λίγες μέρες, κι ένας από τους λόγους δεν έχει την παραμικρή σχέση με την ερμηνεία του Σαλαμέ.
Ο πρώτος λόγος είναι τα βραβεία των ηθοποιών. Ο Τζόρνταν κέρδισε το SAG για το «Sinners», κι αυτό δεν είναι τυχαίο σημάδι. Οι ηθοποιοί αποτελούν το μεγαλύτερο κομμάτι της Ακαδημίας, οπότε, όταν ψηφίζουν μαζικά κάποιον στα δικά τους βραβεία, η κούρσα αλλάζει. Αξίζει να θυμηθούμε ότι ο Σαλαμέ είχε κερδίσει το SAG πέρυσι για το «A Complete Unknown» και έχασε το Όσκαρ από τον Έιντριεν Μπρόντι. Το SAG, επομένως, δεν εγγυάται τίποτα, απλά σίγουρα ανοίγει την κούρσα.
Ο δεύτερος λόγος είναι ένα viral κλιπ από μια συνομιλία του Σαλαμέ με τον Μάθιου ΜακΚόναχι σε ένα CNN & Variety Town Hall. Εκεί ο Σαλαμέ είπε ότι «no one cares» για την όπερα και το μπαλέτο και ότι δεν θα ήθελε να είναι μέρος μιας τέχνης που παλεύει να επιβιώσει. Η Metropolitan Opera και άλλοι φορείς αντέδρασαν δημόσια, το κλιπ έγινε viral και η εικόνα του Σαλαμέ τρώθηκε. Κάτι παρόμοιο συνέβη και με την Τζέσι Μπάκλεϊ, όταν μια παλαιότερη συνέντευξή της, όπου έλεγε ότι μισεί τις γάτες, ανασύρθηκε κι έγινε viral, αναγκάζοντάς την να αναθεωρήσει δημόσια.
Εδώ χρειάζεται μια σημαντική διευκρίνιση: η ψηφοφορία της Ακαδημίας έκλεισε στις 5 Μαρτίου. Και τα σχόλια των δύο έγιναν viral μετά από αυτή την ημερομηνία. Για καλή τους τύχη, δηλαδή, κανένα από τα δύο δεν πρόλαβε να επηρεάσει το αποτέλεσμα. Αποτελούν όμως μια ζωντανή υπενθύμιση του πόσο εύθραυστη είναι η εικόνα ενός υποψηφίου και πόσο γρήγορα μπορεί ν’ αλλάξει το κλίμα γύρω του. Αν αυτά τα κλιπ είχαν εμφανιστεί δέκα μέρες νωρίτερα, η συζήτηση θα ήταν εντελώς διαφορετική.
Στο μείγμα αυτό μπαίνει και το περιστατικό στα BAFTA, όπου ο Τζον Ντέιβιντσον, άτομο με σύνδρομο Τουρέτ, φώναξε ρατσιστική λέξη αναφερόμενος στον Τζόρνταν ενώ αυτός βρισκόταν στη σκηνή. Το BBC δεν έκοψε τον ήχο, παρότι η εκπομπή προβαλλόταν με καθυστέρηση δύο ωρών, ζήτησε επίσημα συγγνώμη και το περιστατικό δημιούργησε ένα κύμα συμπάθειας για τον Τζόρνταν που δεν μπορεί να αγνοηθεί. Αυτό, σε αντίθεση με τα υπόλοιπα, συνέβη ενώ η ψηφοφορία ήταν ακόμα ανοιχτή.
Αυτά όμως δεν καθιστούν τη νίκη του Τζόρνταν δεδομένη. Το «Marty Supreme» έχει διακριθεί στη φετινή σεζόν, ο Σαλαμέ έχει σημαντικές νίκες στο ενεργητικό του, και η Ακαδημία δεν ακολουθεί πάντα το SAG. Κι ας μην ξεχνάμε ότι υποψήφιος είναι και ο Λεονάρντο ΝτιΚάπριο για το «Μία μάχη μετά την άλλη», ένας ηθοποιός που η Ακαδημία αισθάνεται εδώ και χρόνια ότι του χρωστάει κάτι, όπως και στον Πολ Τόμας Άντερσον στην κατηγορία σκηνοθεσίας.
Αυτό που η φετινή σεζόν θυμίζει για μία ακόμη φορά είναι κάτι που ξέρουμε αλλά συχνά ξεχνάμε: τα Όσκαρ δεν κρίνουν μόνο την τέχνη. Κρίνουν και τον άνθρωπο πίσω απ’ αυτήν. Αν δεν συμπαθείς κάποιον, δεν θες και να τον ψηφίσεις. Το μόνο σίγουρο είναι πως μέχρι το μεγάλο βράδυ στις 15ης Μαρτίου, όλα παίζονται.
Πρόκειται για έναν απολαυστικό συνδυασμό χιούμορ και συγκίνησης, με το κουίρ στοιχείο να εμφανίζεται σε κάθε σεκάνς και να δένει υποδειγματικά με το μέινστριμ.
Η μητρότητα σε γκορ αισθητική και με στοιχεία μεταφυσικού τρόμου –που φτάνει στα όρια του body horror– σε ένα φιλμ που παρακολουθείται με άνεση λόγω της ατμόσφαιράς του
13°
